30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΑΝΟΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Μυτιλήνη, νοσταλγώντας το Αϊβαλί.

ΖΕΙ: Με την Έλενα Παπανδρέου του Ανδρέα (συνωνυμία).

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Στην παιδική του ηλικία.

ΑΚΟΥΕΙ: Την Ορχήστρα των Χρωμάτων.

ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙ: Τις συνομιλίες του με τον Γιάννη Μπακογιαννόπουλο.

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ: Τις φιλίες του από τη φθορά.

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Να θυμώνει τον Νίκο Κούνδουρο.

Ο Μάνος Ευστρα-τιάδης είναι διπλά τυχερός. Πρώτον, γιατί διευθύνει το
Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου και, δεύτερον, γιατί σύντροφος της ζωής του
είναι η μεγάλη Ελληνίδα κιθαρίστρια Έλενα Παπανδρέου. Είναι και για άλλα
τυχερός… Έχει στενούς καλούς φίλους πολλούς σκηνοθέτες, κυρίως εκείνους που
έχουν κάνει ξακουστή τη σύγχρονη Ελλάδα. Και είναι Μυτιληνιός, δηλαδή από ένα
σπουδαίο νησί του τόπου μας, όπως έλεγε ο Στρατής Παπανικόλας, που γνώρισε τη
λεσβιακή άνοιξη, την ομορφιά των νεοκλασικών του και την απεραντοσύνη της
σκέψης των κατοίκων του.

ΕΡ.: Πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου;

ΑΠ.: Ο πιο δύσκολος ρόλος του έργου.

ΕΡ.: Είδος;

ΑΠ.: Περιπέτεια.

ΕΡ.: Θέμα;

ΑΠ.: Ένα μεγάλο στοίχημα.

ΕΡ.: Δυο λόγια για την υπόθεση;

ΑΠ.: Η ανάπτυξη του ελληνικού κινηματογράφου μέσα σε πολύ αντίξοες συνθήκες.

ΕΡ.: Η έκβαση;

ΑΠ.: Η συνέχεια επί της οθόνης. Εκεί κρίνονται όλα.

ΕΡ.: Ο ελληνικός κινηματογράφος και το κοινό;

ΑΠ.: Περιέργεια, έλξη και πολλά ελπιδοφόρα ραντεβού τα τελευταία χρόνια.

ΕΡ.: Και φέτος τι;

ΑΠ.: Ραντεβού το Σεπτέμβρη.

ΕΡ.: Προοπτική;

ΑΠ.: Ο μόνιμος δεσμός. Είναι καιρός.

ΕΡ.: Η δύναμη του ελληνικού σινεμά;

ΑΠ.: Οι άνθρωποί του. Η αντοχή τους.

ΕΡ.: Η αδυναμία του;

ΑΠ.: Η απόσβεση του κόστους παραγωγής. Σχεδόν αδύνατη.

ΕΡ.: Οι αιτίες;

ΑΠ.: Μικρή αγορά, γλώσσα που λίγοι τη μιλούν, δυσκολίες διανομής, αμερικάνικη
κυριαρχία και άλλα.

ΕΡ.: Τα προβλήματα στο σενάριο και στην ποιότητα των ταινιών δεν παίζουν ρόλο;

ΑΠ.: Πολύ μεγάλο. Όμως η ρίζα του κακού είναι κοινή για όλα αυτά. Είναι η
ασταθής οικονομική βάση και η λειψή υποδομή.

ΕΡ.: Υπάρχει φάρμακο;

ΑΠ.: Η βοήθεια της πολιτείας.

ΕΡ.: Είναι αποτελεσματικό;

ΑΠ.: Ναι, αρκεί να χορηγείται στις απαραίτητες δόσεις.

ΕΡ.: Η θεραπευτική αγωγή;

ΑΠ.: Η πολιτική του Κέντρου που επιδιώκει να συνδυάσει τη δημιουργία με την ανάπτυξη.

ΕΡ.: Μπορείτε να τα καταφέρετε μόνοι σας;

ΑΠ.: Απαιτείται η συμπαράσταση των συγγενών.

ΕΡ.: Ποιοι είναι αυτοί;

ΑΠ.: Η ιδιωτική πρωτοβουλία, όλοι οι άνθρωποι του σινεμά, η τηλεόραση.

ΕΡ.: Θα συμπράξουν;

ΑΠ.: Αν μας εμπιστευτούν. Αν τους πείσουμε.

ΕΡ.: Η δημόσια εικόνα του ΕΚΚ;

ΑΠ.: Όλο και καλύτερη. Όμως συχνά καλύπτεται από τη διάχυτη δυσαρέσκεια που το περιβάλλει.

ΕΡ.: Ποιος ο λόγος;

ΑΠ.: Διαλέγει λίγα από τα πολλά όνειρα που του εμπιστεύονται. Παράγει ταινίες,
αλλά και πίκρα. Είναι αναπόφευκτο.

ΕΡ.: Ο παλιός ελληνικός κινηματογράφος;

ΑΠ.: Η χαμένη αθωότητα της ελληνικής κοινωνίας.

ΕΡ.: Παλιό ή νέο ελληνικό σινεμά;

ΑΠ.: Κάθε πράγμα στον καιρό του.

ΕΡ.: Καλή στιγμή στο Κέντρο;

ΑΠ.: Όταν παίρνει ζωή μια ιδέα.

ΕΡ.: Κακή στιγμή;

ΑΠ.: Η άρνηση σ’ ένα συνάδελφο.

ΕΡ.: Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης;

ΑΠ.: Η στιγμή της αλήθειας.

ΕΡ.: Πολιτιστική αποκέντρωση;

ΑΠ.: Εθνική αυτοσυντήρηση.

ΕΡ.: Φεστιβάλ της Σύμης;

ΑΠ.: Όραμα που έγινε μοντέλο.

ΕΡ.: Η ζωή σας έξω από το Κέντρο;

ΑΠ.: Και αποκέντρωση και αυτοσυντήρηση.

ΕΡ.: Ο γάμος σας με μια μεγάλη κιθαρίστρια;

ΑΠ.: Μουσική δωματίου.

ΕΡ.: Ανεκπλήρωτη επιθυμία;

ΑΠ.: Να μου εγκρίνει κάποτε ένα σενάριο το ΕΚΚ. Μου το αρνήθηκε πριν από χρόνια…