3η ΚΑΡΤΑ Ώρα να ξυπνήσουν

Ο ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΟΣ προπονητής Μπράνκο Στάνκοβιτς εργάστηκε από το 1968 και για
αρκετά χρόνια στην ΑΕΚ, πέρασε δε και από τον ΠΑΟΚ. Τεχνικός από τους
καλύτερους, ήρθε στη χώρα μας σε εποχή που η νοοτροπία διοικούντων και
παικτών, ακουμπούσε ακόμα στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.

Ο Στάνκοβιτς κάποια στιγμή έφυγε. Ανέλαβε τον φημισμένο Ερυθρό Αστέρα
Βελιγραδίου και ξαναγύρισε στη Νέα Φιλαδέλφεια για φιλικό αγώνα με την ΑΕΚ.
Την παραμονή της συνάντησης μού είπε ότι έφερε καινούργια ομάδα, στην οποία
δεν αγωνιζόταν ούτε ένας παίκτης από την προηγούμενη χρονιά. Είχαν πάρει
ορισμένοι μετεγγραφή σε ξένες ομάδες και οι υπόλοιποι υπηρετούσαν στις ένοπλες δυνάμεις.

Ο Ερυθρός Αστέρας κυριάρχησε στο φιλικό και νίκησε την ΑΕΚ με το ευρύ σκορ
4-0. Ξαφνιάστηκα και τον ρώτησα: «Μπράνκο, αυτή είναι η ανανεωμένη ομάδα»; Η
απάντηση: «Στη Γιουγκοσλαβία κάθε σύλλογος έχει πολλούς προπονητές και πολλές
ομάδες. Τα ταλέντα καλλιεργούνται και αξιοποιούνται. Πάντα υπάρχουν έτοιμοι
ποδοσφαιριστές να αντικαταστήσουν αυτούς που για διάφορους λόγους φεύγουν. Η
σκυτάλη δίνεται σε άξιους παίκτες και συνήθως δεν μειώνεται η δυναμικότητα της
πρώτης ομάδας».

Από τότε πέρασαν πολλά χρόνια. Θεωρητικά ο επαγγελματισμός ρίζωσε στα
γήπεδά μας. Ωστόσο οι ΠΑΕ δεν κατάφεραν να συναντηθούν με προγράμματα
αξιοποίησης ταλέντων. Παραμένουν ανύπαρκτες ή έστω λιγοστές οι ευκαιρίες για
τους παίκτες κάτω των 20 ετών.

Ας θυμηθούμε όμως τις περιπτώσεις του Λάμπρου Χούτου από την Παιανία (χώρο
που γίνεται η καλύτερη δουλειά στην Ελλάδα) στη Ρόμα και του Γιώργου Βακουφτσή
πάλι από την Παιανία στη Φιορεντίνα. Ας σταθούμε στην ένταξη του ελεύθερου
17χρονου τερματοφύλακα Γιάννη Καρυπίδη (γιου του παληού τερματοφύλακα του
Ολυμπιακού Θωμά). Φημισμένες ξένες ομάδες εμπιστεύονται τα ταλέντα μας. Ώρα να
ξυπνήσουν οι αρμόδιοι.