3η ΚΑΡΤΑ Οφ-σάιντ η ΕΠΟ

ΕΠΙΤΕΛΙΚΟ όργανο του ελληνικού ποδοσφαίρου η ΕΠΟ, διοργανώνει ένα και
μοναδικό πρωτάθλημα. Αυτό της Δ’ Εθνικής κατηγορίας. Πρωτάθλημα ερασιτεχνικό.

Φαίνεται ότι αρκετά από τα διοικητικά στελέχη της Ομοσπονδίας δεν γνωρίζουν
ή δεν θέλουν να δείχνουν ότι γνωρίζουν τις ανάγκες των ερασιτεχνικών σωματείων.

Διαφορετικά δεν εξηγείται πώς δέχονται να μεταφερθεί στις πλάτες εθελοντών
παραγόντων, το φορτίο των εξόδων μετακίνησης των ομάδων.

Πρόκειται για βάρος που δεν μπορούν να αντέξουν τα περισσότερα σωματεία Δ’
Εθνικής. Αλήθεια, έχουν ρωτήσει οι διοικούντες την ΕΠΟ ποιες είναι οι πηγές
εσόδων των 64 σωματείων; Μήπως η επιχορήγηση; Τους θυμίζω ότι σε ορισμένα
σωματεία, μεταξύ των οποίων ο Άρης Περιβολίων Ρεθύμνου, οφείλεται η
επιχορήγηση από την περίοδο 1996-97. Ο πρόεδρος του συλλόγου Γιώργος Σταράκης
κουράστηκε να χτυπάει πόρτες.

Η ΕΠΟ στο πλαίσιο αναβάθμισης της κατηγορίας έβαλε τις ομάδες σε παράλογο
πρωτάθλημα, όπου οι μισές υποβιβάζονται. Στόχος, λέει, η μείωση του αριθμού
τους, για ποιοτική διοργάνωση και αυξημένη χρηματοδότηση. Λόγια, κούφια λόγια.
Πού είναι η ποιότητα και τα λεφτά;

Τα προηγούμενα χρόνια η ΕΠΟ κάλυπτε τα έξοδα των μετακινούμενων ομάδων.
Τώρα τα φορτώνει στα φτωχά σωματεία, την ώρα μάλιστα που διπλασίασε με την
παράλογη συγκρότηση των ομίλων το εξοδολόγιο.

Είναι αδύνατον να καλυφθούν αυτές οι δαπάνες από τα σωματεία. Όταν το τρένο
θα χαθεί για αρκετές από αυτές, θα παραιτηθούν. Οι άλλες θα είναι
καταχρεωμένες ή θα βάλουν λουκέτο. Τι είδους πρωτάθλημα διοργανώνει η ΕΠΟ; Πού
οδηγεί τις εξελίξεις;

Αν ισχύει ότι δεν έχει πάρει λεφτά από την πολιτεία και οφείλει στο
ταξιδιωτικό γραφείο 160 εκατ. δραχμές, έχει το δικαίωμα να πιέζει προς τα
πάνω, οδηγώντας 64 σωματεία στη διάλυση; Τι είδους υπηρεσίες προσφέρει στο ποδόσφαιρο;