Δεν θα παίξει στο κομματικό παιχνίδι

«Ο… καταιγισμός των προβλέψεων και των σεναρίων δεν αγγίζουν τον Πρόεδρο
της Δημοκρατίας», τονίζει με έμφαση πολύ καλός φίλος από «τα παλιά» που τον
συνάντησε προ ημερών.
«Έχει κλειστά τα αυτιά σε κάθε σειρήνα δεξιά και αριστερά. Συνεχίζει το έργο
του. Δεν θαμπώνεται από τις δημοσκοπήσεις που τον ανεβάζουν σε πολύ υψηλά
ποσοστά δημοτικότητας. Και σε καμία περίπτωση δεν είναι διατεθειμένος να
παίξει το οποιοδήποτε… παιχνίδι», προσθέτει. Βεβαίως, όσοι γνωρίζουν τον
Κωστή Στεφανόπουλο, από τότε που πρωτοασχολήθηκε με την πολιτική στη δεκαετία
του ’50, δεν τους κάνει εντύπωση αυτή η συμπεριφορά και ο τρόπος αντιδράσεών του.
Σε χαμηλούς τόνους
Άλλωστε, από την πρώτη στιγμή, από τότε που προτάθηκε από τον Ανδρέα
Παπανδρέου και τον Αντώνη Σαμαρά για να καταλάβει το υψηλό αυτό αξίωμα της
Πολιτείας, είχε αποφασίσει να κρατήσει χαμηλούς τόνους και να μην παρέμβει
ποτέ στην πολιτική ζωή για να αντλήσει προσωπικό όφελος. Πάντως, όπως λένε
συνεργάτες του, δεν θα έμενε ποτέ σιωπηλός σε μία περίπτωση κακών και
επιζήμιων επιλογών, π.χ. στα εθνικά θέματα, προκαλώντας ρωγμές ή τριγμούς στο
πολιτικό σύστημα. Και αυτό το τήρησε ευλαβικά μέχρι σήμερα, παρά το ότι άποψή
του είναι πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα πρέπει να έχει περισσότερες
εξουσίες και αρμοδιότητες.
Αξιοπρεπής
Όταν προ ενός μηνός είχε αφήσει να εννοηθεί ότι μπορεί και να μην είναι και
πάλι στην Προεδρία της Δημοκρατίας σε ερώτηση αν θα ξαναεπισκεφθεί ως
Πρόεδρος νησιά που περιηγείται το τελευταίο διάστημα ήθελε να καταστήσει
κάτι σαφές. Ότι δεν έχει νόημα να καταλάβει κανείς το οποιοδήποτε αξίωμα, μέσα
από «δαιδαλώδεις» ή «αναξιοπρεπείς» διαδικασίες. Αυτή, άλλωστε, η έντονη πίστη
του σε μια αξιοπρέπεια που πρέπει να επιδεικνύει ένας πολιτικός άνδρας, και
που τόσο έντονα καθόρισε την πορεία του και ως αρχηγός του κόμματος ΔΗΑΝΑ, σε
σημείο να χάσει εκλογικές μάχες, τον οδήγησε και σε όλες τις επιλογές του έως σήμερα.
«Δεν μπορώ ως Πρόεδρος να είμαι διαφορετικός απ’ ό,τι στην υπόλοιπη ζωή μου»,
είναι το μόνιμο μοτίβο του. «Αν μ’ αρέσει να μένω στο σπίτι όπου ζω για
δεκαετίες… Αν μ’ αρέσει να ζω κοντά στα παιδιά μου και στα εγγόνια μου… Αν
θέλω να αποφεύγω αυτό που κατηγόρησα άλλους στο παρελθόν, να μην κλείνω την
κυκλοφορία στους δρόμους γιατί θα περάσω με το προεδρικό αυτοκίνητο… Για όλα
αυτά δεν είναι δυνατόν, επειδή πήγα στην Προεδρία, να αλλάξω…».
Ωστόσο, ο κ. Στεφανόπουλος για πρώτη φορά βρίσκεται μπροστά σ’ ένα πρόβλημα.
