ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Η αντεπίθεση της Επαρχίας

Όταν πριν από περίπου δύο χρόνια, ο Όμιλος Τύπου Λα Βοθ της Γαλικίας
αγόραζε σε πλειστηριασμό τη χρεοκοπημένη εφημερίδα «Ντιάριο 16» ­ σύμβολο της
μετάβασης της Ισπανίας από τον Φρανκισμό στη δημοκρατία ­ όλοι πίστεψαν ότι
επρόκειτο για μη αυστηρώς λογική επιλογή (βλέπε καπρίτσιο) του ιδιοκτήτη κ.
Φερνάντο Ρέι. Απ’ ό,τι φαίνεται σήμερα, ο χαρισματικός κατά πολλούς, απλώς
μεγαλομανής κατ’ άλλους, κ. Ρέι είχε ένα πολύ ενδιαφέρον σχέδιο…

Μέχρι πρότινος, η αγορά του Τύπου στην Ισπανία αντικατόπτριζε ­ όπως συμβαίνει
στις περισσότερες χώρες του κόσμου ­ την ευρύτερη εικόνα της ισπανικής
κοινωνίας, λίγα αλλά ισχυρά εθνικά φύλλα με βάση τη Μαδρίτη (όπως η «Ελ Παΐς»
και η «Α-Μπε-Θε») και πληθώρα μικρότερων αλλά σαφέστατα οικονομικά βιώσιμων
επαρχιακών φύλλων που εξέφραζαν και εκφράζουν το «τοπικιστικό» στοιχείο. Τα
εθνικά φύλλα ανταγωνίζονται το ένα το άλλο με τοπικές εκδόσεις (κυρίως ένθετα)
για ορισμένες σημαντικές περιοχές, όπως η Καταλωνία και η Ανδαλουσία, ενώ τα
επαρχιακά φύλλα έχουν ως κύρια (επιχειρηματική) αποστολή την προστασία της
αγοράς τους.

Τα πράγματα όμως έχουν αρχίσει να αλλάζουν. Η «Λα Βανγκουαρδία» της Βαρκελώνης
προχώρησε πρόσφατα σε εθνική έκδοση προσπαθώντας να επεκτείνει την αγορά της,
ενώ άλλοι Όμιλοι, όπως ο Όμιλος Κορρέο του Μπιλμπάο και η Ελ Περιοντίκο ντε
Καταλούνια, προετοιμάζονται για συμμαχίες στην πώληση διαφήμισης με στόχο την
απορρόφηση εθνικών κονδυλίων, αγορά όπου τα εθνικά φύλλα έχουν το μονοπώλιο
στον χώρο του Τύπου.

Ωστόσο, αυτές οι πρωτοβουλίες ωχριούν μπροστά στο τόλμημα του κ. Ρέι της Λα
Βοθ. Όταν το επιτελείο της ΔΕΕ επισκέφθηκε στα τέλη Σεπτεμβρίου τα κεντρικά
γραφεία της εφημερίδας στη Λα Κορούνια, οι ιθύνοντες της Λα Βοθ έσφυζαν από
αυτοπεποίθηση και ενθουσιασμό: «Αγοράσαμε το “Ντιάριο 16” γιατί είναι μια
ισχυρή και αναγνωρίσιμη μάρκα και σκοπός μας είναι να το αναστήσουμε», δήλωσαν
κατά τη διάρκεια της συνάντησης. Η φόρμουλα είναι σίγουρα ριψοκίνδυνη, καθώς η
εφημερίδα τοποθετείται πολιτικά στο κέντρο, με ίσες αποστάσεις από τα δύο
παραδοσιακά μπλοκ του Λαϊκού και Σοσιαλιστικού Κόμματος ­ και, κατ’ επέκταση,
των πολιτών (αναγνωστών…) που πρόσκεινται σε αυτά. Επιπλέον, η μορφή της
εφημερίδας ­ με πολλά γραφικά, σχετικά μεγάλες φωτογραφίες και κασέ που ευνοεί
το ξεφύλλισμα ­ δείχνει προς την κατεύθυνση των νεαρότερων αναγνωστών. Και
μπορεί αυτό το κοινό να έχει λιγότερο έντονα κομματικά ανακλαστικά, εν τούτοις
δεν είναι σίγουρο ότι προτιμάει ή θα προτιμήσει στο μέλλον την εφημερίδα ως
μέσο ενημέρωσης ­ ειδικά σε μια χώρα όπου η διείσδυση του συγκεκριμένου μέσου
δεν είναι, συγκριτικά με άλλα μέσα, ιδιαίτερα εκτενής.

Το πιο ενδιαφέρον, όμως, μέρος της στρατηγικής του «Ντιάριο 16» είναι ο τρόπος
που ο Όμιλος Λα Βοθ χρησιμοποιεί την τεχνογνωσία τού τοπικού εκδότη στον
ανταγωνισμό με τα εθνικά φύλλα της Μαδρίτης. Στις τελευταίες οκτώ σελίδες της
εφημερίδας μπορεί να βρει κανείς θέματα και πληροφορίες αποκλειστικά για την
πόλη της Μαδρίτης ­ κάτι που οι παραδοσιακές εθνικές εφημερίδες, έχοντας πάντα
στον νου τους την επέκταση πέραν της επαρχίας της Καστίλλης, είχαν αγνοήσει.
Επιπλέον, καθώς δεν πρόκειται για ένα απλό ένθετο, ο αναγνώστης μένει με την
εντύπωση ότι οι σελίδες της Μαδρίτης είναι αναπόσπαστο μέρος της εφημερίδας.
«Δεν θα σταματήσουμε εδώ ­ αύριο θα σπάσουμε τη Μαδρίτη στα τέσσερα και θα
έχουμε ειδικές εκδόσεις για το βόρειο, νότιο, δυτικό και ανατολικό μέρος της
πόλης», δήλωσε ο κ. Ντοκάμπο, διευθυντής του Ιδρύματος Λατόρε, που φέρει το
όνομα του ιδρυτή της «Λα Βοθ». «Αύριο σειρά θα έχει η Βαρκελώνη», κατέληξε.

Και τα αποτελέσματα; Είναι ακόμα πολύ νωρίς να κρίνει κανείς, παρά το γεγονός
ότι η κυκλοφορία έχει αυξηθεί από τα 14.000 στα 25.000 φύλλα κατά τη διάρκεια
του πρώτου χρόνου παρουσίας του νέου «Ντιάριο 16»: η βάση εκκίνησης είναι πάρα
πολύ χαμηλή και είναι άγνωστο το κατά πόσο αυτή η αύξηση δεν έχει να κάνει
περισσότερο με τη διαφημιστική εκστρατεία που συνόδευσε το λανσάρισμα της
εφημερίδας. Ωστόσο, οι ιθύνοντες της Λα Βοθ πρέπει σίγουρα να βρίσκουν τα νέα
από την Ολλανδία ενθαρρυντικά. Η ιστορική «Χετ Παρούλ» αποφάσισε πριν από δύο
χρόνια να μεταμορφωθεί από (φθίνοντα) εθνικό τίτλο σε εφημερίδα του
Άμστερνταμ. Παρεμπιπτόντως, είναι η μόνη εφημερίδα της χώρας που τον τελευταίο
χρόνο αύξησε την κυκλοφορία της.

Ο Κωνσταντίνος Καμάρας είναι διευθυντής του γραφείου μάνατζμεντ και
μάρκετινγκ της Διεθνούς Ενώσεως Εφημερίδων.