ΤΟ ΘΕΜΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΘΑΜΜΕΝΟΙ

Σε έναν αδυσώπητο αγώνα δρόμου με τον χρόνο και τον θάνατο έχουν επιδοθεί
τα σωστικά συνεργεία, προσπαθώντας να βρουν τα χιλιάδες άτομα που υπολογίζεται
ότι είναι θαμμένα ακόμα κάτω από τα ερείπια. 1.055 ειδικοί από 19 χώρες και
όσοι πολίτες και στρατιώτες που δεν έχασαν ακόμα το κουράγιο τους από το
τρομακτικό κτύπημα του Εγκέλαδου και την ανυπαρξία του κρατικού μηχανισμού,
εργάζονται πυρετωδώς για να βοηθήσουν τους εγκλωβισμένους.

Μαζί τους οι συγγενείς που δεν έχασαν ακόμα την ελπίδα τους ότι οι δικοί
τους άνθρωποι είναι ακόμα ζωντανοί. Οι περισσότεροι όμως έχουν απογοητευτεί:
δεν είναι μόνο η δυσοσμία από τα πτώματα, που αποσυντίθενται ταχύτατα, που
έχουν δημιουργήσει στους Τούρκους την εντύπωση παρατεταμένης σήψης.

Το δράμα. Ο πατέρας ανασύρει νεκρό από τα ερείπια το μικρό παιδί του

Ο τουρκικός λαός είναι απογοητευμένος και οργισμένος από τη χρονίζουσα
διαφθορά του κράτους και των υπηρεσιών, που ευνοεί την εγκληματική
δραστηριότητα των εργολάβων, την ανυπαρξία της πρόληψης και της πρόνοιας και
την ανικανότητα που επέδειξε η δημόσια διοίκηση να αντιμετωπίσει μια κατάσταση
έκτακτης ανάγκης όχι στην καθυστερημένη Ανατολία, αλλά στην καρδιά της
βιομηχανικής Τουρκίας.

«Φονιάδες» χαρακτηρίζει τους εργολάβους η «Χουριέτ», «Καταρρεύσαμε, το κράτος
θεατής» διαπιστώνει η «Ραντικάλ». «Οι αρχές δεν έκαναν τίποτε» κατηγορούν τους
υπεύθυνους οι απλοί πολίτες, που ψάχνουν απελπισμένα μέσα στα ερείπια. 1.700
τραυματίες περιθάλπονται στο ύπαιθρο, αφού τα νοσοκομεία της χώρας έχουν
γεμίσει ασφυκτικά.

Χωρίς νερό, ηλεκτρικό και τηλέφωνο παραμένουν μεγάλα τμήματα της πληγείσας
περιοχής. Μόνο στο εύπορο κέντρο της Κωνσταντινούπολης έχουν αποκατασταθεί τα
δίκτυα κοινής ωφελείας.

Στη Νικομήδεια, οι πολίτες είναι έξαλλοι. «Ούτε ένα ποτήρι νερό δεν μας
στείλατε», φώναξε στον πρωθυπουργό Μπουλέντ Ετζεβίτ μία γυναίκα. «Είναι
απίστευτος ο βαθμός στον οποίο ήταν απροετοίμαστοι οι άνθρωποι που κυβερνούν
μια τόσο σεισμογενή περιοχή», διαπιστώνει η Human Rights Watch.

Οι Τούρκοι σεισμολόγοι μιλούν τώρα για έναν σεισμό μεγέθους 7,4 βαθμών της
κλίμακας Ρίχτερ. Ο απολογισμός είναι τραγικός: 3.800 νεκροί και πάνω από
15.000 τραυματίες έχουν καταμετρηθεί μέχρι στιγμής. Στη Νικομήδεια, οι φλόγες
εξακολουθούν να μαίνονται στο διυλιστήριο της Τουρπάς. Η διεθνής αλληλεγγύη
είναι συγκινητική. Ελληνικά ελικόπτερα και αεροπλάνα, όπως και δυνάμεις των
ΕΜΑΚ, συμμετέχουν στις προσπάθειες. Μία έκρηξη που θα μπορούσε να καταστρέψει
ό,τι απέμεινε όρθιο στην περιοχή. Το διυλιστήριο έχει στρατηγική σημασία για
την Τουρκία, καθώς καλύπτει το 83% των αναγκών της σε καύσιμα.

Οι παραθαλάσσιες πόλεις έχουν υποστεί τρομακτικά πλήγματα. 10.000 άνθρωποι
μόνον υπολογίζεται ότι έχουν παγιδευτεί στο Γκολτσούκ. Η μεγάλη ζέστη προκαλεί
και τον φόβο ότι πολλοί εγκλωβισμένοι μπορεί να πεθάνουν από αφυδάτωση. Στο
Αβτσιλάρ, όπου εργάζεται η ελληνική αποστολή διάσωσης, οι πολυκατοικίες είναι
ισοπεδωμένες. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που καταβάλλουν, προς το παρόν
έχουν ανασύρει μόνον πτώματα. Οι Έλληνες της πόλης προσφέρουν με αυταπάρνηση
τις υπηρεσίες τους για να βοηθήσουν στην επιτυχία της ελληνικής αποστολής. Η
ελληνική άμεση παρουσία σημειώθηκε ιδιαίτερα από τον διεθνή Τύπο και με
ευγνωμοσύνη από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Άλλοι εγκλωβισμένοι στάθηκαν τυχερότεροι. Στο Γκολτσούκ, τα συνεργεία
κατάφεραν να σώσουν ένα εξάχρονο αγοράκι. Η σωτηρία του μικρού Ακίν, που
αγνοείται η μητέρα του, μεταδόθηκε ζωντανά από την τηλεόραση και έκανε τους
δοκιμασμένους κατοίκους να αναθαρρήσουν.

Η Πόλη, η Νικομήδεια και οι υπόλοιπες περιοχές της καταστροφής πέρασαν και
πάλι την νύχτα στο πόδι από τον φόβο ενός ισχυρού μετασεισμού. Το σοκ και την
οργή, την ταραχή για τον χαμό των συγγενών ακολουθεί ο φόβος που φωλιάζει στην
καρδιές των ανθρώπων: τι θα απογίνουν; Πού θα μείνουν; Πού θα δουλέψουν; Η
επόμενη μέρα ξημερώνει σκοτεινή πάνω από τη Βορειοανατολική Τουρκία, πάνω από
την ισοπεδωμένη περιοχή, που παρήγε το 27% του τουρκικού εθνικού εισοδήματος.