30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΚΕΛΛΥ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

ΗΘΟΠΟΙΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Θεσσαλονίκη.

ΘΥΜΑΤΑΙ ΜΕ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ: Τη γιαγιά της.

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ: Το σκυλάκι της, την Αγγελίνα.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ: Από κλασική έως μοντέρνα.

ΓΕΛΑΕΙ ΠΟΛΥ: Ναι.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Τα πάντα συγχωρεί.

ΜΙΑ ΕΠΙΘΥΜΙΑ: Να γράψει ακόμη ένα βιβλίο.

Τις χαρές και τις πίκρες που έζησε η Γκέλλυ Μαυροπούλου και η μητέρα της,
Μαρίκα Κρεβατά, στο θέατρο και τον κινηματογράφο αποτύπωσε στις σελίδες του
βιβλίου που έγραψε η ηθοποιός με τον τίτλο «Όσα δεν είπαμε τότε» (κυκλοφορεί
από τις εκδόσεις «Σοφίας Μέλαθρον»). Η Γκέλλυ Μαυροπούλου έγραψε το βιβλίο για
να τιμήσει κυρίως τη μητέρα της, ενώ επιθυμία της είναι να γράψει ακόμη ένα βιβλίο.

ΕΡ.: Μπορεί ένα βιβλίο να… αγκαλιάσει δύο θεατρικές ζωές;

ΑΠ.: Όχι, δεν μπορεί.

ΕΡ.: Της μητέρας σας, της Μαρίκας Κρεβατά, και τη δική σας την… χώρεσε;

ΑΠ.: Χρειάζονται πολλές σελίδες.

ΕΡ.: Ο λόγος που αποφασίσατε να το γράψετε;

ΑΠ.: Να τιμήσω τη μητέρα μου.

ΕΡ.: Τελικά υπήρχαν πράγματα που «δεν είπατε τότε»;

ΑΠ.: Πολλά.

ΕΡ.: Το μήνυμα που βγαίνει από τις σελίδες του βιβλίου;

ΑΠ.: Αγάπη.

ΕΡ.: Μια ζωή στο θέατρο και το σινεμά;

ΑΠ.: Πλούσια σε συναισθήματα.

ΕΡ.: Η γεύση που σας άφησε;

ΑΠ.: Γλυκιά.

ΕΡ.: Το μεγάλο σας κέρδος;

ΑΠ.: Η αγάπη του κόσμου.

ΕΡ.: Η προτίμησή σας σε ρόλους δραματικούς;

ΑΠ.: Όχι μόνον.

ΕΡ.: Θυμάστε την πρώτη σας ταινία;

ΑΠ.: «Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται».

ΕΡ.: Και το πρώτο σας θεατρικό έργο;

ΑΠ.: «Εφτά χρόνια φαγούρα».

ΕΡ.: Ο ρόλος που σας έχει «σημαδέψει»;

ΑΠ.: Τους αγάπησα όλους.

ΕΡ.: Τι θυμάστε από τη γνωριμία σας με τον Μίμη Φωτόπουλο;

ΑΠ.: Ευχάριστες στιγμές.

ΕΡ.: Τον Ορέστη Μακρή;

ΑΠ.: Ήταν λίγο τζόρας. Αλλά ωραίος τζόρας.

ΕΡ.: Την Τζένη Καρέζη;

ΑΠ.: Ωραία θεατρίνα.

ΕΡ.: Τη Ρένα Ντορ;

ΑΠ.: Φίλη της μητέρας μου.

ΕΡ.: Τον Νίκο Τσιφόρο;

ΑΠ.: Ο αγαπημένος όλων μας.

ΕΡ.: Πού οφείλεται η επιτυχία των παλιών ελληνικών ταινιών;

ΑΠ.: Στη μη βία.

ΕΡ.: Γιατί πιστεύετε ότι βλέπονται πάντα ευχάριστα;

ΑΠ.: Σκιαγραφούν μια άγνωστη εποχή για τους νέους.

ΕΡ.: Ο ελληνικός κινηματογράφος τότε και σήμερα;

ΑΠ.: Αποφεύγω την παρελθοντολογία.

ΕΡ.: Τι φταίει σήμερα στο σινεμά;

ΑΠ.: Η έλλειψη παραγωγών.

ΕΡ.: Περισσότερες οι χαρές ή οι πίκρες στην καριέρα σας;

ΑΠ.: Οι χαρές.

ΕΡ.: Για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει στη ζωή σας;

ΑΠ.: Δεν είχα το θάρρος που χρειάζεται η αλήθεια.

ΕΡ.: Οι νέοι ηθοποιοί δείχνουν τον απαραίτητο σεβασμό στην… παλιά φρουρά;

ΑΠ.: Βεβαίως.

ΕΡ.: Τι σας ενοχλεί σήμερα στους νέους ηθοποιούς;

ΑΠ.: Τίποτα.

ΕΡ.: Και ποιο είναι το μεγάλο τους προσόν;

ΑΠ.: Οι γνώσεις τους.