«Ράβε – ξήλωνε» με τα παρκόμετρα

Η ιστορία με τα παρκόμετρα στους δρόμους της Αθήνας φαίνεται ότι προς το παρόν
έχει… βαλτώσει. Και αυτό γιατί, η περυσινή απόφαση του Συμβουλίου της
Επικρατείας λέει ότι καμία ιδιωτική εταιρεία δεν μπορεί να κόβει κλήσεις ή να
ασκεί αστυνομικά καθήκοντα. Έτσι, η σύμβαση του δήμου και της ιδιωτικής
εταιρείας που τα εγκατέστησε ακυρώθηκε. Από την άλλη πλευρά, οι πολίτες δεν
μπορούν να πάρουν τα χρήματά τους από τον δήμο ούτε με τις γνωστές επιταγές
που είχε εξαγγείλει η δημοτική αρχή, αφού το Ελεγκτικό Συνέδριο γνωμοδότησε
πως μια τέτοια διαδικασία είναι παράνομη.

Έτσι, λοιπόν, αυτή τη στιγμή ο Δήμος Αθηναίων λέει πως σκοπεύει να επαναφέρει
τα παρκόμετρα σε περιορισμένη έκταση, σε κάποιες περιοχές της Αθήνας, ασχέτως
με την εξέλιξη που θα έχει η δικαστική διαμάχη του με την εταιρεία η οποία
ανέλαβε την εγκατάσταση του συστήματος. Θα επαναφέρει τα παρκόμετρα, ασχέτως
με ό,τι συμβεί από τις απαιτήσεις περίπου 2.500 Αθηναίων οι οποίοι διεκδικούν
μέσω δικαστηρίων τα χρήματά τους από τον δήμο, αρχής γενομένης από 15
Σεπτεμβρίου με την εκδίκαση της πρώτης υπόθεσης.

Όπως έλεγαν στα «ΝΕΑ» άνθρωποι από τον δήμο που γνωρίζουν το θέμα, «αυτή τη
στιγμή γίνεται μια περιβαλλοντική – κυκλοφοριακή μελέτη, που προχωρεί με
αργούς ρυθμούς και στη συνέχεια θα ακολουθήσει η επιλογή περίπου 2.300 θέσεων
στάθμευσης σε περιοχές με μεγάλο πρόβλημα, όπως το Κολωνάκι και τα Εξάρχεια».
Το μέτρο αυτό υποτίθεται ότι θα λειτουργούσε στα τέλη του καλοκαιριού, αλλά
προς το παρόν τίποτα τέτοιο δεν έχει συμβεί. Οι ίδιες πηγές έλεγαν ότι
υπάρχουν και άλλα προβλήματα να λυθούν: «Ποια παρκόμετρα θα τοποθετήσουμε; Να
αγοράσουμε αυτά της ιδιωτικής εταιρείας δεν γίνεται, να αγοράσουμε άλλα ίσως
δεν συμφέρει, να ενοικιάσουμε ίσως είναι και αυτό ασύμφορο».

Το σχέδιο πάντως του δήμου είναι αφού εγκατασταθεί το νέο σύστημα, να
αστυνομεύεται από τη Δημοτική Αστυνομία η περιοχή και ανάλογα με το πώς θα
πάει, να αποφασιστεί και η επέκτασή του.

Το ενδεχόμενο εγκατάστασης στους δρόμους της Αθήνας ενός συστήματος
ελεγχόμενης στάθμευσης απασχόλησε για πρώτη φορά τον δήμο της πόλης στις
18/5/95, όταν η πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου αποφάσισε να μελετηθεί μια
τέτοια ιδέα. Λίγους μήνες αργότερα, στις 7/12/95 και ενώ η δημοτική αρχή είχε
απευθύνει πρόσκληση ενδιαφέροντος σε ιδιωτικές εταιρείες, το δημοτικό
συμβούλιο πάλι με απλή πλειοψηφία εξέδωσε την απόφαση 1740, βάσει της οποίας
έκανε δεκτή την πρόταση που είχε υποβάλει στον δήμο η εταιρεία Ελευθέριος Γ.
Κοκκινάκης – Δήλος Κυκλοφοριακή ΑΤΕ. Την επόμενη χρονιά, στις 5/3/96, το θέμα
απασχόλησε ξανά το δημοτικό συμβούλιο και με την απόφαση 561, η οποία ελήφθη
με απλή πλειοψηφία, συμφωνήθηκε να εγκριθεί η σύμβαση μεταξύ του δήμου και της
εταιρείας που προέβλεπε την εγκατάσταση του συστήματος αλλά και τη διαχείρισή
του από την ίδια την εταιρεία.

