Με 23% έναντι… 8%

«Χρυσές» πληρώνουν τις πιστωτικές κάρτες οι Έλληνες καταναλωτές, αφού
επιβαρύνονται με ετήσιο επιτόκιο της τάξης του 23% για τις αγορές τους με
πλαστικό χρήμα, την ίδια ώρα που τα καταναλωτικά και προσωπικά δάνεια έχουν
επιτόκιο γύρω στο 16%, τα επιχειρηματικά γύρω στο 12%, ενώ στα στεγαστικά
δάνεια τα επιτόκια εδώ και αρκετόν καιρό έχουν μειωθεί σε επίπεδα ακόμη και
κάτω από το 10%.

Αυτό προκύπτει από την επεξεργασία των στοιχείων, που συγκέντρωσαν και
παρουσιάζουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ», σχετικά με τα επιτόκια των πιστωτικών καρτών που
ισχύουν στις κυριότερες Τράπεζες της χώρας.

Μάλιστα, στα επιτόκια αυτά πρέπει να προστεθούν διάφορες άλλες επιβαρύνσεις
που ανεβάζουν το πραγματικό κόστος σε πολύ υψηλότερα επίπεδα, της τάξης του 25%.

Αυξημένος κίνδυνος

Βεβαίως, οι Τράπεζες επικαλούνται το μεγάλο «ρίσκο» που αναλαμβάνουν με αυτή
τη μορφή δανεισμού, καθώς και το αυξημένο λειτουργικό κόστος τους. Ωστόσο,
αυτό δεν αλλοιώνει το γεγονός ότι ο Έλληνας καταναλωτής για τις καταθέσεις
ταμιευτηρίου παίρνει επιτόκιο 8%, την ώρα που οι Τράπεζες τον δανείζουν μέσω
των πιστωτικών καρτών με σχεδόν τριπλάσιο επιτόκιο.

Διαφορετικά επιτόκια

Σημαντικές διαφορές παρατηρούνται και στα επιτόκια με τα οποία δανείζονται οι
κάτοχοι των διαφόρων πιστωτικών καρτών, καθώς η κάθε Τράπεζα έχει τα δικά της
επιτόκια. Ωστόσο, δύσκολα θα μπορούσε να πει κανείς ποια είναι η φθηνότερη και
ποια η ακριβότερη κάρτα, αφού στο κόστος πρέπει να προστεθούν διάφορες άλλες
επιβαρύνσεις, όπως η συνδρομή, που διαφέρουν από Τράπεζα σε Τράπεζα. Έτσι,
δικαιολογημένα το 92% των κατόχων πιστωτικών καρτών δηλώνει πως δεν γνωρίζει
τι πληρώνει για την κάρτα που διαθέτει.

Κάρτα και συνδρομή

Οι πιστωτικές κάρτες παρέχουν στον κάτοχό τους τη δυνατότητα πραγματοποίησης
αγορών και αναλήψεων μετρητών στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό. Για τις υπηρεσίες
αυτές, ο κάτοχος της κάρτας επιβαρύνεται με συγκεκριμένο επιτόκιο, το οποίο
διαφέρει ανάλογα με την Τράπεζα ή τον πιστωτικό οργανισμό που έχει εκδώσει την
κάρτα, όπως επίσης και με ετήσια συνδρομή, το ποσό της οποίας είναι ορισμένο
και πάλι εξαρτάται από την κάρτα. Φυσικά όσοι κάτοχοι πιστωτικής κάρτας
πληρώνουν εμπρόθεσμα ολόκληρο το ποσό που έχει χρεωθεί η κάρτα τους ­ ο χρόνος
ορίζεται από την Τράπεζα που έχει εκδώσει την κάρτα ­, μπορεί να αποφύγει την
επιβάρυνση του επιτοκίου. Έτσι, η μόνη του επιβάρυνση είναι το ποσό της
συνδρομής τους.

Οι επιβαρύνσεις

Τα ονομαστικά επιτόκια των πιστωτικών καρτών κυμαίνονται από 9,9% έως και
23,3%, ενώ θα πρέπει ο κάτοχος να γνωρίζει ότι το ονομαστικό επιτόκιο της
κάρτας του δεν είναι αυτό που τελικά πληρώνει. Το επιτόκιο προσαυξάνεται από
1,2% φόρο υπέρ του Δημοσίου του Ν. 128 και 3% με τον Ειδικό Φόρο Τραπεζικών
Εργασιών (ΕΦΤΕ). Έτσι, υπολογίζοντας κανείς το πραγματικό επιτόκιο το οποίο
τελικά πληρώνει συμπεραίνει ότι για μια κάρτα που έχει επιτόκιο 23% το
πραγματικό επιτόκιο μπορεί να φτάσει 24,4%, ενώ για κάποια που έχει επιτόκιο
19% περίπου 22,7%.

