ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Τουριστικά … ασήμαντα

Είναι κάτι στιγμές που είμαι σίγουρη πως, αν κοιτούσα τον εαυτό μου στον
καθρέφτη, θα έβλεπα ένα από αυτά τα ανθρωπάκια των καρτούν που βγάζουν καπνούς
από τ’ αυτιά και που στις νεφέλες τους φιλοξενούν αντί για λέξεις, σχήματα και
σύμβολα: τα ιερογλυφικά της οργής. Όλα αυτά που μ’ εξοργίζουν μπορεί να είναι
τόσο μικρά κι ασήμαντα που καταφέρνουν και χωρούν σε μερικά λεπτά της ώρας,
προκαλούν όμως συναισθήματα που δεν βρίσκουν λέξεις ικανές να τα περιγράψουν.

Κάτι τέτοιες στιγμές, ο θυμός με πνίγει. Η βόμβα κοντεύει να εκραγεί. Η
αδρεναλίνη φτάνει στα ύψη όταν, για παράδειγμα, ο κύριος ­ ιδιοκτήτης
ενοικιαζόμενων δωματίων σ’ ένα μικρό νησί των Κυκλάδων ­ θεωρεί πως μπορεί,
ανενόχλητος, να χρεώνει τα δωμάτιά του ­ που, σημειωτέον, μοιάζουν περισσότερο
με κουτιά πάνω στον δρόμο ­ όσο κι εκείνα του ξενοδοχείου «Χίλτον»… Όταν
απαντά με θράσος «αν σ’ αρέσει», όταν σου μιλάει με έπαρση, σαν να είσαι το
σίγουρο θύμα του, όταν, την αμέσως επόμενη στιγμή, εξαφανίζεται για να
φορτώσει τους τουρίστες, σαν τα ζώα, πάνω στην καρότσα ενός υπό διάλυση
φορτηγού. Μακριά από τις Κυκλάδες, η οργή ξεχειλίζει, ένα απόγευμα Παρασκευής,
μπροστά στην τηλεόραση. Όταν ο κύριος ­ γενικός γραμματέας του ΕΟΤ, αν δεν
κάνω λάθος ­ ανακοινώνει περήφανος (και μάλιστα από κοινού με κάποιον
εκπρόσωπο του υπουργείου Υγείας) την απόφαση του Οργανισμού να στείλει στα
μεγάλα νοσοκομεία της χώρας… αφίσες που απεικονίζουν τα τουριστικά αξιοθέατα
και τα αρχαιολογικά μνημεία της χώρας. Όταν το όλο εγχείρημα παρουσιάζεται με
τέτοιο στόμφο, ωσάν να λύθηκαν μεμιάς όλα τα προβλήματα του ΕΣΥ, ωσάν να
γέμισαν τα κρατικά νοσοκομεία γιατρούς και τελευταίας τεχνολογίας ιατρικά
μηχανήματα, ωσάν η διακόσμηση να ήταν το μοναδικό μελανό σημείο στο σύστημα
περίθαλψης… Κι αφού πια περάσει η επήρεια κι αυτής της τελευταίας «ένεσης
αδρεναλίνης», εμφανίζεται η… οργή ενός υπουργού (Μεταφορών, αν δεν κάνω
λάθος). Διατάσσει ΕΔΕ (Ένορκη Διοικητική Εξέταση, λέει) και απειλεί με
απολύσεις εκείνους που ευθύνονται για τα 40 λεπτά καθυστέρησης στο
πρωθυπουργικό αεροσκάφος. Μάλιστα. Όπως ακριβώς συνέβη και όταν χιλιάδες
άνθρωποι περίμεναν ­ μάταια ­ 18, 20 ή 25 ώρες.