30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα, το 1952.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: «Η εποχή των άκρων» του Eric Hobsbawm.

ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ: Αυτό της μουσικής.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Ένα νέο παιδί 20-25 χρόνων που ζει σ’ αυτήν την
πόλη της απελπισίας.

ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΕΙ: Το Πήλιο.

Η καλύτερη συνεργασία της Δήμητρας Γαλάνη ήταν αυτή του 1998-’99 στη
«Μέδουσα» με τον Κώστα Μακεδόνα, την οποία θα συνεχίσει και τον χειμώνα που
μας έρχεται. Θεωρεί όμορφο και δυνατό το ελληνικό τραγούδι, ενώ για τους νέους
καλλιτέχνες λέει ότι είναι λίγο βιαστικοί. Για τους σεισμοπαθείς υπογραμμίζει
ότι «είμαστε στο πλευρό τους, όλα θα γίνουν καλύτερα» και συνιστά κουράγιο.

ΕΡ.: Το τραγούδι πάνω απ’ όλα;

ΑΠ.: Το τραγούδι ΟΛΑ. Να μείνουν μόνο τα τραγούδια άλλωστε.

ΕΡ.: Είναι δύσκολο να επιλέγεις ένα καλό τραγούδι;

ΑΠ.: Είναι δύσκολο να βρίσκεις ένα καλό τραγούδι.

ΕΡ.: Σε ποιον θα λέγατε «ευχαριστώ»;

ΑΠ.: Στη μητέρα μου και στον πατέρα μου και στους μεγάλους μου δασκάλους.

ΕΡ.: Αισθάνεστε καλύτερα όταν τραγουδάτε σε κέντρο ή σε ανοιχτό χώρο;

ΑΠ.: Αισθάνομαι καλύτερα όταν τραγουδάω τα κατάλληλα τραγούδια στον κατάλληλο χώρο.

ΕΡ.: Η καλύτερη συνεργασία σας;

ΑΠ.: «Μέδουσα» 1998-’99, «Μέδουσα» 1999-2000.

ΕΡ.: Συναυλίες στο εξωτερικό;

ΑΠ.: Πολλές και πολύ σημαντικές.

ΕΡ.: Τι σημαίνει η ομογένεια για σας;

ΑΠ.: Η ωραιότερη Ελλάδα.

ΕΡ.: Τι σκέπτεστε όταν τραγουδάτε;

ΑΠ.: Την ψυχή των δημιουργών.

ΕΡ.: Η συνεργασία σας με τον Κώστα Μακεδόνα;

ΑΠ.: Θα ήθελα, αν γινόταν, να μην τελείωνε ποτέ.

ΕΡ.: Φέτος τον χειμώνα τι ετοιμάζετε;

ΑΠ.: Τη συνέχεια του περασμένου χειμώνα. «Να μείνουν μόνο τα τραγούδια». Μέρος
δεύτερο. Με τους ίδιους συντελεστές.

ΕΡ.: Το ελληνικό τραγούδι σήμερα;

ΑΠ.: Όμορφο και δυνατό όπως πάντα.

ΕΡ.: Οι νέοι καλλιτέχνες;

ΑΠ.: Λίγο βιαστικοί.

ΕΡ.: Τι θα τους συμβουλεύατε;

ΑΠ.: Να καταλάβουν ότι ο χρόνος είναι ο καλύτερος φίλος του καλού και ο εχθρός
του κακού.

ΕΡ.: Έχετε δεχτεί χτυπήματα κάτω από τη μέση;

ΑΠ.: Και κάτω και πάνω και γύρω-γύρω. Είμαι όμως εξαιρετικά ανθεκτική, απ’
ό,τι αποδείχτηκε.

ΕΡ.: Τι σας ευχαριστεί;

ΑΠ.: Η επαφή με τη φύση.

ΕΡ.: Τι σας πληγώνει;

ΑΠ.: Η ανάγκη του ανθρώπου να την καταστρέφει.

ΕΡ.: Ο τρόπος διασκέδασης που προτιμάτε;

ΑΠ.: Δεν θα πρωτοτυπήσω αν πω με αγαπημένους ανθρώπους.

ΕΡ.: Πήραν φωτιά τα χάρτινα;

ΑΠ.: Δυστυχώς όχι ακόμα. Εγώ πάντως το εύχομαι κάθε μέρα.

ΕΡ.: Ποιος ο αριθμός των δίσκων σας μέχρι σήμερα;

ΑΠ.: Ουκ έστιν αριθμός. Άλλωστε ακόμα είμαι στη φάση της πρόσθεσης.

ΕΡ.: Πότε ο νέος δίσκος σας;

ΑΠ.: Μα μόλις θα είναι έτοιμος.

ΕΡ.: Σκέψεις για τους σεισμούς;

ΑΠ.: Επαναπροσδιορισμός των πάντων. Σημάδι αφύπνισης. Δοκιμασία των
συνειδήσεων. Ανθρώπινη ζεστασιά.

ΕΡ.: Μήνυμα στους σεισμοπαθείς;

ΑΠ.: Όλοι είμαστε στο πλευρό τους. Όλα θα γίνουν καλύτερα. Κουράγιο.

ΕΡ.: Η πρώτη φορά που πιάσατε μικρόφωνο;

ΑΠ.: Αξέχαστη. Έτρεμα από τρακ.

ΕΡ.: Αγαπημένο τραγούδι του φθινοπώρου;

ΑΠ.: Από παλιά μου άρεσε το «Dust in the wind». Δεν ξέρω γιατί μου ήρθε τώρα.

ΕΡ.: Σας λείπει κάποιος τον τελευταίο καιρό;

ΑΠ.: Ο πατέρας μου.

ΕΡ.: Ποιο σπουδαίο μεγάλο τραγούδι, εάν υπάρχει, δεν θα τολμούσατε να το τραγουδήσετε;

ΑΠ.: Μόνο κάποιο που δεν θα το πίστευα. Δεν θα το ένιωθα.

ΕΡ.: Για σας η νέα χιλιετία θα έρθει την 1η Ιανουαρίου του 2000 ή του 2001.

ΑΠ.: Πιστεύετε ότι έχει τόσο σημασία;

ΕΡ.: Πώς θα τη υποδεχτείτε;

ΑΠ.: Με την ελπίδα ότι θα είναι καλύτερη από την προηγούμενη.

ΕΡ.: Υπάρχουν στέκια αυτή τη στιγμή που σας ελκύουν;

ΑΠ.: Ναι. Το Θησείο.

ΕΡ.: Και ο παράς; Τι είναι για σας το χρήμα;

ΑΠ.: Μέσον για να κάνεις αυτό που αγαπάς.

ΕΡ.: Ποια η σχέση σας με το κινητό σας;

ΑΠ.: Φυσιολογική.

ΕΡ.: Το καλοκαίρι πού και πώς πέρασε;

ΑΠ.: Στο Πήλιο, στην Αίγινα, στις συναυλίες, παρέα με αγαπημένους φίλους και μουσική.

ΕΡ.: Πηγαίνετε σε κέντρα να δείτε άλλους συναδέλφους σας;

ΑΠ.: Και βέβαια.