ΠΡΟΣΩΠΑ Ένα… ανυπότακτο είδωλο

Ο δημοφιλέστερος Τούρκος τραγουδιστής της ποπ αρνείται να υπηρετήσει τη θητεία
του· και οι οδηγοί λεωφορείων μποϋκοτάρουν τα τραγούδια του.

Ταρκάν Τεβέτογλου. «Στην Τουρκία, ο κόσμος παίρνει τον στρατό πολύ στα σοβαρά…»

Ο Ταρκάν Τεβέτογλου γεννήθηκε το 1972 στη Φρανκφούρτη από Τούρκους γονείς.
Στην Τουρκία βρέθηκε για πρώτη φορά στα δεκαπέντε του και τρία χρόνια αργότερα
πρωτοεμφανίστηκε στη σκηνή. Εντυπωσίασε με το αυθόρμητο και διόλου συμβατικό
στυλ του. Το κούνημα των γοφών του θύμιζε τον Έλβις στα νιάτα του και έγινε το
είδωλο της τουρκικής νεολαίας ­ κυρίως των κοριτσιών, οι εκδηλώσεις των οποίων
έφερναν στον νου τις θαυμάστριες των Μπιτλς. Τόση ήταν η αναστάτωση που
προκαλούσε, ώστε αποφάσισε να καταφύγει στη Νέα Υόρκη, για να ξεφύγει από τους
παπαράτσι και τους θαυμαστές του. Εκεί, συνέχισε τη δουλειά γράφοντας
τραγούδια και κάνοντας περιοδείες με μεγάλη επιτυχία στη Γερμανία, τη
Βρετανία, την Ολλανδία, την Ιταλία και τη Γαλλία ­ όπου το τραγούδι του
«Simarik» σημειώνει τελευταία εξαιρετική επιτυχία.

Από πέρυσι, όμως, ο Ταρκάν δεν μπορεί να επιστρέψει στην Τουρκία. Αρνήθηκε να
καταταγεί στον τουρκικό στρατό και οι Αρχές έχουν δηλώσει πως θα ντυθεί
στρατιώτης μόλις πατήσει στα σύνορα. «Πιστεύω ότι στόχος τους είναι το σύνολο
των νέων, θέλουν να τους πουν ότι, εφόσον ο Ταρκάν πάει στρατό, πρέπει να πάει
όλος ο κόσμος», λέει ο τραγουδιστής, ο οποίος γνωρίζει καλά ότι προκαλεί με τη
στάση του. «Ο στρατός ­ ίσως ποτέ μου δεν έσπασα μεγαλύτερο ταμπού. Στην
Τουρκία, ο κόσμος παίρνει τον στρατό πολύ στα σοβαρά. Η στρατιωτική θητεία
είναι ιερή… Εγώ δεν έχω αυτή την γνώμη. Γιατί δεν πιστεύω στον θάνατο, στον
φόνο… Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κρατάει όπλο και να σκοτώνει.
Στην Τουρκία, όμως, ο στρατός θεωρείται απαραβίαστος».

Φαντάζεται κανείς πώς έγιναν δεκτά τα λόγια αυτά σε μία Τουρκία που λίγο
αργότερα ψήφισε εθνικιστές. Στις αρχές του χρόνου, η «Χουριέτ» έγραψε ότι οι
οδηγοί των λεωφορείων του Μπουλντάν (Δυτική Τουρκία) αποφάσισαν να μην παίζουν
πια κασέτες του Ταρκάν. «Είμαι σίγουρος ότι πολλοί στην Τουρκία είναι έξαλλοι
μαζί μου», λέει ο τραγουδιστής. «Αλλά δεν είναι υποχρεωμένοι όλοι να με
αγαπούν». Άλλωστε, οι δίσκοι του σημειώνουν πάντα επιτυχία, άρα πρέπει να
είναι αρκετοί εκείνοι που δεν τον κατηγορούν, επειδή αρνήθηκε να υπηρετήσει.
Και ο Τύπος, μολονότι είναι τόσο κοντά στην εξουσία, δεν του επιτίθεται.
Αντιθέτως. «Έχω τους “διανοούμενους δημοσιογράφους”, με το μέρος μου»,
διαβεβαιώνει ο Ταρκάν. «Δεν ανέχομαι τα ταμπού και τους καταναγκασμούς ούτε
στην Τουρκία ούτε αλλού», προσθέτει, σπεύδοντας να διευκρινίσει: «Δεν πιστεύω
ότι είναι ο ρόλος μου να σπάω τα ταμπού. Απλώς, έτσι είμαι».