ΠΡΟΣΩΠΑ Ο σατανισμός ως «φάρσα τρόμου»

Τριάντα χρόνια μετά το «Μωρό της Ρόζμαρυ» και το φόνο της γυναίκας του από
τους σατανιστές, ο Ρομάν Πολάνσκι ξαναφέρνει τον διάβολο στην οθόνη.

Ρομάν Πολάνσκι. Οι κριτικές για τη νέα ταινία του ήταν αρνητικές

Η ταινία ονομάζεται «Η Ένατη Πύλη», είναι η πρώτη δουλειά του Πολάνσκι εδώ και
πέντε χρόνια και έκανε πρεμιέρα την περασμένη εβδομάδα στη Γαλλία, με κριτικές
που κυμάνθηκαν από ψυχρά ευγενικές έως προσβλητικές. Η «Λιμπερασιόν» έγραψε
πως η ταινία θα γίνει «κλασική», αλλά πρόσθεσε πως «στην ιστορία του
κινηματογράφου, η λέξη αυτή έχει χρησιμοποιηθεί ως συνώνυμο της μπούρδας και
των σκουπιδιών». Η «Λε Παριζιέν» έγραψε πως είναι ένα «επιτυχημένο,
ανησυχαστικό θρίλερ» που έχει τη μορφή ενός «μακάβριου παιγνιδιού». Ο ίδιος ο
66άχρονος Πολάνσκι περιγράφει την ταινία του ως «χιτσκοκική φάρσα τρόμου».

Οι κριτικοί συμφωνούν πως το μεγαλύτερο προσόν της ταινίας είναι η ερμηνεία
του Τζόνι Ντεπ στο ρόλο ενός εμπόρου παλαιών βιβλίων που αναζητεί ένα
σατανιστικό βιβλίο για λογαριασμό ενός πλούσιου πελάτη. Η ταινία έχει γυριστεί
με γαλλικά κεφάλαια στη Γαλλία και στην Ισπανία, αλλά οι διάλογοι είναι στα
αγγλικά. Ο Πολάνσκι δεν έχει επιστρέψει στην Αμερική από το 1977, όταν διέφυγε
από την Καλιφόρνια για να μη δικαστεί για την ερωτική σχέση του με ένα ανήλικο κορίτσι.

Είναι η πρώτη φορά που ο σκηνοθέτης χρησιμοποιεί το θέμα του διαβόλου από το
1969, όταν έκανε το «Μωρό της Ρόζμαρυ», όπου μια γυναίκα μένει έγκυος από τον
Σατανά. Αργότερα την ίδια χρονιά, η έγκυος σύζυγός του, η Σάρον Τέιτ,
δολοφονήθηκε από την «οικογένεια» του σατανιστή Τσαρλς Μάνσον. Στη νέα ταινία,
ο διάβολος είναι μια ωραία νεαρή γυναίκα την οποία υποδύεται η σημερινή
σύζυγος του Πολάνσκι, η Εμμανουέλ Σενιέ, που γέννησε το δεύτερο παιδί τους,
τον Έλβις Πολάνσκι, λίγο πριν ξεκινήσει η ταινία.

Ο σκηνοθέτης δίνει στο θέμα του τη μορφή παρωδίας περιπετειών του Τεντέν ή του
Ιντιάνα Τζόουνς. Η «Λε Μοντ» έγραψε πως η τελευταία σκηνή είναι «μια απολύτως
γελοία μαύρη λειτουργία όπου οι συμμετέχοντες είναι πιστοί του Σατανά όπως τα
παιδιά είναι καουμπόυδες και Ινδιάνοι» και ότι το κοινό καταλαβαίνει πάντα
πριν από τον Ντεπ τις παράλογα προφανείς ανατροπές του σεναρίου. Ο Πολάνσκι
δήλωσε στη «Λε Φιγκαρό»: «Ο διάβολος είναι για μένα καθαρά πλάσμα της
φαντασίας, το οποίο χρησιμοποιούμε για να απαλλασσόμαστε από τη δική μας
ευθύνη για το κακό». Στη «Λιμπερασιόν» είπε: «Όταν διαλέγω θέμα για μια
ταινία, προκρίνω ό,τι με συνεπαίρνει εκείνη τη στιγμή. Το ίδιο ισχύει και για
όλα τα άλλα. Το φαγητό. Τις γυναίκες». Και για την εξορία του από τις ΗΠΑ,
λέει: «Η Αμερική με κατέστρεψε, αλλά τώρα αυτοκαστρέφεται με τον πουριτανισμό
της. Μου θυμίζει ένα πίνακα του Νταλί με τίτλο “Η Παρθένος σοδομιζόμενη από
την αγνότητά της”».