Κοστίζουν οι αγοραπωλησίες

Οι διαφορετικές στρατηγικές και πολιτικές μάρκετινγκ είναι αυτές που κάθε
φορά προσδιορίζουν τις προμήθειες που καλούνται να πληρώσουν οι μεριδιούχοι
των Αμοιβαίων Κεφαλαίων, όταν αποφασίσουν να αγοράσουν ένα μερίδιο, να το
πουλήσουν ή και να αλλάξουν κατηγορία.

Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι πολλά και διάφορα και βρίσκονται σε
συνάρτηση με πολλούς παράγοντες. Για παράδειγμα, από το πόσο καλός είναι ένας
πελάτης, από το πόσο μεγάλο είναι το κόστος διαχείρισης για την ίδια την
Εταιρεία Διαχείρισης Αμοιβαίων Κεφαλαίων (ΑΕΔΑΚ) ή από το πόσο είναι
διατεθειμένη, η ίδια η εταιρεία και πάλι, να περιορίσει τις «μεταφορές»
μεριδίων από το ένα προϊόν της στο άλλο.

Αν σήμερα κάποιος επενδυτής αποφασίσει να τοποθετήσει τα κεφάλαιά του σε ένα
από τα Αμοιβαία Κεφάλαια που διατίθενται στην ελληνική αγορά, θα πρέπει
καταρχήν να έχει υπόψη του ότι οι επιβαρύνσεις που προβλέπονται είναι τριών
ειδών. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να πληρώσει:

α) Το κόστος – προμήθεια εισόδου, δηλαδή αγοράς μεριδίου.

β) Το κόστος – προμήθεια εξόδου, δηλαδή ρευστοποίησης του μεριδίου.

γ) Το διαχειριστικό κόστος.

Τα δύο πρώτα καταβάλλονται μία φορά, όταν δηλαδή κάποιος αποφασίσει να
αγοράσει ή να πουλήσει αντίστοιχα. Το τρίτο καταβάλλεται στο τέλος κάθε μήνα,
αλλά είναι καλυμμένο, υπό την έννοια ότι δεν φαίνεται στην απόδοση τού
μεριδίου του πελάτη, γιατί έχει ήδη συνυπολογιστεί. Κατά συνέπεια, οι
αποδόσεις που δημοσιεύονται καθημερινά είναι «καθαρές» και συνιστούν το
πραγματικό κέρδος του μεριδιούχου.

Κόστος εισόδου – εξόδου

Πόσο όμως κοστίζει σήμερα η είσοδος ή η έξοδος από ένα Αμοιβαίο Κεφάλαιο; Οι
τιμές ποικίλλουν από εταιρεία σε εταιρεία και από Αμοιβαίο Κεφάλαιο σε
Αμοιβαίο Κεφάλαιο. Για παράδειγμα, υπάρχει εταιρεία η οποία προβλέπει κόστος
έως 1,5% για την αγορά μεριδίου σε Μετοχικό Α/Κ και κανένα κόστος για την
αγορά μεριδίου στα Αμοιβαία Κεφάλαιά της, των άλλων κατηγοριών.

Υπάρχουν όμως και εταιρείες οι οποίες προβλέπουν προμήθεια, η οποία φθάνει έως
και στο 5% ή στο 6% για την αγορά μεριδίου.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο να επιδιώκεται ο περιορισμός της μεταφοράς κεφαλαίων από
Αμοιβαίο σε Αμοιβαίο, φαινόμενο το οποίο συναντάται συχνά σε περιόδους κρίσης
της αγοράς.

Ελεύθερη είσοδος – έξοδος

Υπάρχουν και εταιρείες οι οποίες δεν προβλέπουν καμία απολύτως προμήθεια για
τη μεταφορά κεφαλαίων.

Άλλες πάλι προτιμούν να δίνουν μια «περίοδο χάριτος» στους πελάτες τους,
επιτρέποντάς τους να μεταφέρουν κεφάλαια δωρεάν για δύο ή και τρεις φορές,
αλλά αμέσως μετά ενεργοποιούν το καθεστώς των προμηθειών. Τα ίδια περίπου
ισχύουν και με την περίπτωση των ρευστοποιήσεων των μεριδίων. Δηλαδή, υπάρχουν
εταιρείες που για όλους αυτούς τους λόγους, είτε προβλέπουν χαμηλές προμήθειες
κατά την έξοδο, της τάξης του 1% για παράδειγμα, σε ό,τι αφορά στα Μετοχικά
τους Αμοιβαία Κεφάλαια, ενώ την ίδια ώρα το κόστος εξόδου από τις άλλες
κατηγορίες Αμοιβαίων Κεφαλαίων τους είναι μηδαμινό. Αφορά στις προμήθειες, οι
ΑΕΔΑΚ στο σύνολό τους σχεδόν, το ρίχνουν στα Μετοχικά Αμοιβαία Κεφάλαια. Η
εξέλιξη αυτή δεν είναι τυχαία αν αναλογιστεί κανείς ότι από την αρχή του έτους
το ενεργητικό τής συγκεκριμένης κατηγορίας έχει αυξηθεί κατά 930% περίπου,
γεγονός που σημαίνει ότι προς τα εκεί κατευθύνεται πλέον το μεγαλύτερο μέρος
των προς επένδυση κεφαλαίων. (Άλλο ρεπορτάζ και στη σελίδα 52).