Ο πατέρας του νεκρού ομήρου μηνύει Εισαγγελία και Αστυνομία

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. ΓΡΑΦΕΙΟ Βόρειας Ελλάδας

Ευθύνες σε εισαγγελικές και αστυνομικές Αρχές για ελλιπή διερεύνηση της
απαγωγής του λεωφορείου του ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης, από τον Αλβανό Φλαμούρ Πίσλι,
στα τέλη του περασμένου Μαΐου, επιρρίπτει ο πατέρας του αδικοχαμένου ομήρου
Γιώργου Κουλούρη, που έπεσε νεκρός στο Ελμπασάν από πυρά Αλβανού αστυνομικού.
Με μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσε χθες στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης
ζητεί να λάμψει η αλήθεια και να γίνει από την αρχή η διερεύνηση της υπόθεσης.

«Ας μας πουν γιατί δεν έκαναν το ίδιο, όπως στο λεωφορείο του ΚΤΕΛ Κιλκίς. Ο
γιος μου και οι άλλοι όμηροι δεν ήταν Έλληνες;», είπε έξω από το γραφείο του
εισαγγελέα ποινικής δίωξης, Στέφανου Κατσαρέλη, ο Δημήτρης Κουλούρης. Στη
μήνυσή του έθεσε 14 ερωτήματα, που μένουν ακόμη αναπάντητα μετά το μακελειό
του Ελμπασάν, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, ενώ τόνισε ότι δεν διερευνήθηκαν
καθόλου οι καταγγελίες του ίδιου του απαγωγέα, παρ’ ό,τι στο Κάτω Σχολάρι
επικρατεί κλίμα τρόμου με απειλές για τη ζωή των κατοίκων.

«Η προκαταρκτική εξέταση δεν ήταν πλήρης. Δεν επεκτάθηκε σε γεγονότα και
καταστάσεις που προηγήθηκαν του περιστατικού», υποστηρίζει στη μήνυσή του,
χαρακτηρίζοντας βάσιμες τις καταγγελίες του Αλβανού κακοποιού. Επισημαίνει ότι
η υπόθεση της δολοφονίας του γιου του και της απαγωγής των ομήρων «έκλεισε
εύκολα και γρήγορα και η προκαταρκτική αρκέσθηκε στον απλοϊκό, εύκολο και
βιαστικό χαρακτηρισμό του Αλβανού ως ψυχοπαθούς».

Στη μηνυτήρια αναφορά του, ο Δημήτρης Κουλούρης ζήτησε να αποδοθούν ευθύνες
για «παντελή έλλειψη επιχειρησιακού σχεδιασμού και συντονισμού, πλήρη
εγκατάλειψη των ομήρων στο έλεος του απαγωγέα, αλλά και έλλειψη καθοδήγησης
και υποστήριξης των ομήρων». Ακόμη γίνεται σύγκριση των δύο απαγωγών –
«καρμπόν», με την επισήμανση ότι στην πρώτη περίπτωση έγιναν σοβαρές παραλείψεις.

Τα ερωτήματα που ο κ. Κουλούρης ζητεί να απαντηθούν είναι αν υπήρχε σχεδιασμός
για την απελευθέρωση των ομήρων και ποιος ήταν, ποιος είχε τον γενικό
συντονισμό της επιχείρησης, ποιος διαπραγματευτής ανέλαβε την υπόθεση, ποιοι
συνομιλούσαν με τον κακοποιό και ποιοι με τους ομήρους, γιατί επιτράπηκε στους
δημοσιογράφους να συνομιλούν με τον απαγωγέα και σε πρόσωπα που δεν είχαν
σχέση να διαπραγματεύονται μαζί του, γιατί δεν δόθηκαν οδηγίες στους ομήρους,
γιατί δεν μπλοκαρίστηκαν τα κινητά τηλέφωνά τους, γιατί δεν δόθηκαν οδηγίες
στον οδηγό του λεωφορείου να κινείται αναλόγως, γιατί πέρασε το λεωφορείο τα
σύνορα, ποιες εγγυήσεις έδωσαν οι Αλβανοί αστυνομικοί και γιατί δεν τους
δόθηκαν σχετικές πληροφορίες, ποιος είναι ο αστυνομικός που πυροβόλησε τον Γ.
Κουλούρη και ποιες ενέργειες έγιναν από την Ελλάδα προς την Αλβανία για το
λάθος που έγινε.

Στο κείμενο της μήνυσης γίνεται εκτενής αναφορά στο περιστατικό, ενώ
υποστηρίζεται ότι ο απαγωγέας και ο αδερφός του, Έντι, αποτελούσαν τον φόβο
και τον τρόμο για τους κατοίκους του Σχολαρίου και οι καταγγελίες για
ξυλοδαρμό Ελλήνων «άφηναν τους αστυνομικούς αδιάφορους». Επίσης, σε σημείο της
μήνυσης, αφήνει να εννοηθεί ότι ένας εκ των ατόμων που κατήγγειλε ο Αλβανός, ο
υπεύθυνος της εταιρείας Σεκιούριτι, γνώριζε για τις απειλές του ότι θα πάρει
εκδίκηση με αυτόν τον τρόπο.