ΤΟ ΘΕΜΑ Περιγράφουν τη φρίκη και τον φόβο μέσω Ίντερνετ

«Μένω στο Ισμίρ, 300 χιλιόμετρα μακριά από το επίκεντρο του σεισμού. Το σπίτι
μας κουνήθηκε για 45 δευτερόλεπτα… Προς στιγμήν πίστεψα πως ήρθε το τέλος
του κόσμου…». Ο Γιαβούζ Ανατσάρ κάθεται για λίγα λεπτά της ώρας μπροστά στον
υπολογιστή του και προσπαθεί να περιγράψει τη φρίκη και τον φόβο μέσα σε
μερικές σειρές. Πρέπει, όμως. Το βάρος είναι μεγάλο. Νιώθει την ανάγκη να
«πετάξει» κάτι από πάνω του, για να μπορέσει να συνεχίσει.

Το Ίντερνετ και το site του BBC (στη διεύθυνση http://news.
bbc.co.uk/hi/english/world/europe/newsid­422000/422510.stm) του δίνουν τη
δυνατότητα να μετριάσει την αγωνία και τον φόβο του.

Ψάχνουν επιζώντες

Όπως δίνουν τη δυνατότητα σε εκατοντάδες ανθρώπους από την Τουρκία και από
ολόκληρο τον κόσμο να βοηθήσουν και να βοηθηθούν. Το e-mail και το Ίντερνετ
χτίζουν τις γέφυρες εκεί όπου τα συμβατικά συστήματα επικοινωνίας κατέρρευσαν
μαζί με τα κτίρια που έριξε ο σεισμός.

Άνθρωποι νέοι και μεγαλύτεροι σε ηλικία, στέλνουν τα στοιχεία τους στο δίκτυο
και δηλώνουν πως μπορούν να μεσολαβήσουν και να βοηθήσουν όποιον ψάχνει
κάποιον φίλο ή συγγενή στην Τουρκία και δεν μπορεί να επικοινωνήσει μαζί του.

Μια «ανοιχτή γραμμή» άνοιξε από χθες στο δίκτυο, δίπλα στο site του BBC και
στη διεύθυνση: http://news.
bbc.co.uk /hi/english/world/europe/newsid­423000/423629.stm.

Εκεί, άνθρωποι από την Τουρκία που έχουν πρόσβαση στο Ίντερνετ προσφέρονται να
βοηθήσουν. «Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου αν ψάχνετε κάποιον στην
Τουρκία», γράφει ο Μουσταφά Οζμπιγκλίν και δίνει την ηλεκτρονική του διεύθυνση
(m.f.ozbilgin@herts.ac.uk).
«Μπορώ να επικοινωνήσω με αρκετούς ανθρώπους εκεί. Με βοήθησαν να έρθω σε
επαφή με τους δικούς μου και είναι διατεθειμένοι να βοηθήσουν και όποιον ακόμη
δεν έχει μάθει νέα από συγγενείς και φίλους».

Από όλο τον κόσμο

Ένα μήνυμα, δύο και μόνο γραμμάτων, ένα απλό «Ο.Κ.» είναι αρκετό…
Ταξιδεύοντας ηλεκτρονικά από την Τουρκία μέχρι την Αθήνα, το Λονδίνο ή την
άλλη άκρη της Γης, μπορεί να κατευνάσει την αγωνία και τον φόβο των ανθρώπων.
«Η μητέρα μου πέρασε πολύ δύσκολες ώρες μέχρι να καταφέρει να μου τηλεφωνήσει.
Κι έτσι γνωρίζω πολύ καλά πόσο επώδυνες είναι αυτές οι στιγμές. Μην το
σφεφθείτε δεύτερη φορά αν θέλετε να μου ζητήσετε να προσπαθήσω να έρθω σε
επαφή με κάποιον δικό σας», γράφει στο σχετικό site του BBC ο L. Garbett από
την Κωνσταντινούπολη και δίνει το τηλέφωνό του.

Ο Τόμας Κάντιχι γράφει από τη Σκωτία: «Ψάχνω πληροφορίες για τον αδελφό μου.
Ονομάζεται Michael Oates και θα πρέπει να βρισκόταν στη Γιάλοβα όταν έγινε ο
σεισμός». Ο Dr Muammer Ozer ζει στο Χονγκ Κονγκ και προσπαθούσε για
περισσότερο από 24 ώρες να επικοινωνήσει με τους γονείς του που βρίσκονταν σ’
ένα χωριό κοντά στη Γιάλοβα.

«Κατάφερα τελικά να μιλήσω με τον πατέρα μου όταν έφθασε στην
Κωνσταντινούπολη. Ας είναι καλά το e-mail κι αυτή η μοναδική ιδέα του BBC».