Δύσκολα για τον Σρέντερ

Οι ψηφοφόροι άφησαν τον καγκελάριο Σρέντερ στα κρύα του λουτρού στις
ευρωεκλογές. Εις βάρος του έχει δημιουργηθεί μια δυσμενής ατμόσφαιρα, που δεν
ανατρέπεται με πετυχημένες τηλεοπτικές εμφανίσεις.

Μπλερ, Σρέντερ: Χαμόγελα τέλος μετά την εκλογική ήττα. Το κοινό μανιφέστο δημιουργεί προβλήματα στον Γερμανό καγκελάριο

Ιδιαίτερα άτυχη αποδεικνύεται η στιγμή της δημοσίευσης του κοινού μανιφέστου
για την ανανέωση της Αριστεράς στην Ευρώπη, μερικές ημέρες πριν από την
εκλογική καταστροφή: Μέχρι και οι Χριστιανοδημοκράτες βρήκαν πρόσφορο έδαφος
για να του ασκήσουν κριτική.

Ο Σόιμπλε

Στη συζήτηση με αφορμή τη συνάντηση των επτά πλουσιότερων χωρών και της Ρωσίας
στην Κολωνία, ο πρόεδρος των Χριστιανοδημοκρατών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κέρδισε
τις εντυπώσεις με μια δριμεία επίθεση στο μανιφέστο Σρέντερ-Μπλερ:

«Το κείμενο δεν αντιστοιχεί στις αρχές της οικονομίας της αγοράς με κοινωνικό
πρόσωπο, όπως τις καταλαβαίνουν οι Χριστιανοδημοκράτες. Αυτό που δημοσιεύσατε
μαζί με τον κύριο Μπλερ, ακούγεται σαν να απευθύνεται στα συμφέροντα των
μετόχων. Εμείς θέλουμε κοινωνική δικαιοσύνη και δουλειά για όλους», δήλωσε ο
Σόιμπλε, που έκανε μια από τις καλύτερες κοινοβουλευτικές του εμφανίσεις.

Ο Σρέντερ και οι σύμβουλοί του υπολόγιζαν την κριτική της αριστερής πτέρυγας,
που όμως δεν τη φοβούνται: οι λεγόμενοι «παραδοσιακοί» είναι ανίσχυροι,
αμήχανοι και χωρίς ηγεσία.

Δεν περίμεναν όμως τέτοια κριτική από τους Χριστιανοδημοκράτες, που φαίνεται
να εγκαινιάζει μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο εν όψει των τοπικών
εκλογών σε περισσότερα κρατίδια το φθινόπωρο.

Μεταρρύθμιση

Σε αντίδραση στην εκλογική ήττα, ο Σρέντερ επιχείρησε «φυγή προς τα εμπρός»,
παρουσιάζοντας τα σχέδιά του για τη μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος.
Πέρα όμως από τη συνήθη πλέον έντονη αντιπαράθεση στο εσωτερικό του
κυβερνητικού συνασπισμού, τα σχέδια της κυβέρνησης προκάλεσαν έντονες
αντιδράσεις από όλους σχεδόν τους ενδιαφερομένους. Η προτεινόμενη αποσύνδεση
των συντάξεων από την εξέλιξη των καθαρών μισθών, προπάντων όμως η πρόθεση της
κυβέρνησης να υποχρεώσει τους εργαζομένους να συμβάλουν μέσω ιδιωτικής
τοποθέτησης ενός ποσοστού του μεικτού εισοδήματός τους στο ύψος της σύνταξής
τους, προκάλεσε την οργή των συνδικάτων.

Οι εκπρόσωποι των εργαζομένων υποστηρίζουν ότι η πρόταση επιβαρύνει μονομερώς
τους εργαζομένους και ξεκαθάρισαν εκ των προτέρων ότι θα προβάλλουν αντίσταση.
Όχι μόνον οι Χριστιανοδημοκράτες, αλλά και οι Πράσινοι διαφωνούν έντονα με τα
σχέδια της κυβέρνησης. Ο Σρέντερ όμως χρειάζεται τις οικονομίες ύψους 10 δισ.
μάρκων που συνεπάγεται η αποσύνδεση μισθών και συντάξεων για να πετύχει τις
περικοπές που προγραμματίζει στον προϋπολογισμό. Ο υπουργός Οικονομικών Άιχελ,
θέλει να έχει εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις για να γίνουν οι περικοπές μέχρι
τις 30 Ιουνίου. Σύμφωνα με τον γερμανικό Τύπο, από την έκβαση αυτού του
εγχειρήματος θα εξαρτηθεί και το πολιτικό μέλλον της κυβέρνησης Σρέντερ.

Ηττοπάθεια

Το κόμμα αντιδρά σ’ όλα αυτά με ηττοπάθεια. Το μανιφέστο Σρέντερ-Μπλερ
δημιούργησε πρόσθετη ανασφάλεια στους «συντρόφους» και πλήγωσε την περηφάνιά
τους, αγνοώντας μια εκατονταετή παράδοση, που θέλει τις προγραμματικές
συζητήσεις να ξεκινούν από τη βάση.

Εκτός από την αδιαφορία των Σοσιαλδημοκρατών όμως, ακόμα χειρότερο για τον
Σρέντερ είναι πως οι φιλελεύθεροι αστοί στους οποίους υποτίθεται ότι
απευθύνονται οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες του καγκελαρίου, αντιδρούν με δυσπιστία.

Για τον αρχισυντάκτη της «Τσάιτ», Ρότζερ ντε Βεκ, το κοινό μανιφέστο πάσχει
από έλλειψη δημιουργικότητας και του λείπει το όραμα και η κατεύθυνση: «Ο
Μπλερ και ο Σρέντερ αποτελούν ένα αστραφτερά απομυθοποιημένο τηλεοπτικό
ζευγάρι, όπως η Κλόντια Σίφερ και ο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ: Εμφανίζονται μαζί, η
ουσία όμως μένει στον δρόμο», διαπιστώνει ο ντε Βεκ.