30 Ερωτήσεις ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ

ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Θεσσαλονίκη, το 1967.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Τη «Μικρά Αγγλία» της Ιωάννας Καρυστιάνη, αυτόν
τον καιρό.

ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ: Στην Αττάλεια της Τουρκίας για τους Πρώτους
Παγκόσμιους Αεροπορικούς Αγώνες, που έλαβα μέρος.

ΠΑΡΑΛΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ: Την παραλία της Λεπτοκαρυάς Πιερίας, όπου πέρασε
τα παιδικά του καλοκαίρια.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον Λευτέρη Παπαδόπουλο. Είναι απόλαυση να
βγαίνεις για φαγητό μαζί του.

Το καλοκαίρι σημαίνει συναυλίες για τον Κώστα Μακεδόνα. Αυτή την περίοδο
τραγουδά σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας μόνος του και από τα μέσα Αυγούστου
και μετά θα είναι παρέα με τη Δήμητρα Γαλάνη. «Όνειρο ζωής» χαρακτηρίζει τη
συνεργασία του μαζί με τη μεγάλη τραγουδίστρια ο Κώστας Μακεδόνας, ένα «όνειρο
που συνεχίζεται». Ο ίδιος πάντως, όταν τραγουδά, θέλει να βλέπει τον κόσμο
γελαστό, ενώ αυτό που τον πληγώνει στον χώρο του είναι η υποκρισία μερικών που
παριστάνουν ότι υπηρετούν το καλό τραγούδι.

ΕΡ.: Πάνω απ’ όλα το τραγούδι;

ΑΠ.: Πάνω απ’ όλα η αγάπη για τη ζωή, όπως εκφράζεται μέσα από το τραγούδι.

ΕΡ.: Βόλτα στον Λευκό Πύργο με το… ποδήλατό σας;

ΑΠ.: Υπέροχη παιδική ανάμνηση.

ΕΡ.: Το πρώτο πράγμα που κάνετε μόλις βρεθείτε στη Θεσσαλονίκη;

ΑΠ.: Πηγαίνω στους γονείς μου.

ΕΡ.: «Δεν έχω ιδέα» για ποιο πράγμα;

ΑΠ.: Για όλα αυτά που δεν θέλω να έχω ιδέα.

ΕΡ.: Η πρώτη φορά που πιάσατε στα χέρια σας το μικρόφωνο;

ΑΠ.: Σε ηλικία 11 χρόνων, σε μία παράσταση του Χάρρυ Κλυνν για παιδιά,
που με φώναξε στη σκηνή και τραγούδησα.

ΕΡ.: «Ούτε μια φορά». Όταν το τραγουδάτε, τι σκέπτεστε;

ΑΠ.: Ότι λέω ψέματα, γιατί τελικά της τηλεφώνησα.

ΕΡ.: «Κόκκινα γυαλιά» παρέα με τον Σταμάτη Κραουνάκη.

ΑΠ.: Όμορφες στιγμές δημιουργίας.

ΕΡ.: Στάθηκε δίπλα σας ο Σταμάτης Κραουνάκης;

ΑΠ.: Σαν δάσκαλος, φίλος και αδελφός.

ΕΡ.: Σε ποιον άλλον θα λέγατε ευχαριστώ;

ΑΠ.: Στους επώνυμους και ανώνυμους φίλους μου που με αγαπάνε και με στηρίζουν.

ΕΡ.: Αισθάνεστε καλύτερα όταν τραγουδάτε σε κέντρο ή σε ανοιχτό χώρο;

ΑΠ.: Οπουδήποτε μπορώ να έχω αξιοπρεπή επικοινωνία με τον κόσμο.

ΕΡ.: Ο χώρος που σας εκφράζει περισσότερο;

ΑΠ.: Οπουδήποτε μπορώ να έχω αξιοπρεπή επικοινωνία με τον κόσμο.

ΕΡ.: Ο χώρος που σας εκφράζει περισσότερο;

ΑΠ.: Μουσικές σκηνές.

ΕΡ.: Τι σας ενοχλεί από τις αντιδράσεις του κόσμου;

ΑΠ.: Μέχρι τώρα δεν με έχει ενοχλήσει τίποτα.

ΕΡ.: Και τι σας ευχαριστεί;

ΑΠ.: Όταν βλέπω να με κοιτάνε σαν δικό τους άνθρωπο.

ΕΡ.: Έχετε… αδυναμία στα χαρούμενα τραγούδια;

ΑΠ.: Θέλω να βλέπω τον κόσμο χαμογελαστό και να διασκεδάζει.

ΕΡ.: Δύσκολη η επιλογή ενός καλού τραγουδιού;

ΑΠ.: Το πιο δύσκολο πράγμα για έναν τραγουδιστή. Εγώ ακολουθώ το
ένστικτο και την ψυχή μου.

ΕΡ.: Ο συνθέτης με τον οποίο θα θέλατε πολύ να συνεργαστείτε;

ΑΠ.: Λυπάμαι, δεν μπορώ να απομονώσω έναν.

ΕΡ.: Η συνεργασία με τον Γιάννη Κότσιρα;

ΑΠ.: Μεγάλη επιτυχία με ωραίες στιγμές.

ΕΡ.: Και η συνεργασία με τη Δήμητρα Γαλάνη;

ΑΠ.: Όνειρο ζωής για μένα, το οποίο πραγματοποιήθηκε με τον καλύτερο τρόπο.

ΕΡ.: Από τις 15 Αυγούστου και πάλι μαζί;

ΑΠ.: Το όνειρο συνεχίζεται.

ΕΡ.: Τραγούδι συναδέλφου που θα θέλατε να είχατε πει εσείς;

ΑΠ.: Η «Μαρκίζα» του Γιάννη Σπανού.

ΕΡ.: Ένας στίχος που σας λέει πολλά;

ΑΠ.: Όχι στίχος, αλλά τραγούδι. «Το δίχτυ» του Νίκου Γκάτσου.

ΕΡ.: Μία συμβουλή που τηρείτε πάντα.

ΑΠ.: Μην κάνεις στους άλλους αυτά που δεν θέλεις να σου κάνουν.

ΕΡ.: Τι σας πληγώνει;

ΑΠ.: Η υποκρισία μερικών που παριστάνουν τους λάτρεις του καλού
τραγουδιού, αλλά αυτό που τους ενδιαφέρει πραγματικά είναι μόνον η δόξα και η
τσέπη τους.

ΕΡ.: Έχετε δεχθεί χτυπήματα κάτω από τη μέση;

ΑΠ.: Μια – δυο φορές μόνο.

ΕΡ.: Και πώς αντιδράσατε;

ΑΠ.: Αδιαφόρησα. Αυτοί που χτυπάνε κάτω από τη μέση είναι αυτοί που δεν
φτάνουν να σε χτυπήσουν πιο ψηλά.

ΕΡ.: Γιατί όταν τραγουδάτε φοράτε πάντα μαύρα;

ΑΠ.: Φοράω αρκετές φορές μαύρα, αλλά όχι πάντα.

ΕΡ.: Τι αντιπροσωπεύει το μαύρο;

ΑΠ.: Πάντως όχι το πένθος.

ΕΡ.: Πότε κλάψατε για τελευταία φορά;

ΑΠ.: Πρόσφατα, χάνοντας έναν σπουδαίο φίλο.

ΕΡ.: Ο τρόπος διασκέδασης που προτιμάτε;

ΑΠ.: Μια καλή παρέα, οπουδήποτε.

ΕΡ.: Εάν δεν ήσασταν τραγουδιστής, τι θα θέλατε να είστε;

ΑΠ.: Πιλότος, σε αεροπορική εταιρεία.