Αυξήσεις… χελώνα

Ο κατώτατος μισθός και το κατώτατο ημερομίσθιο έχουν αυξηθεί κατά την
τελευταία 15ετία με ρυθμούς αισθητά πιο αργούς σε σχέση με τις μέσες αμοιβές
των διαφόρων κατηγοριών εργαζομένων.

Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει μελέτη του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ (Γιώργος Κρητικίδης, Πέτρος
Ρυλμόν) με θέμα την υστέρηση στην εξέλιξη του κατώτατου ημερομισθίου και του
κατώτατου μισθού.

Με αφορμή την επικείμενη διεκδίκηση της ΓΣΕΕ για τη νέα Εθνική Γενική
Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (σ.σ.: αφορά περίπου 200.000 εργαζομένους στον
ιδιωτικό τομέα που αμείβονται με κατώτατους μισθούς και ημερομίσθια) η μελέτη
αυτή αποκτά ενδιαφέρον δεδομένου ότι η ΓΣΕΕ θα δώσει ιδιαίτερο βάρος στην
αύξηση των βασικών μισθών – ημερομισθίων και θα προβάλει το αίτημα αυτό στις
διαπραγματεύσεις που θα έχει με τις εργοδοτικές οργανώσεις για τη νέα Εθνική
Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Σημειώνεται ότι ο βασικός μισθός είναι
σήμερα στις 150.000 δρχ. και το κατώτατο ημερομίσθιο στις 6.700 δρχ. Σύμφωνα
με τα συμπεράσματα της μελέτης του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ:

* Με αφετηρία το 1984, πριν αρχίσουν οι διαδοχικές περίοδοι σταθεροποιητικών
πολιτικών, είχαμε ως το 1998 την παρακάτω εξέλιξη: οι πραγματικές εβδομαδιαίες
αποδοχές των εργατών στη μεταποίηση αυξήθηκαν για όλο αυτό το διάστημα κατά
6,6% περίπου, ενώ το κατώτατο ημερομίσθιο έχει μειωθεί κατά 16,65% στη
διάρκεια της ίδιας περιόδου. Υπολογίζεται ότι για να καλυφθεί η υστέρηση του
κατώτατου ημερομισθίου ως προς τις εβδομαδιαίες αποδοχές στη μεταποίηση, θα
έπρεπε να δοθεί αύξηση στις κατώτατες αμοιβές κατά 28%.

* Με αφετηρία το 1989 είχαμε ως το 1998 τις εξής μεταβολές: οι εβδομαδιαίες
αποδοχές των εργατών στη μεταποίηση ήταν αυξημένες κατά 3,25% περίπου, ενώ το
κατώτατο ημερομίσθιο ήταν μειωμένο κατά 8,25%.

Η κάλυψη της υστέρησης ως προς τις εβδομαδιαίες αποδοχές εργατών μεταποίησης
απαιτεί αύξηση του κατώτατου ημερομισθίου κατά 12,5%. Αν όμως για την ίδια
περίοδο υπολογιστεί η υστέρηση του κατώτατου ημερομισθίου (που ακολουθεί τους
ίδιους ρυθμούς αύξησης με τον κατώτατο μισθό), σε σύγκριση με τους μισθούς των
υπαλλήλων διαφόρων κατηγοριών εργαζομένων, η κάλυψη της υστέρησης θα απαιτούσε
μεγαλύτερες αυξήσεις: σε σύγκριση με τους υπαλλήλους των τραπεζών 26%, των
ασφαλειών 33%, του χονδρικού εμπορίου 28% και των ορυχείων λατομείων 30%.