ΠΡΟΣΩΠΑ

«Της έστελνα φιλιά»

Καρμέλα Ταταμένη – Γαρμπίλα (Η διερμηνέας)

Η διερμηνέας. Έμεινε στο πλευρό της Εύης όλη τη νύχτα η Καρμέλα Ταταμένη

Είναι ζωγράφος. Φτιάχνει μάσκες από πορσελάνη και ξύλο. Χθες, έγινε ο
σύνδεσμος ζωής για την Εύη Σοφίλου. Η Καρμέλα Ταταμένη – Γαρμπίλα, όμως, όταν
υπάρχει ανάγκη δεν διστάζει να προσφέρει τη βοήθειά της. Ως μέλος του Ομίλου
«Φίλοι του Δάσους» έχει βρεθεί πολλές φορές σε μέρη που κάτι κακό έχει συμβεί.
Δεν χρειάστηκε να το σκεφτεί καθόλου, όταν λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της
Τετάρτης τα σωστικά συνεργεία στη Ρικομέξ αναζήτησαν κάποιον που να γνωρίζει
γαλλικά για να μεταφράζει όσα έλεγε η Εύη Σοφίλου στα σωστικά συνεργεία και αντίστροφα.

Πέρασε όλη τη νύχτα σκυμμένη πάνω από την τρύπα. Χωρίς να λυγίζει η ίδια,
χωρίς ν’ αφήσει την κούραση να την καταβάλει, έδινε συνεχώς κουράγιο στην Εύη.

«Ήμουν μαζί της μερικές φορές γλυκιά, και μερικές φορές σκληρή. Της έστελνα
φιλιά, αλλά μόλις έχανε τις δυνάμεις της, τής έβαζα τις φωνές. Είμαι πολύ
χαρούμενη που τη βγάλαμε ζωντανή. Τώρα πια, νιώθω δεμένη μαζί της. Ένιωθα
κάποιες στιγμές ότι ο χρόνος δεν κυλούσε. Φοβόμουν μήπως κάτι δεν πήγαινε
καλά. Αλλά τελικά τα καταφέραμε. Είχε κουράγιο. Αλλά όταν απογοητευόταν έπρεπε
να την πείσουμε ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Ήταν δύσκολο, πολύ δύσκολο».

«Εγώ δεν θα άντεχα»

Δημήτρης Τρόντζας (πυραγός, επικεφαλής της ΕΜΑΚ)

«Το χειρότερο είναι να λες ότι δεν υπάρχει ελπίδα…»

Θα μπορούσε να βάλει τον εαυτό του σ’ αυτή τη θέση;

Ο πυραγός Δημήτρης Τρόντζας, επικεφαλής της ομάδας διάσωσης της ΕΜΑΚ στον
τελευταίο σεισμό της Τουρκίας, πατέρας του Γιώργου και της Μαρίας, βρίσκεται
πάλι στα ερείπια μαζί με τους συναδέλφους του συνεχίζοντας το έργο του
απεγκλωβισμού. Από το Ντιγερμέντερε στη Μεταμόρφωση. Να βάλει τον εαυτό του
κάτω από τα συντρίμμια;

«Να σου πω, ναι το έχω σκεφτεί. Αν μου συνέβαινε θα προτιμούσα να με βρει
κατευθείαν ένα δοκάρι, να πάω αμέσως. Όχι, δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα άντεχα
δύο μέρες καταπλακωμένος, όπως οι άνθρωποι που βγάζουμε έξω».

Ο σεισμός της Αθήνας τον έφερε για δεύτερη φορά σε μια κατάσταση που
απεχθάνεται ακόμα περισσότερο. Να πει σε κάποιον «δυστυχώς…». Οι
ασπροκόκκινες κορδέλες μπορεί να κρατούν μακριά τους ανθρώπους, όμως πώς
μπορεί να αποφύγει κάποιος τους συγγενείς και φίλους ανθρώπων εγκλωβισμένων
«που σε κοιτάζουν επίμονα κι απελπισμένα ψάχνοντας από την έκφραση να
καταλάβουν αν υπάρχουν ή όχι ελπίδες;»

Αυτή θα μπορούσε να ήταν μια «διαφορά» με τις αποστολές στο εξωτερικό. Η
κατάσταση στην Τουρκία ήταν πολύ χειρότερη. Χιλιάδες οι καταρρεύσεις. Χιλιάδες
και οι εγκλωβισμένοι…

«Η δίψα είναι το χειρότερο»

Δημήτρης Πύρρος (γιατρός)

Ο ορθοπεδικός Δημ. Πύρρος, επικεφαλής της Ιατρικής Καταστροφών

Το χειρότερο που συμβαίνει σε έναν άνθρωπο που έχει εγκλωβιστεί στα ερείπια,
είναι η δίψα. «Για έναν ακόμη λόγο: έχοντας εισπνεύσει πολλή σκόνη, το στόμα
είναι σαν τσαρούχι. Για τους ενηλίκους η δίψα είναι το χειρότερο ­ τα παιδιά
έχουν διαφορετικές αντοχές».

