Νέες αξίες στο χρηματιστήριο της διασκέδασης

Είναι που είναι η σεζόν της φιέστας. Είναι που η διασκέδαση παίρνει…
ημερολογιακό χαρακτήρα. Αλλά μπορεί και να είναι κάτι εντελώς άσχετο μ’ αυτά.
Το ότι όσο αργά και σταθερά αν έγινε, η διασκέδαση άλλαξε. Το πώς, το πού (και
οπωσδήποτε το πόσο). Όσο κι αν κατά βάθος πιστεύετε ότι διασκεδάζουμε με τα
ίδια πράγματα, αυτά τα «ίδια» είναι αρκετά διαφορετικά.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που κατεβήκαμε στην Πειραιώς για κλάμπινγκ; Πότε
«χορτάσαμε» τόσο πολύ από μια βραδιά στο σινεμά και πότε η γεύση πήρε
πρωταγωνιστικό ρόλο και τόσα χρώματα μαζί; Τώρα, αυτή ακριβώς τη στιγμή που μιλάμε.

Πιο ψύχραιμη, πιο φωτεινή, πιο τολμηρή. Και εκτός των παραδοσιακών τειχών. Μια
βραδινή έξοδος μπορεί να αρχίζει από του Ψυρή και να καταλήγει στου Ψυρή, όπου
πίσω από αποθήκες, παλιά καταστήματα, φθαρμένους τείχους «κρύβονται» ρεστοράν
της μόδας, μπαρ με άποψη, θέατρα και σκηνούλες για τραγούδι. Το τρίγωνο
(ευρύτατο ομολογουμένως) Θησείο – Ψυρή – Σύνταγμα μπορεί άνετα να κηρύξει την
ανεξαρτησία της διασκέδασης. Όσο κι αν η άλλη τάση ­ ορατή διά γυμνού οφθαλμού
και ενδύματος περιπάτου ­ οδεύει προς αποκέντρωση: η «παραλία» του Παγκρατίου
με τα καφέ εκατέρωθεν της Λεωφόρου Υμηττού και τις 5 κινηματογραφικές αίθουσες
που άρχισαν να λειτουργούν από το τέλος του Αυγούστου. Το Μπουρνάζι σε πλήρη
λειτουργία από το πρωί ώς αργά το βράδυ. Γλυφάδα, με την πολύβουη οδό
Ζησιμοπούλου με τις αίθουσες τού Cinepolis και τα καφέ.

Πώς η διασκέδαση έγινε πιο ψύχραιμη:

Κέρδισε πόντους ο χρόνος των αναποφάσιστων. Ανάμεσα στην ώρα του καφέ και την
ώρα της βραδινής εξόδου, απλώθηκε η λατρεία της γεύσης. Τα εστιατόρια με
άποψη, με μουσική και με πολλές και διαφορετικές προτάσεις στη γεύση
ξεφύτρωσαν μέσα στα τελευταία δύο χρόνια και μπαίνουν στη νέα σεζόν με
καινούργιο ρεπερτόριο. Εξωτικά πιάτα, «φάνκι» ατμόσφαιρα και δελεαστικά σε ένα
κοινό που δεν βλέπει το φαγητό μόνο μέσα στο πιάτο του.

Τα θέατρα έγιναν της μόδας και σε ένα «άλλο» κοινό που φτιάχνει «καλτ»
παραστάσεις και βγαίνει τη νύχτα για κλάμπινγκ. Στο τέλος της περσινής
χειμερινής σεζόν στην περιοχή Ψυρή – Γκάζι – Κεραμεικός – Μεταξουργείο, 15
θέατρα είχαν δημιουργηθεί από το ’93 και μετά, ενώ νέες πρεμιέρες σηκώνουν
αυλαία σε καινούργια σημεία. Το «+Soda» (το κλαμπ) της Ερμού ανοίγει νωρίς τις
πύλες του για τη θεατρική παράσταση «Τα ρούχα του βασιλιά» και όσοι θέλουν
μένουν μετά να χορέψουν. Τα διαχωριστικά πέφτουν και η ψυχαγωγία παίρνει πολλά
πρόσωπα ακόμη και σε έναν χώρο. Η έκδοση του πολυ-σι\εμά κυκλοφορεί και σε
πολυ-κλαμπ για διαφορετικά γούστα στο ίδιο σημείο. Το «Camel» ανοίγει φέτος
τρεις χώρους, το βασικό, το Air και το Tube. Οι μουσικές μοιράζονται, το κοινό
απλώς διαλέγει. Εκείνες οι κόντρες μιας άλλης εποχής μακριά, πολύ μακριά από δω.

