Αμείωτα τα επιτόκια έως ότου σταθεροποιηθεί κάτω από το 2%

Λουκάς Παπαδήμος: Τρεις δρόμοι για τις Τράπεζες που υπερβαίνουν το όριο της Τραπέζης Ελλάδος για δάνεια

Την απομάκρυνση του χρονικού ορίζοντα για τη μείωση των επιτοκίων επιβεβαίωσε
χθες με δηλώσεις του ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος κ. Λ. Παπαδήμος,
τονίζοντας ότι αν δεν σταθεροποιηθεί η πτωτική τάση του πληθωρισμού και δεν
εξασφαλισθεί η διατήρησή του σε επίπεδα κάτω του 2% δεν πρόκειται να υπάρξει
μείωση επιτοκίων. Ο κ. Παπαδήμος έκανε τις δηλώσεις αυτές αμέσως μετά τη
συνάντησή του με τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας κ. Γ. Παπαντωνίου, με τον
οποίο συζήτησαν τα μέτρα για τη μείωση του πληθωρισμού.

*Την ίδια ώρα, η δημοπρασία που διενήργησε το υπουργείο Οικονομικών για
ομόλογα επταετούς διάρκειας επιβεβαίωνε την ανοδική τάση στα μακροχρόνια
επιτόκια. Συγκεκριμένα, το μέσο σταθμικό επιτόκιο στη συγκεκριμένη δημοπρασία
διαμορφώθηκε στο 6,73% έναντι 6,28% της προηγούμενης δημοπρασίας. Ο κ.
Παπαδήμος επιβεβαίωσε επίσης, απαντώντας σε ερωτήσεις, ότι υπάρχουν ορισμένες
Τράπεζες οι οποίες έχουν υπερβεί τα όρια πιστωτικής επέκτασης που έχει θέσει η
Τράπεζα της Ελλάδος. Οι Τράπεζες, είπε, έχουν τρεις τρόπους να αντιδράσουν στα
μέτρα της Τραπέζης της Ελλάδος. Είτε να συμμορφωθούν με αυτά και να μην
υπερβούν τα όρια, είτε να τα υπερβούν και να μεταφέρουν το κόστος στους
πελάτες τους αυξάνοντας τα επιτόκια, είτε να αναλάβουν οι ίδιες το κόστος
πληρώνοντας τα πρόστιμα. Σε ό,τι αφορά τα μέτρα δημοσιονομικής πολιτικής για
τον ίδιο σκοπό, τη μείωση του πληθωρισμού, ο κ. Παπαδήμος εξέφρασε τη συμφωνία
του με τα σχέδια της κυβέρνησης. Όπως είπε, είναι αναγκαία τα μέτρα λόγω τού
ότι οι τιμές στο αργό κινήθηκαν εκτός προβλέψεων.

Επιπλέον, όμως, ο ίδιος άφησε να εννοηθεί ότι συνιστά αυστηρή δημοσιονομική
πολιτική για το 2000, με μειωμένο έλλειμμα του προϋπολογισμού, για να
συγκρατηθεί η ζήτηση και να μην εκδηλωθούν πληθωριστικές πιέσεις. Κι αυτό
γιατί το 2000 θα χρειασθεί να αρχίσει η σταδιακή χαλάρωση της νομισματικής
πολιτικής, με τη μείωση των επιτοκίων. Όπως είπε, το τελικό αποτέλεσμα της
δημοσιονομικής πολιτικής θα πρέπει να είναι η συγκράτηση της ζήτησης σε
επίπεδα που να επιτρέπουν τη διατήρηση του πληθωρισμού κάτω από το 2%.