Κάθοδος με… εξαιρέσεις

Η Δ’ Δέσμη συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο αριθμό υποψηφίων σε σχέση με τις
άλλες Δέσμες, όχι όμως και τον αντίστοιχα μεγαλύτερο αριθμό εισακτέων.

Το 1998 οι υποψήφιοι στη Δέσμη αυτή ανέρχονταν σε 63.000 περίπου, εκ των
οποίων οι 36.000 ήταν τελειόφοιτοι και οι 27.000 απόφοιτοι. Οι εισακτέοι στα
ΑΕΙ της Δέσμης (πλην Στρατιωτικών – Αστυνομικών Τμημάτων και Πανεπιστημίου
Κύπρου) ήταν 6.070 και στα ΤΕΙ 8.630.

Όπως φαίνεται, πρόκειται για τη Δέσμη με τη χειρότερη αναλογία υποψηφίων –
εισακτέων, καθώς οι πιθανότητες επιτυχίας είναι περίπου ένας στους τέσσερις.

Ωστόσο, η Δέσμη αυτή από παλαιότερα ελκύει τις επιλογές της πλειονότητας των
μαθητών εκείνων που χαρακτηρίζονται από τις αδύνατες και μέτριες επιδόσεις
τους, ενώ παράλληλα από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 επιλέγεται και από ένα
τμήμα μαθητών πολύ υψηλών επιδόσεων, οι οποίοι σχεδιασμένα εστιάζουν σε
ορισμένα πανεπιστημιακά τμήματα.

Το 1998 η Δ’ Δέσμη ήταν εκείνη η οποία σημείωσε τη μικρότερη πτώση στη βάση
εισαγωγής της (-45 μόρια) και η μόνη στην οποία αυξήθηκαν τα μόρια εισαγωγής
στα περισσότερα Πανεπιστημιακά της Τμήματα.

Αν δεν υπήρχε, μάλιστα, η αύξηση κατά 1.050 θέσεις του αριθμού των εισακτέων
το 1998 (σε σχέση με το 1997), εξαιρουμένων των Στρατιωτικών, Αστυνομικών
Σχολών και του Πανεπιστημίου της Κύπρου, τότε σίγουρα θα είχαμε σημαντική
«απογείωση» των βάσεων.

Αυτό, βεβαίως, συνέβη επειδή τα εύκολα θέματα σε όλα τα μαθήματα και οι
ανάλογες επιδόσεις έδωσαν το προβάδισμα στους υποψηφίους των Γενικών Εξετάσεων
του 1998, σε σχέση με τους υποψηφίους της προηγούμενης χρονιάς.

Η «ακτινογραφία» των Τμημάτων

Ας δούμε όμως, τώρα, ορισμένους «δείκτες» των πιο σημαντικών Πανεπιστημιακών
Τμημάτων της Δ’ Δέσμης, που συνοψίζουν τις προδιαγραφές των βάσεων εισαγωγής
τους, καθώς πιστώνονται στους παράγοντες που βάζουν τη σφραγίδα τους στο
«ημερολόγιο» της κίνησής τους.

Στον πίνακα 1 μπορούμε να δούμε ομαδοποιημένα τα Πανεπιστημιακά Τμήματα της Δ’
Δέσμης, τις βάσεις εισαγωγής τους στις δύο προηγούμενες Γενικές Εξετάσεις,
τους χαμηλότερους και υψηλότερους μέσους όρους βαθμολογίας που απαιτήθηκαν το
1998 για την εισαγωγή στις διάφορες πόλεις ανά επιστημονική κατεύθυνση, καθώς
και τα «όρια» της αύξησης των εισακτέων σε κάθε Τμήμα. Στον πίνακα 2 φαίνεται
η «ενίσχυση» σε αριθμό εισακτέων από τα νέα Τμήματα που ιδρύθηκαν φέτος και
εντάχθηκαν στη Δ’ Δέσμη.

Είναι φανερό ότι τα Πανεπιστημιακά Τμήματα της Δ’ Δέσμης, με βάση τον μέσο όρο
βαθμολογίας εισαγωγής τους, κατατάσσονται σε τρεις κατηγορίες: Στην πρώτη
κατηγορία έχουμε τα τμήματα που απαιτούν πάνω από 17 μέσο όρο βαθμολογίας για
να ανοίξουν την είσοδό τους στους υποψηφίους. Αυτά είναι τα Τμήματα
Επιχειρησιακής Έρευνας και Μάρκετινγκ, Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής
Διοίκησης, Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής κ.λπ.

Στην κατηγορία αυτή συγκεντρώνονται, βεβαίως, οι περισσότερες πρώτες
προτιμήσεις των υποψηφίων. Π.χ. το 1997 τις 95 θέσεις του Τμήματος
Επιχειρησιακή Έρευνα και Μάρκετινγκ διεκδίκησαν με πρώτη προτίμηση 10.138
υποψήφιοι. Παράλληλα, σε κάθε μία θέση των Τμημάτων Χρηματοοικονομικής και
Τραπεζικής Διοίκησης και Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής αντιστοιχούσαν 18
και 10 υποψήφιοι, με πρώτη προτίμηση, αντίστοιχα.

Στα πλαίσια αυτά, είναι φανερό ότι υπάρχουν τάσεις που δρομολογούν αύξηση των
βάσεων, που είναι ήδη υψηλές με εξαίρεση το Τμήμα Λογιστικής και
Χρηματοοικονομικής, στο οποίο ο φετινός υπερτριπλασιασμός των εισακτέων, με
την ίδρυση νέου Τμήματος στην Αθήνα, θα αποτελέσει το «κλειδί» της πτώσης των
βάσεων. Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν τα Τμήματα που απαιτούν, για την
εισαγωγή σε αυτά, μέσο όρο βαθμολογίας από 15-17. Εδώ «στριμώχνονται» τα
Τμήματα Οικονομικών Επιστημών και Οικονομικής Επιστήμης, Οργάνωσης και
Διοίκησης Επιχειρήσεων κ.λπ.

Στα Τμήματα αυτά παρουσιάζεται υψηλή ζήτηση κυρίως μόνο στην Αθήνα και στη
Θεσσαλονίκη, καθώς οι θέσεις που προσφέρονται στην περιφέρεια είναι
περισσότερες από τους υποψηφίους με πρώτη προτίμηση. Έτσι, ενώ οι υποψήφιοι
που δηλώνουν με πρώτη προτίμηση το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών ή το Τμήμα
Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων της Αθήνας είναι από 4 έως 6 φορές
περισσότεροι σε σχέση με τις προσφερόμενες θέσεις, οι υποψήφιοι με πρώτη
προτίμηση αντίστοιχων Τμημάτων, π.χ. στη Χίο, στο Ρέθυμνο ή στην Πάτρα είναι
συνήθως λιγότεροι ή ίσοι με τις προσφερόμενες θέσεις. Τα «δεδομένα» αυτά
οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μπορούμε να περιμένουμε πτώση των βάσεων, κυρίως,
στα περιφερειακά Πανεπιστήμια αυτής της κατηγορίας.

Η τρίτη κατηγορία συγκεντρώνει τα Τμήματα των «χαμηλών προσδοκιών» και των
«χαμηλών επιδόσεων». Πρόκειται για τα Τμήματα της «πάλαι ποτέ κραταιάς»
Κοινωνιολογίας, της Γεωγραφίας, της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, της Πολιτικής
Επιστήμης και της Δημόσιας Διοίκησης, επιστήμες με μεγάλη σημασία, απαξιωμένες
όμως από την αγορά εργασίας και από τον ορίζοντα των βλέψεων των υποψηφίων.

Στα Τμήματα αυτά αναμένεται πτώση των βάσεων εισαγωγής τους. Όλα τα στοιχεία
οδηγούν σε αυτή την πρόβλεψη που γεννιέται μέσα στον «στενό κορσέ» της αύξησης
του αριθμού των εισακτέων και της χαμηλής ζήτησης των υποψηφίων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα δύο, μέχρι πέρυσι, Τμήματα Κοινωνιολογίας
απέκτησαν φέτος και τρίτο «αδελφάκι» στη Μυτιλήνη, αυξάνοντας έτσι τις
προσδοκίες των υποψηφίων κατά 200 θέσεις (380 θέσεις το 1998 και 580 θέσεις το
1999). Καθώς, συνολικά, οι υποψήφιοι που εστιάζουν την πρώτη προτίμησή τους
στην Κοινωνιολογία είναι σαφώς λιγότεροι από τις θέσεις που προσφέρονται,
είναι σχεδόν βέβαιο ότι ο τελευταίος που θα εισαχθεί φέτος θα έχει μέσο όρο
βαθμολογίας κάτω από το 14,4 που ήταν η περσινή βάση εισαγωγής.

Η… τελική εικόνα

Συνολικά θεωρούμε ότι η Δ’ Δέσμη θα παρουσιάσει φέτος στην πορεία των μορίων
εισαγωγής στα διάφορά Τμήματά της την παρακάτω εικόνα:

Σημαντική πτώση των βάσεων στα Πανεπιστημιακά Τμήματα της τρίτης κατηγορίας
και αρκετών

της δεύτερης κατηγορίας από τη μία και από την άλλη σταθεροποίηση ή και αύξηση
των βάσεων εισαγωγής σε ορισμένα Τμήματα που ήδη συγκεντρώνουν υψηλές

βαθμολογίες.

Πτώση των βάσεων θα υπάρχει και στα ΤΕΙ, καθώς μόνο από τα νέα Τμήματα που
εντάχθηκαν φέτος στη Δ’ Δέσμη προέκυψαν 1.245 νέες θέσεις.