Πώς η διασκέδαση έγινε πιο φωτεινή:

Περισσότερο φως ­ δεν σημαίνει απλώς περισσότερο φως. Δείχνει σαφώς προς τη
χαρούμενη, ζωηρή, χαμογελαστή πλευρά της ψυχαγωγίας. «Έχω παρατηρήσει πως ο
κόσμος θέλει να βλέπει γύρω του, του αρέσει να έχει επαφή και να μην κλείνεται
στον εαυτό του. Δεν έρχονται μόνο να ακούσουν μουσική αλλά και να
κυκλοφορήσουν, να δουν», έλεγε ο Βασίλης Τσιλιχρήστος «φωτίζοντας» το
«Kingsize» του περισσότερο από τα άλλα. Πιο διασκεδαστικά τα κλαμπ, κάνουν
παιχνίδια με τα σκηνικά τους, το «Berlin» φτιάχνει έναν ονειρόκοσμο, οι
μεγάλες πίστες κρατάνε έτσι κι αλλιώς τα ονόματα και τη λάμψη. Όλοι άλλωστε
θέλουν να βρίσκονται επί σκηνής εδώ στο τέλος του αιώνα. Τα σκοτεινά μπαράκια
περνάνε στις αναμνήσεις ­ τα περισσότερα τουλάχιστον από αυτά.

Πώς η διασκέδαση γίνεται πιο τολμηρή (και ολοένα τολμηρότερη):

Με το να προκύπτει εκεί που δεν την περιμένεις. Ή τουλάχιστον, εκεί που δεν
την περίμενες, γιατί τα τελευταία χρόνια η σημαία της ψυχαγωγίας κυματίζει
στου Ψυρή και στο Μεταξουργείο, ένα θεατρικό «κέντρο» με σκηνές που
συζητιώνται λόγω ονομάτων και ρεπερτορίου. Δεν κατεβαίνεις χωρίς να «κλείσεις»
στα μαγαζιά της περιοχής και βέβαια στα θέατρα. Είναι τόσο της… μόδας η
περιοχή του Ψυρή που έχει τη δική της διεύθυνση στο Ίντερνετ: www.psirri.org.

Η Ιερά Οδός έχει μπει δυναμικά στη νύχτα. Και φέτος πιάνουν τα πόστα ονόματα
που φέρνουν πολύ κόσμο προς τα εκεί. Μεγάλες πίστες («Ιερά Έξοδος» και «Χάος»)
με «ύφος» παραλιακής, αν αυτό σημαίνει νύχτες διαρκείας, ακριβά αυτοκίνητα
παρκαρισμένα στα πεζοδρόμια και ψηλά σινιέ τακούνια, στο ύψος της παλιάς
λαχαναγοράς. Λίγο πιο κάτω, στην Πειραιώς, ακόμη ένα τολμηρό βήμα. Το μέχρι
τώρα κεντρικό (όσο το Σύνταγμα) «Kingsize» στρίβει την Πειραιώς και
μετακομίζει σε ένα «λαμπερό» χώρο μαζί με το «Privilege». Η Πειραιώς
ετοιμάζεται για μεγάλη κίνηση. Έτσι, δηλαδή, που ο χάρτης της διασκέδασης να
παίρνει καινούργιες αξίες:

Ψυρή: το καυτό σημείο.

Θησείο: το κλασικό.

