[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η πρωτοφανής αποχή που σημειώθηκε στις ευρωεκλογές της περασμένης εβδομάδας σε
όλες σχεδόν τις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) αποτελεί ένα ιδιαίτερα
ανησυχητικό φαινόμενο. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αποχή που σημειώνεται στην
ιστορία των ευρωεκλογών (από το 1979 που ξεκίνησε ο θεσμός της άμεσης
ανάδειξης των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου). Η αποχή είναι ιδιαίτερα
ανησυχητική καθώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που εξελέγη για πενταετή θητεία θα
είναι ένα πραγματικό Κοινοβούλιο με ουσιαστικές νομοθετικές εξουσίες σε έναν
μεγάλο αριθμό θεμάτων που ενδιαφέρουν άμεσα και καθοριστικά τον Ευρωπαίο
πολίτη και την κοινωνία (όπως υγεία, παιδεία, περιβάλλον, διαρθρωτική
πολιτική, προστασία των καταναλωτών, οικονομική πολιτική κ.ά.). Μετά την
εφαρμογή της Συνθήκης του Άμστερνταμ, το Ευρωκοινοβούλιο καθίσταται ουσιαστικά
συννομοθέτης με το Συμβούλιο της Ένωσης. Κι όμως, το ευρωπαϊκό εκλογικό σώμα
δεν έδειξε το προσδοκώμενο ενδιαφέρον για το θεσμό, κατάσταση που συνιστά
αναντίρρητα πρόβλημα για την ενοποιητική διαδικασία. Γιατί σε τελευταία
ανάλυση η Ευρώπη δεν μπορεί να οικοδομηθεί σε στέρεες, δημοκρατικές βάσεις
ερήμην της κοινωνίας και των πολιτών της. Εκτός από την αποχή, ανησυχητικό
είναι επίσης το φαινόμενο της διεξαγωγής της εκλογικής εκστρατείας σχεδόν
αποκλειστικά πάνω σε θέματα εθνικής, εσωτερικής πολιτικής με πλήρη παραγνώριση
των θεμάτων ευρωπαϊκής σημασίας.

Οι λόγοι για την αποχή φαίνεται να είναι πολλοί. Πρώτα απ’ όλα το εκλογικό
σώμα δεν φαίνεται να γνωρίζει επαρκώς το μεταβαλλόμενο χαρακτήρα του
Ευρωκοινοβουλίου και το γεγονός ότι τώρα παίζει σημαντικό ρόλο και έχει
σημαντική επίπτωση στην επίλυση των καθημερινών προβλημάτων του. Για το
έλλειμμα αυτό ευθύνεται και το ίδιο το Ευρωκοινοβούλιο που δεν κατάφερε «να
συνδέσει» αποτελεσματικά τις λειτουργίες του με το ευρωπαϊκό πολιτικό και
εκλογικό σώμα και την κοινωνία. Το «έλλειμμα» αυτό θα πρέπει να καλυφθεί.
Παράλληλα, οι ευρωεκλογές θα πρέπει να αποκτήσουν «ενισχυμένη πολιτική
ορατότητα». Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να συνδυασθούν είτε με την άμεση
είτε με την έμμεση εκλογή των κορυφαίων πολιτικών αξιωματούχων της Ε.Ε. (του
προέδρου της Ένωσης λ.χ. εάν θεσπισθεί ο θεσμός αυτός).

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών