Ο χάρτης εργασίας κατά περιοχή

Σημαντικά συμπεράσματα βγάζει κανείς μελετώντας την έρευνα που
πραγματοποίησε πρόσφατα το Εθνικό Παρατηρητήριο Απασχόλησης σε σχέση με τα
επαγγέλματα που έχουν την μικρότερη ζήτηση σε γεωγραφικές περιφέρειες της χώρας.

Στα επαγγέλματα αυτά, είτε υπάρχει υπερπροσφορά είτε οι κοινωνικές και
οικονομικές συνθήκες δεν ευνοούν την απορρόφηση όσων θέλουν να τα εξασκήσουν.

Στην Ήπειρο μικρότερη ζήτηση έχουν π.χ. οι χειριστές βιομηχανικών
εγκαταστάσεων, οι χειριστές μηχανών παραγωγής χημικών και ελαστικών και οι
γεωργοί καλλιεργητές δέντρων (φυσικό, αν λάβει κανείς υπόψη του τη μορφολογική
μορφή της περιοχής).

Στη Δυτική Στερεά τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δεν υπάρχει χώρος για όσους
θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με την τέχνη σε όλες της τις μορφές.

Δεν υπάρχουν θέατρα, μουσεία, πινακοθήκες που να μπορούν να απορροφήσουν όσους
φιλοδοξούν να ασκήσουν τέτοια επαγγέλματα. Στα νησιά Ιονίου αντιμετωπίζουν
σοβαρό πρόβλημα οι χειροτέχνες τυπογράφοι αλλά και οι επιπλοποιοί. Οι νέοι
επιπλοποιοί όμως έχουν σοβαρό πρόβλημα και στην Ανατολική Στερεά. Οι
χειροτέχνες τυπογράφοι δεν έχουν μεγάλη ζήτηση ούτε στην Ανατολική Στερεά
δημιουργώντας μια ομοιογένεια σε αυτές τις γειτονικές περιοχές σε σχέση με τα
5 επαγγέλματα με την μικρότερη ζήτηση.

Εκείνο που κάνει επίσης εντύπωση είναι ότι στη Θεσσαλία δεν μπορούν να βρουν
εύκολα δουλειά δασοκόμοι και υλοτόμοι. Στην ίδια περιοχή δεν μπορούν να βρουν
εύκολα δουλειά οι χειριστές μηχανών παραγωγής ειδών διατροφής, ποτών και
καπνού.

Το στοιχείο αυτό μαρτυράει την οικονομική καθίζηση σε βιομηχανικούς τομείς της
περιοχής. Οι αρχιτέκτονες-μηχανικοί, μια ειδικότητα που θεωρείται ότι έχει
καλές προοπτικές, είναι από τα πέντε επαγγέλματα με τη μικρότερη ζήτηση στη
Δυτική Στερεά. Τέλος δεν έχουν ζήτηση οι ανειδίκευτοι αγρεργάτες και
αλιεργάτες στην Ανατολική Στερεά.