Οδός Αμερικής: ποτέ μην πεις ποτέ.

Προάστια: τα αουτσάιντερ.

Τέλος εποχής για τα «ελληνάδικα» – Διαχρονική επιλογή τα μπαράκια

Η εποχή που τα τραπέζια «ζαλίζονταν» από τα τσιφτετέλια φαίνεται πως ολοκλή-ρωσε τον κύκλο της, όπως κάθε μόδα

Και μετά τα «ελληνάδικα», τι; Η εποχή που το ένα μαγαζί ξεφύτρωνε πίσω από το
άλλο, που τα CD έπαιζαν αποκλειστικά και μόνο ελληνική μουσική και τα τραπέζια
«ζαλίζονταν» από τα ατέλειωτα τσιφτετέλια φαίνεται πως ολοκλήρωσε τον κύκλο
της, όπως κάθε μόδα που έρχεται και παρέρχεται.

Η ξένη mainstream μουσική ξαναγύρισε στα πλατό καταλαμβάνοντας τον μεγαλύτερο
χρόνο του προγράμματος και αφήνοντας ένα μικρό διάλειμμα στην ελληνική μουσική
της επικαιρότητας. Έτσι λοιπόν όσα κλαμπ που το όνομά τους τέλειωνε σε
«-άδικο» και όχι μόνο έλαβαν από νωρίς το μήνυμα των καιρών και τις διαθέσεις
του κόσμου φρόντισαν να αλλάξουν ύφος και στυλ, ώστε να είναι ξανά μέσα στη
νέα τάση της διασκέδασης.

Και μπορεί η νεολαία από 18 μέχρι… 30 χρόνων να είναι αυτή που δημιουργεί
τις τάσεις στους χώρους της διασκέδασης, «όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι
υπάρχουν ακόμα και στην ψυχαγωγία ορισμένες… σταθερές αξίες». Ο κ. Κώστας
Τσατσούλης ιδιοκτήτης του μπαρ «Χοροστάσιο», λέει ότι αν εξαιρεθούν οι
μεγαλύτερες ηλικίες, δηλαδή άνθρωποι 40 χρόνων και πάνω που η ψυχαγωγία τους
έχει ως βασικό άξονα το φαγητό σε ένα ρεστοράν, τα μικρά μπαρ είναι πάντα στις
προτιμήσεις του κόσμου και αποτελούν μια διαχρονική επιλογή διασκέδασης. «Ο
λόγος είναι ότι το ποτό είναι φτηνό, ο χώρος σαφώς μικρότερος και η
επικοινωνία μεταξύ των θαμώνων καλύτερη, ενώ η ξεχωριστή μουσική που το καθένα
τους παίζει έχει ως αποτέλεσμα να προσελκύεται το ειδικό αυτό κοινό που θέλει
να την ακούσει».

Στην κατηγορία των μπαρ αυτών ανήκουν και εκείνα που παίζουν ροκ μουσική ή
φιλοξενούν διάφορα γκρουπάκια. Το γεγονός όμως που διαπιστώνει ο κ. Τσατσούλης
είναι ότι η φετινή χειμερινή σεζόν μπαίνει με πολλή διάθεση για διασκέδαση.
«Εμείς, παρά το γεγονός ότι κάναμε εγκαίνια 20 μέρες μετά τον σεισμό, γεμίσαμε
ασφυκτικά και ο κόσμος που περίμενε απέξω ήταν πολλαπλάσιος από εκείνον που
ήταν μέσα».

Δημοφιλείς και φθηνοί οι κινηματογράφοι

Για πολύ κόσμο σήμερα, ο κινηματογράφος αποτελεί τη βασική του διασκέδαση, αφού μέσα σε ένα πολύ καλό περιβάλλον μπορεί να περάσει ευχάριστα ένα δίωρο

Η παράδοση που θέλει τις «κινηματογραφικές βραδιές» να κατέχουν εξέχουσα θέση
στη διασκέδαση χιλιάδων Αθηναίων και μάλιστα νεαρών θα συνεχιστεί και φέτος.
Πολύ περισσότερο μάλιστα που η χειμερινή σεζόν επιφυλάσσει πολυδιαφημισμένες
υπερπαραγωγές, όπως «Ο Πόλεμος των Άστρων».

Το «νέο πρόσωπο» που έχουν αποκτήσει τα τελευταία τέσσερα χρόνια όλες σχεδόν
οι κινηματογραφικές αίθουσες έχει αποδειχτεί αρκετά ελκυστικό για πολύ κόσμο.
Όπως λένε οι άνθρωποι που γνωρίζουν τον χώρο, το να παρακολουθήσει κάποιος μια
ταινία στο σινεμά δεν είναι μόνο μια διαφορετική νότα διασκέδασης αλλά και ένα
σημαντικό κίνητρο για να βγει από το σπίτι και μην καθηλωθεί μπροστά στην τηλεόραση.

Βέβαια δεν ήταν μόνο οι καλές ταινίες, όπως ο Τιτανικός, που έκαναν τον κόσμο
να δει με άλλο μάτι το σινεμά και να ξαναγυρίσει στις αίθουσες. Η αρχή έγινε
με την εμφάνιση των μεγάλων κέντρων που διέθεταν πολλές αίθουσες και στις
οποίες προβάλλονταν διαφορετικά έργα. Το ποπ-κορν και η Κόλα-Κόλα ήταν το ίδιο
απαραίτητα όσο και το απόκομμα του εισιτηρίου για να δει κάποιος το έργο, ενώ
την ίδια στιγμή οι καφετέριες, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και ποικίλες άλλες
μορφές διασκέδασης που προσφέρονταν στον ίδιο χώρο ανάγκασαν νεαρούς ηλικίας
18 έως 24 χρόνων να αφήσουν την καφετέρια και να ανακαλύψουν τον
κινηματογράφο. «Βελούδινες αναπαυτικές πολυθρόνες, προηγμένα συστήματα ήχου
που σου δίνουν την αίσθηση ότι είσαι ένα με την ταινία, βοήθησαν στο να
δημιουργηθεί μια νέα κατάσταση στα κινηματογραφικά πράγματα και, ανάλογα με το
έργο, η προσέλευση του κόσμου να είναι μεγάλη», λέει ο κ. Σταμάτης
Περβολαράκης από την εταιρεία Σπέντζος Φιλμ. Ο ίδιος μάλιστα εξηγεί ότι «για
πολύ κόσμο σήμερα, ο κινηματογράφος αποτελεί τη βασική του διασκέδαση για το
βράδυ μιας καθημερινής μέρας, αφού μέσα σε ένα πολύ καλό περιβάλλον μπορεί να
περάσει ευχάριστα ένα δίωρο βλέποντας την ταινία που θέλει».

Το παράδειγμα βέβαια των πολυσινεμά και των καινοτομιών που εισήγαγαν
ακολούθησαν και άλλες παραδοσιακές κινηματογραφικές αίθουσες. Ο κ. Θεόδωρος
Ρίγγας, ο οποίος είναι πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αιθουσαρχών
Κινηματογράφων, δικαιολογεί τη στροφή του κόσμου στο σινεμά τα τελευταία
χρόνια λέγοντας «ότι ο κινηματογράφος αποτελεί την πιο φθηνή διασκέδαση, αφού
όπου και να πάς δεν μπορείς να ξοδέψεις λιγότερο από 2.000 δραχμές που
κοστίζει τώρα το εισιτήριο».

Ο κ. Ρίγγας όμως κάνει λόγο και για μια άλλη ενδιαφέρουσα παράμετρο που έχει
να κάνει με τα θερινά σινεμά. «Από τότε που άρχισαν να προβάλλουν ταινίες Α΄
προβολής, όλες οι θέσεις γεμίζουν και η προσέλευση του κόσμου είναι χρόνο με
τον χρόνο κατά 10% μεγαλύτερη».