Αισθανόταν το τέλος της

Οι τρεις γυναίκες είχαν καταλάβει από νωρίς χθες το πρωί τις πρώτες θέσεις
στην αίθουσα του Μεικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας. Ήρθαν από την Ελβετία
για να καταθέσουν ενώπιον της ελληνικής δικαιοσύνης για τη δολοφονία της
27χρονης Νικόλ Κίρχνερ από τον 42χρονο φίλο της, Σπύρο Καββαδία.
![]() |
|
Σπύρος Καββαδίας. Κατηγορείται ότι εκτέλεσε στην Ελβετία την 26χρονη φίλη |
Η μητέρα της άτυχης κοπέλας, Ζακλίν, η αδερφή της, Βερονίκ, και η καλύτερή της
φίλη, Βεαρόνικα κρατούσαν η μία το χέρι της άλλης. Συγκινημένες
παρακολουθούσαν την ακροαματική διαδικασία, περιμένοντας με αγωνία να μάθουν
ποια θα είναι η τιμωρία για τον κατηγορούμενο.
Ψύχραιμος ο Σπύρος Καββαδίας άκουσε «το κατηγορώ» της εισαγγελέως. Πριν από
επτά χρόνια φέρεται ότι εκτέλεσε εν ψυχρώ στην Ελβετία την 26χρονη Νικόλ, ενώ
εκκρεμεί εις βάρος του και δεύτερη κατηγορία, σύμφωνα με την οποία, πριν από
λίγους μήνες, σκότωσε και τεμάχισε στη Θεσσαλονίκη την 27χρονη μνηστή του,
Τάνια Χαριτοπούλου, με την οποία είχε μάλιστα αποκτήσει και ένα κοριτσάκι. Ο
ίδιος βέβαια δεν δέχεται ότι είναι ο δολοφόνος των γυναικών που αγάπησε και
μοιράστηκε μαζί τους τα τελευταία χρόνια. Για αυτόν, όμως, που έβλεπαν μπροστά
τους οι συγγενείς της άτυχης κοπέλας, δεν είχαν καμία αμφιβολία για την ενοχή του.
«Δεν υπήρχε άλλος άνθρωπος που θα μπορούσε να την σκοτώσει». «Όταν ο Σπύρος
έμαθε ότι η Νικόλ ήταν έγκυος και ήθελε να κάνει άμβλωση, την απείλησε
λέγοντάς της “ή θα ζήσουμε και οι τρεις μαζί ή κανένας από τους τρεις μας”».
Ήταν τα λόγια του και η βίαιη συμπεριφορά απέναντί της που την έκανε να
φοβάται για τη ζωή της. Και ήταν ο βίαιος χαρακτήρας του, που την οδήγησε στην
απόφαση να μην κρατήσει το παιδί, γιατί δεν ήθελε να γεννηθεί και να ζήσει
μέσα σε ένα τέτοιο οικογενειακό περιβάλλον.
Οι τρεις γυναίκες κατέθεσαν, με τη βοήθεια διερμηνέως, όλα όσα γνώριζαν για τη
σχέση της Νικόλ και του Σπύρου. Στην αρχή, όπως είπαν, τον αγαπούσε και την
αγαπούσε. Τα προβλήματα στη σχέση τους άρχισαν να εμφανίζονται το καλοκαίρι
του 1991. Η Νικόλ, όπως είπαν οι άνθρωποι που την ζούσαν, πριν από αυτά τα
γεγονότα ήταν χαρούμενη, ενώ μετά άλλαξε η συμπεριφορά της, ήταν φοβισμένη και
κλεισμένη στον εαυτό της. «Μάλλον», όπως είπε κλαίγοντας και η μητέρα της που
δεν άντεξε και ξέσπασε την ώρα που βρισκόταν στο βήμα του μάρτυρα, «αισθανόταν
ότι έφτανε το τέλος της». Στις καταθέσεις τους, η αδερφή και η φίλη του
θύματος αναφέρθηκαν σε περιστατικά που τους είχε εξομολογηθεί η Νικόλ.
«Μία φορά», είπαν, «την είχε κτυπήσει με κατσαβίδι στο κεφάλι. Και όταν εκείνη
έμεινε έγκυος, ο Σπύρος της πέρασε μία πλαστική σακούλα στο κεφάλι, της έδεσε
τα χέρια και τα πόδια και την απείλησε πως θα την άφηνε να πεθάνει από
ασφυξία, αν δεν του έδινε την υπόσχεση ότι θα κρατούσε το παιδί τους».
Την υπόσχεση την απέσπασε, αλλά μόλις ο κατηγορούμενος έφυγε για την Ελλάδα, η
κοπέλα έσπευσε να κάνει άμβλωση και κατέφυγε σε ξενώνα κακοποιημένων γυναικών.
Για κακή της τύχη όμως, όταν εκείνος επέστρεψε στην Ελβετία, έμαθε για τη
διακοπή της κύησής της και για το… καταφύγιό της.
Η Νικόλ αναγκάστηκε να φύγει, αναζητώντας πιο ασφαλές μέρος. Βρήκε δουλειά σε
τράπεζα. Νοίκιασε διαμέρισμα και άρχισε να κάνει όνειρα για νέο ξεκίνημα.
Πάντοτε φοβόταν την επιστροφή του Καββαδία. Και, δυστυχώς, βγήκε αληθινή. Το
απόγευμα της 28ης Νοεμβρίου 1992 ο κατηγορούμενος φέρεται ότι της είχε στήσει
καρτέρι και την ώρα που έβγαινε από το διαμέρισμά της, την πυροβόλησε εξ
επαφής. Η δίκη συνεχίζεται σήμερα με καταθέσεις μαρτύρων υπεράσπισης, οι
οποίοι θα βεβαιώσουν το δικαστήριο ότι το κρίσιμο χρονικό διάστημα ο
κατηγορούμενος δεν ήταν στην Ελβετία.