Το γεγονός όμως αυτό προκάλεσε την αντίδραση του υπουργείου Εσωτερικών, το
οποίο στις 11/4/1996 εξέδωσε απόφαση με την οποία ακύρωνε την υπ΄ αριθμόν 2740
απόφαση της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων. Το
σκεπτικό της ενέργειας αυτής του υπουργείου ήταν ότι η δημοτική αρχή παρανόμως
είχε κάνει αποδεκτή την πρόταση Κοκκινάκη, αφού δεν ψήφισαν υπέρ αυτού τα 2/3
του δημοτικού συμβουλίου και ότι επιπλέον δεν είχε προηγηθεί κάποια
περιβαλλοντική μελέτη για τις επιπτώσεις από την εγκατάσταση του συστήματος.

Η απάντηση του δήμου ήταν άμεση, καθώς προσέφυγε στο Τμήμα Αναστολών του
Συμβουλίου της Επικρατείας ζητώντας να ανασταλεί η ισχύς της απόφασης του
υπουργείου Εσωτερικών. Η σκυτάλη περνά πάλι στο υπουργείο, το οποίο στις
6/6/96 αποστέλλει έγγραφο στο ΣτΕ ζητώντας να μην ανασταλεί η απόφασή του και
επισημαίνοντας ότι η σύμβαση του δήμου και της ιδιωτικής εταιρείας είναι
ευθέως άκυρη και πως ο δήμος θα υποστεί σημαντική οικονομική βλάβη.

Ο πρώτος γύρος της διαμάχης βρίσκει νικητή τον δήμο και τον Ιούλιο του ίδιου
χρόνου αρχίζει η εγκατάσταση των παρκομέτρων στους δρόμους της Αθήνας.

Το υπουργείο Εσωτερικών επανέρχεται ζητώντας την ακύρωση της 561 απόφασης της
πλειοψηφίας του δημοτικού συμβουλίου και τελικά το θέμα παραπέμφθηκε στην
Ολομέλεια του ΣτΕ, στις 27 Φεβρουαρίου του 1998, που ακύρωνε τη σύμβαση του
δήμου με την ιδιωτική εταιρεία.

Στα δικαστήρια

Από τις 200 δραχμές που πλήρωναν στα παρκόμετρα οι πολίτες, ώστε να σταθμεύουν
για μία ώρα στις ειδικές θέσεις τα αυτοκίνητά τους, ο Δήμος της Αθήνας
εισέπραττε το 36% και η εταιρεία το 64%. Το αντίστροφο ίσχυε αναφορικά με τα
χρήματα που προέρχονταν από κλήσεις. Σήμερα και οι δύο πλευρές καλούνται να
λύσουν τις διαφορές τους στα δικαστήρια. Ο δήμος, με αγωγή που κατέθεσε την 1η
Ιουλίου 1998 στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, κατηγορεί την εταιρεία για
υπεξαίρεση και παράνομη ιδιοποίηση 96.618.855 δραχμών, ενώ η Δήλος Κυκλοφορική
με άλλη αγωγή διεκδικεί από τον δήμο 20 δισεκατομμύρια δραχμές ως διαφυγόντα
κέρδη. Σύμφωνα με το σκεπτικό της ιδιωτικής εταιρείας, τα 20 δισεκατομμύρια
δραχμές θα αποτελούσαν τα κέρδη που θα αποκόμιζε αν η επταετής σύμβαση που
είχε συνάψει με τον δήμο δεν έπαυε να ισχύει «με υπαιτιότητα του τελευταίου».