ΠΡΟΣΩΠΑ Το «δεξί χέρι» του Μπλαιρ

Η Άντζι Χάντερ είναι η σημαντικότερη ­ μετά τη Σέρι ­ γυναίκα στη ζωή του
Τόνυ Μπλαιρ· και δεν πρόκειται για ερωμένη…

Άντζι Χάντερ. Οι βουλευτές των Εργατικών τής φέρονται σαν να είναι θεά

Η Άντζι Χάντερ είναι ειδική συνεργάτις του πρωθυπουργού και, σύμφωνα με τον
«Γκάρντιαν», ο ισχυρότερος πολιτικός σύμβουλός του ­ μετά τον Άλισταιρ Κάμπελ
­ και η σημαντικότερη γυναίκα στη ζωή του ­ μετά τη σύζυγό του, τη Σέρι.
Γνωρίζονται από το σχολείο και συνεργάζονται στενά εδώ και μια δεκαετία.
Διευθύνει το γραφείο του με σιδηρά πυγμή, ελέγχει την πρόσβαση στον
πρωθυπουργό και είναι το μοναδικό πρόσωπο που μπορεί να μπει στο γραφείο του
χωρίς να χτυπήσει την πόρτα. «Όταν είσαι στη Βουλή μαζί της, αισθάνεσαι
αλλόκοτα», λέει ο διευθυντής του «Σαν» Ντέηβιντ Γήλλαντ. «Οι βουλευτές των
Εργατικών τής φέρονται σαν να είναι θεά, επειδή έχει πρόσβαση». Ωστόσο,
ουδέποτε κυκλοφόρησε φήμη για κάποια ρομαντική σχέση της με τον Μπλαιρ ­ όπως
είχε συμβεί στη δεκαετία του ’70 με τον Χάρολντ Ουίλσον και την εξ απορρήτων
του, τη Μάρσια Ουίλλιαμς. Η ιδιοσυγκρασία του Μπλαιρ αποκλείει εξαρχής ένα
τέτοιο ενδεχόμενο.

Η Χάντερ πηγαίνει κάθε πρωί στη δουλειά της με το τρένο και στη διαδρομή
πιάνει κουβέντα με συνεπιβάτες της. Ξέρει καλά τι σκέφτεται ο κόσμος, πράγμα
πολύτιμο στην πολιτική. Εμφανίζεται σε κάθε κοινωνική εκδήλωση που αξίζει τον
κόπο και, σύμφωνα με την Κριστίνα Οντόουν, υποδιευθύντρια του «Νιου
Στέητσμαν», «λειτουργεί σαν μαγνήτης, όχι μόνο για τους Νέους Εργατικούς, αλλά
και για τους παλαιούς Συντηρητικούς που φλερτάρουν με το Νέο Εργατικό Κόμμα».

Η Άντζι γεννήθηκε το 1955 στη φυτεία καουτσούκ που είχε ο πατέρας της στη
Μαλαϊκή. Με τον Μπλαιρ γνωρίστηκαν το 1969 και ξαναβρέθηκαν το 1971 στην
Οξφόρδη. Εκεί η Χάντερ συνάντησε και τον μελλοντικό σύζυγό της, τον Νικ
Κόρνγουελ, τότε ζωγράφο και διακοσμητή, μετά κηπουρό και τώρα διακοσμητή
κήπων. Παντρεύτηκαν το 1981 και σύντομα απέκτησαν ένα γιο και μία κόρη. Η
Χάντερ επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και πήρε
πτυχία στην ιστορία και την αγγλική φιλολογία. Το 1988 άρχισε να δουλεύει στο
γραφείο του Μπλαιρ.

Η ικανότητά της για δουλειά και η πίστη της στον Μπλαιρ είναι απεριόριστες και
οι δημοσιογράφοι ξέρουν ότι δεν θα πάρουν ποτέ είδηση από αυτήν. Εργατική,
πιστή και διακριτική, αλλά διόλου πληκτική. Δεν έχει πρόβλημα να ομολογήσει
τον πρωινό της πονοκέφαλο έπειτα από ένα άγριο πάρτι και λέει πως μπορεί «να
φλερτάρει για τη Βρετανία». Η Άντζι Χάντερ, εξηγεί ένας εργατικός βουλευτής
στον «Γκάρντιαν», ξέρει τι μπορεί να δώσει κίνητρο σε κάποιον, «είτε πρόκειται
για την πολιτική φιλοδοξία του είτε για το πέος του».