Ενημέρωση πελατών

Στον υπολογισμό της Συνολικής Πραγματικής Ετήσιας Επιβάρυνσης (ΣΕΠΕ) που οι
Τράπεζες οφείλουν να ενημερώνουν τους πελάτες τους περιλαμβάνονται σε
ορισμένες περιπτώσεις και τυχόν έξοδα έκδοσης και αποστολής των μηνιαίων
λογαριασμών. Εκτός αυτών, για όσους δεν είναι τυπικοί στις πληρωμές, σε ό,τι
αφορά τις υποχρεώσεις τους προς τον οργανισμό που έχει εκδώσει την πιστωτική
τους κάρτα, όταν η πληρωμή είναι ληξιπρόθεσμη θα πρέπει να υπολογίσουν επί του
ονομαστικού επιτοκίου 2,5% τόκο υπερημερίας. Ο τόκος αυτός αφορά το ποσό της
ελάχιστης καταβολής που ο κάτοχος της κάρτας δεν πλήρωσε εντός της οριζόμενης προθεσμίας.

Άμεσο δάνειο

Όπως λένε οι εκπρόσωποι των οργανισμών που εκδίδουν πιστωτικές κάρτες, οι
καταναλωτές επιβαρύνονται με υψηλό επιτόκιο, διότι οι πιστωτικές κάρτες στην
ουσία είναι μια άμεση δανειοδότησή τους, που όμως εμπερικλείει αρκετούς
κινδύνους από κακοπληρωτές για τους πιστωτικούς οργανισμούς. Επιπλέον, όπως
υποστηρίζουν, σε πολλές περιπτώσεις οι κάτοχοι καρτών έχουν τη δυνατότητα να
εκμεταλλευτούν τις άτοκες δόσεις που γίνονται σε συνεργασία με τις
επιχειρήσεις καθώς και να προβούν σε ολική εξόφληση της κάρτας τους και να μην
επιβαρυνθούν με το επιτόκιο. Ενώ αποδίδουν το αυξημένο επιτόκιο και στο
γεγονός ότι για να μπορούν να λειτουργούν και να παρέχουν υπηρεσίες στο
καταναλωτικό κοινό, έχουν μεγάλα λειτουργικά έξοδα, τα οποία υποχρεώνονται να
καλύψουν με κάποιον τρόπο. Πάντως, όπως συμβουλεύουν, η καλή χρήση της
πιστωτικής κάρτας στην ουσία είναι προς όφελος του καταναλωτή.

Η ελάχιστη καταβολή

Άλλες επιβαρύνσεις που μπορεί να έχει ο κάτοχος της πιστωτικής κάρτας είναι,
εκτός από τα παραπάνω, για υπέρβαση του πιστωτικού ορίου της κάρτας, για
συναλλαγές που ενδεχομένως έχουν γίνει στο εξωτερικό ή ακόμα και ανάληψη από
Αυτόματες Ταμειολογιστικές Μηχανές. Φυσικά το ύψος της επιβάρυνσης εξαρτάται
από το είδος της πιστωτικής κάρτας και δεν είναι για όλες το ίδιο. Ίδιο
καθεστώς ισχύει και για την ελάχιστη καταβολή στη μηνιαία πληρωμή της
πιστωτικής κάρτας. Ο πιστωτικός οργανισμός ορίζει το ελάχιστο ποσό καταβολής ή
την ποσοστιαία αναλογία επί του κεφαλαίου που έχει πιστωθεί στην κάρτα.

Όλες οι υποχρεώσεις που αναλαμβάνει ο κάτοχος μιας πιστωτικής κάρτας
αναφέρονται στη σύμβαση που υπογράφει με τον πιστωτικό οργανισμό και για τον
λόγο αυτό καλό είναι να διαβάζουν οι καταναλωτές τούς όρους που διέπουν τη
σχέση κατόχου και πιστωτικού οργανισμού, πριν αποφασίσουν να αποκτήσουν μια
πιστωτική κάρτα. Πάντως το ονομαστικό επιτόκιο δεν είναι αυτό που καθορίζει
εάν μια κάρτα είναι φθηνότερη από μιαν άλλη. Και η συνδρομή που πληρώνει το
κύριο μέλος της κάρτας είναι στοιχείο που καθορίζει τις συνολικές υποχρεώσεις
του κατόχου.