Ένα κόμμα, το κυβερνών, έχει ανοικτά πάρει θέση από καιρό. Τον προτείνει για
την Προεδρία της Δημοκρατίας.
Τα κόμματα
Και όλα τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν μεν δημοσίως εκφράσει, με
άμεσο ή έμμεσο τρόπο, την ευαρέσκειά τους για τον τρόπο που ασκεί τα καθήκοντά
του, χωρίς όμως και να τον προτείνουν, μέχρι σήμερα, για να επανεκλεγεί.
Δύο μάλιστα από αυτά έχουν και δημοσίως λάβει θέση. Ο ΣΥΝ έχει προτείνει τον
κ. Λεωνίδα Κύρκο και το ΚΚΕ έχει αφήσει να διαφανεί ότι δεν θα τον προτείνει.
Το ΔΗΚΚΙ κρατάει κλειστά τα χαρτιά του, έχοντας ωστόσο διαμηνύσει στον κ.
Στεφανόπουλο παρόμοια κίνηση έχουν κάνει το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ πως «το όνομά
του αξιοποιείται από την κυβέρνηση στο… χρηματιστήριο των προσεχών
βουλευτικών εκλογών».
Όσο για τη Ν.Δ. κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει τι τελικώς θα πράξει, αφού
όλες οι δηλώσεις του προέδρου της Κώστα Καραμανλή αφήνουν ανοικτά περιθώρια
και… πόρτες.
Αγκάθι
Είναι, ωστόσο, η ιστορία της Προεδρίας ένα αγκάθι για τον κ. Καραμανλή. Και
αυτό γιατί από τη μία πλευρά ο Κωστής Στεφανόπουλος είναι «σπλάχνο» της
παράταξης που ίδρυσε ο θείος του, αλλά και από τους έμπιστους και αγαπητούς
συνεργάτες του ιδρυτή της ΕΡΕ και της Ν.Δ. Και είναι δύσκολο να τον
«αποκηρύξει». Από την άλλη πλευρά, δεν μπορεί να αγνοήσει τον πρώην
πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, στη συνεργασία του οποίου στηρίζει πολλές
από τις εσωκομματικές του ισορροπίες.
Όλα αυτά όμως δεν είναι αγκάθια μόνον για τα κόμματα, αλλά και για τον
σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος τυγχάνει μεγάλης αποδοχής σε όλο το
εκλογικό σώμα. Αυτή μάλιστα η αναγνώριση του κόσμου προς το πρόσωπό του
αποτελεί και μία τροχοπέδη για οποιεσδήποτε επιλογές που θα έρχονταν αντίθετες
με τη λογική του «οικουμενικά αποδεκτού και παραδεκτού».
Δεν παίζει
Δεν είναι τυχαίο που όταν προ ημερών τέθηκε σε συνεργάτη του ερώτημα αν θα
σκεπτόταν ποτέ να παραιτηθεί, επισπεύδοντας έτσι την εκλογική διαδικασία στη
Βουλή για το προεδρικό αξίωμα, η απάντηση ήταν κατηγορηματική. «Ο Πρόεδρος δεν
παίζει παιχνίδια ούτε για τον εαυτό του, πολύ περισσότερο με τον θεσμό».
Βεβαίως, οι εξελίξεις τρέχουν. Και όλα τα κόμματα σκέφτονται και σχεδιάζουν
εναλλακτικές λύσεις και σενάρια. Ένα στοιχείο, ωστόσο, δεν φαίνεται να
μεταβάλλεται. Ο Κωστής Στεφανόπουλος, όπως επισημαίνει παλιός του φίλος, ο
οποίος συζήτησε μαζί του, ασφαλώς θεωρεί πολύ τιμητική μια επανεκλογή του.
Αλλά τη θεωρεί εφικτή «μόνον στην περίπτωση που θα ενώνει και δεν θα διχάζει
τον ελληνικό λαό».