Χρειάστηκε μερικά λεπτά για να συνειδητοποιήσει τι ακριβώς συνέβαινε. Μετά,
όλα έγιναν μηχανικά για τον ορθοπεδικό Δημήτρη Πύρρο, επικεφαλής του Ειδικού
Τμήματος Ιατρικής Καταστροφών που δημιούργησε το ΕΚΑΒ το 1986 (με αφορμή τον
σεισμό της Καλαμάτας). Πέρασε τις πρώτες δύο ημέρες μετά τον σεισμό
πηγαίνοντας με τη μοτοσυκλέτα τού ΕΚΑΒ από κατάρρευση σε κατάρρευση,
ελέγχοντας αν υπάρχουν παντού κινητές ιατρικές μονάδες για την υποστήριξη των
ασθενών. Πριν από τρεις εβδομάδες είχε βρεθεί να κάνει ακριβώς το ίδιο «σε
εντελώς διαφορετική κλίμακα όμως και με άλλες συνθήκες» στην Τουρκία. Μεγάλη
καταστροφή από σεισμό είχε αντιμετωπίσει και στην Αρμενία το ’88 και στο Αίγιο.

«Πάντα αδελφωμένοι»

Μπατούρ Ερίμ Μέλος τουρκικού συνεργείου διάσωσης

Μπατούρ Ερίμ

Πρώτη φορά βγαίνει έξω από τα σύνορα της Τουρκίας ο 30χρονος Μπατούρ Ερίμ,
μέλος της οργάνωσης Istanboul Assistance. Ο σεισμός στην Τουρκία ήταν η πρώτη
του εμπειρία από διασώσεις, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να προσφερθεί
εθελοντικά να έλθει να βοηθήσει τους Έλληνες. «Ο ελληνικός λαός μάς στάθηκε,
όταν εμείς αντιμετωπίζαμε προβλήματα. Πιστεύω πως Έλληνες και Τούρκοι θα
πρέπει πάντα να λειτουργούν έτσι, αδελφωμένοι. Είμαστε γείτονες. Αν και δεν
ήταν το δικό μου συνεργείο που ανακάλυψε την κοπέλα, είμαστε πολύ χαρούμενοι
που σώθηκε μια ζωή. Είμαι από την Κωνσταντινούπολη και εκεί είχαμε μεγάλες ζημιές».

Ο Μπατούρ είναι ελεύθερος επαγγελματίας. Financial manager όπως μας λέει και
εδώ έχει έλθει ως εθελοντής.

«Δεν υπάρχουν σύνορα»

Ισραέλ Σπέρο (Μέλος ισραηλινού σωστικού συνεργείου)

Ισραέλ Σπέρο

Πριν από λίγες ημέρες βρισκόταν στην Τουρκία. Ζούσε και εκεί την αγωνία για τη
διάσωση ανθρώπινων ζωών, τη ζει και από προχθές στην Αθήνα. Ο Ισραέλ Σπέρο
υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία και είναι μέλος του σωστικού συνεργείου που
έχει φτάσει από το Ισραήλ. Ο 25χρονος άνδρας είναι ειδικευμένος στους
απεγκλωβισμούς ατόμων έπειτα από καταστροφές και μόλις έφτασε στην Ελλάδα,
πήγε μαζί με τους συμπατριώτες του κατευθείαν στη Ρικομέξ.

«Είμαι συγκλονισμένος από την καταστροφή. Πριν η Τουρκία, τώρα η Ελλάδα. Είμαι
πολύ χαρούμενος που σώθηκε η κοπέλα. Μακάρι να βρεθούν κι άλλοι ζωντανοί.
Μπροστά σε τέτοιες καταστάσεις δεν υπάρχουν σύνορα. Χάρηκα πολύ που είδα
τουρκικό συνεργείο, που Έλληνες και Τούρκοι δουλεύουν μαζί για τόσο καλό».

«Θα ξανάρθω για διακοπές»

Νικολά Στουντέρ (μέλος γαλλικού σωστικού συνεργείου)

Νικολά Στουντέρ. Ο βετεράνος των επιχειρήσεων σωτηρίας

Βετεράνος των αποστολών και επιχειρήσεων σωτηρίας ανά τον κόσμο είναι ο Γάλλος
Νικολά Στουντέρ, ο οποίος από προχθές βρίσκεται στην Αθήνα ως επικεφαλής του
ενός εκ των δύο σωστικών συνεργείων που έφτασαν από τη Γαλλία. Ελάχιστα λεπτά
μετά τη σωτηρία της Εύης Σοφίλου, προσπαθούσε μέσω κινητού τηλεφώνου να
επικοινωνήσει με τον αρχηγό του στη Γαλλία για να τον ενημερώσει.

«Είμαι πολύ χαρούμενος που σώσαμε μια ζωή. Η κοπέλα μάς βοήθησε από μόνη της
αρκετά. Είναι η πρώτη φορά που έρχομαι στην Ελλάδα, αλλά φίλοι μου και
συνάδελφοι είχαν έρθει μετά τον σεισμό στο Αίγιο. Λυπάμαι που χάθηκαν ζωές και
εύχομαι να μπορούσαμε να τους γλιτώσουμε όλους. Συνεργαστήκαμε πολύ καλά με
όλους τους συναδέλφους μας. Ελπίζω όμως να μη χρειάζεται να δουλεύουμε μαζί σε
καταστροφές. Είναι καλό όλοι οι άνθρωποι να βοηθούν ο ένας τον άλλο, αλλά να
μοιράζονται και ευχάριστες στιγμές. Η επόμενη φορά που θα έρθω στην Ελλάδα θα
είναι για διακοπές. Ελπίζω να μη χρειαστεί ποτέ ξανά να έρθει κανείς για
τέτοια συμφορά».