ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Κρίση ηλικίας

Επιτέλους μάθαμε τον λόγο που οι Πράσινοι της Ευρώπης συμβιβάστηκαν όταν
έμπλεξαν με την εξουσία: περνούν κρίση ηλικίας.

«Πλουραλιστική κυβέρνηση»: ο Ζοσπέν με τον κομμουνιστή ηγέτη Ρομπέρ Υ και την Ντομινίκ Βουανέ (το σκίτσο από τη «Λιμπερασιόν»)

Στην αποκάλυψη αυτή προέβη η Νίκι Κορτβελυέσυ, ηγετικό στέλεχος της Ευρωπαϊκής
Ομοσπονδίας Πρασίνων, όταν ρωτήθηκε γιατί οι οικολόγοι εγκατέλειψαν τον
ριζοσπαστισμό τους και εντάχθηκαν στο μισητό κατεστημένο. «Οι στόχοι μας δεν
άλλαξαν», είπε. «Αυτό που άλλαξε είναι οι στρατηγικές. Μπορείς να κάνεις
περισσότερες αλλαγές όταν μετέχεις στην κυβέρνηση, αλλά πρέπει να πληρώσεις το
τίμημα». Στη Γερμανία, για παράδειγμα, οι Grunen αναγκάστηκαν να ξεχάσουν τη
δέσμευση του καγκελάριου ότι θα κλείσει όλα τα πυρηνικά εργοστάσια της χώρας.
Στη Γαλλία, η υπουργός Περιβάλλοντος Ντομινίκ Βουανέ αρκέστηκε στο κλείσιμο
ενός από τους 57 πυρηνικούς σταθμούς και υπαναχώρησε από την απαίτησή της να
χορηγηθεί αμνηστία στους λαθρομετανάστες. Όσο για τον πόλεμο στη
Γιουγκοσλαβία, οι συμβιβασμοί που έκαναν οι Πράσινοι κόντεψαν να τους πνίξουν.

Τον περασμένο Ιούνιο, οι Πράσινοι αύξησαν τον αριθμό των εδρών τους στο
Ευρωκοινοβούλιο από 27 σε 47, διπλασιάζοντας τις ψήφους τους στη Βρετανία, τη
Γαλλία και την Ολλανδία. Συμμετέχουν πλέον σε πέντε κυβερνήσεις συνασπισμού:
της Φινλανδίας, του Βελγίου, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Γερμανίας. Και
τον ερχόμενο μήνα, η Γερμανίδα Μιχαέλε Σρέγιερ θα γίνει το πρώτο Πράσινο μέλος
της 20μελούς Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Όσο πιο στενές σχέσεις όμως αποκτούσαν οι
οικολόγοι με την εξουσία τόσο περισσότερο τσακώνονταν για το τι πρέπει να την
κάνουν. Να επιτεθούν στο σύστημα κατά μέτωπο ή να το διαβρώσουν σιγά-σιγά από
μέσα; Μ’ άλλα λόγια: ρήξη ή συμμετοχή;

Όσοι επέλεξαν την πρώτη οδό γρήγορα το μετάνιωσαν. Η υπουργός Υγείας της
Γερμανίας Αντρέα Φίσερ, για παράδειγμα, δεν μπόρεσε να επιμείνει για πολύ στην
άρνησή της να δεχθεί την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την άρση της
απαγόρευσης του βρετανικού βοδινού κρέατος. Και η Βουανέ δεν πήρε το κόμμα της
να φύγει όταν διαπίστωσε ότι ο Λιονέλ Ζοσπέν δεν επρόκειτο να αυξήσει τη
συμμετοχή των Πρασίνων στην κυβέρνηση παρά την επιτυχία τους στις εκλογές.
Τώρα ζητεί από τον πρωθυπουργό να οργανώσει δημοψήφισμα για την πυρηνική
ενέργεια. Κι αν εκείνος αρνηθεί, με ποιον τρόπο άραγε προτίθεται να τον πιέσει;

Η 40χρονη υπουργός έχει να αντιμετωπίσει τον τελευταίο καιρό άλλον έναν μπελά,
που ακούει στο όνομα Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ. Ο τελευταίος, που επιδιώκει να πάρει
ξανά τη γαλλική υπηκοότητα ώστε να μπορέσει σε δύο χρόνια να θέσει
υποψηφιότητα για τη δημαρχία του Παρισιού, έχει ταχθεί υπέρ μιας πιο
επιθετικής πολιτικής του κόμματος. «Η Ντομινίκ δεν έπρεπε να έχει υπογράψει
την άδεια για καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένου καλαμποκιού», είπε πρόσφατα.
«Δεν θα παθαίνω έλκος κάθε φορά που ανοίγει το στόμα του», απάντησε εκείνη.
«Δεν υπάρχει διαμάχη, μόνο ψιλοδιαφορές», λένε στο κόμμα.

Το ερώτημα είναι υπαρξιακής μορφής, σχολιάζει η χθεσινή «Λιμπερασιόν»: σε τι
χρησιμεύουν οι Πράσινοι;