ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ’99 Ο Μπερλουσκόνι οδηγεί

Ο πρόεδρος Τσιάμπι. Ο Κάρλο Ατζέλιο Τσιάμπι, πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, ενώ ψηφίζει στη Ρώμη

Η ιταλική Δεξιά φαίνεται να αναδεικνύεται νικήτρια από τις χθεσινές
ευωροεκλογές. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις κατά την έξοδο από τα εκλογικά
τμήματα, η Φόρτσα Ιτάλια του Σίλβιο Μπερλουσκόνι εφέρετο να προηγείται με
σημαντική διαφορά των κομμάτων που συναποτελούν τον κυβερνητικό συνασπισμό τού
πρωθυπουργού Μάσιμο Ντ’ Αλέμα. Με ποσοστό 39%, η κεντροδεξιά συμμαχία
προηγείτο αποφασιστικά του κεντροαριστερού κυβερνητικού συνασπισμού, που
συγκέντρωνε ποσοστό 33%. Το κόμμα τού Ντ’ Αλέμα, οι Δημοκράτες της Αριστεράς,
το μεγαλύτερο του κυβερνητικού συνασπισμού, περιοριζόταν στο 16-19% σύμφωνα με
τις δημοσκοπήσεις.

Τελικά, πολλοί Ιταλοί προτίμησαν να πάνε για μπάνιο, όπως φοβούνταν πολλοί,
αφού η συμμετοχή δεν φαίνεται να ξεπέρασε το 34%. Όλα τα κόμματα ανησυχούσαν
για το ποσοστό της αποχής, αφού κανένα δεν ήταν σίγουρο αν αυτή θα τα ευνοούσε
ή θα τα έβλαπτε.

Η εκλογική αναμέτρηση εξελίχθηκε σε μια μονομαχία ανάμεσα στον πρωθυπουργό
Μάσιμο Ντ’ Αλέμα και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, ο οποίος είχε ζητήσει την
παραίτηση τής κεντροαριστερής κυβέρνησης, αν θα συγκέντρωνε ποσοστό κάτω του
40%. Τις τελευταίες ημέρες, ο Μπερλουσκόνι, ο οποίος ηγείται της κεντροδεξιάς
αντιπολίτευσης, είχε φροντίσει να τονίσει ότι από το 1979, όταν έγιναν οι
πρώτες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καμία κυβερνητική πολιτική δύναμη
δεν έχει συγκεντρώσει ποσοστό κατώτερο του 40%.

Τόσο ο Μπερλουσκόνι όσο και η κυβέρνηση Ντ’ Αλέμα είχαν στηρίξει τους
βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία. Όμως, η κυβέρνηση είχε κλονιστεί,
όταν οι κομμουνιστές και οι Πράσινοι που την στήριζαν είχαν ασκήσει πιέσεις
για τον τερματισμό των βομβαρδισμών, που διεξήχθησαν κυρίως από το ιταλικό
έδαφος. Με το τέλος του πολέμου, η εικόνα για τον Ντ’ Αλέμα έδειχνε να
αλλάζει, αφού είχε κατορθώσει να διασώσει τόσο την κυβέρνησή του όσο και τις
λεπτές σχέσεις της με τις ΗΠΑ και τους εταίρους της Ιταλίας στο ΝΑΤΟ.

Το εκλογικό αποτέλεσμα δεν αναμενόταν να επηρεάσει την ιταλική πολιτική σκηνή,
σε σημείο που να προκαλέσει πρόωρες εκλογές. Όμως, αν τελικά η εκλογική δύναμη
του κυβερνητικού συνασπισμού πέσει κάτω του 40%, ίσως ο Ντ’ Αλέμα θα πρέπει να
απαντήσει στο αίτημα τού Μπερλουσκόνι για παραίτηση της κυβέρνησης.

Η αντιπολίτευση περίμενε άνοδο των δυνάμεών της. Άλλωστε ο Μπερλουσκόνι είχε
εξαπολύσει ένα μπαράζ αντικυβερνητικών επιθέσεων μέσα από την ιταλική
τηλεόραση με στόχο την οικονομική πολιτική του Ντ’ Αλέμα, που κατονόμασε ως
υπεύθυνη για το 12,4% της ανεργίας.

Ήταν βέβαιο ότι ο κεντροαριστερός κυβερνητικός συνασπισμός θα έχανε ψήφους
εξαιτίας διαρροών προς τα αριστερά, μετά την απόσχιση τού κομμουνιστή Αρμάντο
Κοσούτα, αλλά και προς το κέντρο, όπου ο Ρομάνο Πρόντι παρουσίασε τον
συνδυασμό των Δημοκρατικών. Τελικά, φαίνεται ότι οι διαρροές προς τον Ρομάνο
Πρόντι ήταν σημαντικές, αφού οι δημοσκοπήσεις έφεραν το κόμμα του να
συγκεντρώνει ποσοστό κοντά στο 9%: η ηθοποιός Τζίνα Λολομπρίτζιντα και ο
εισαγγελέας της υπόθεσης «Καθαρά Χέρια» Αντόνιο ντι Πιέτρο αποδείχτηκαν
αποτελεσματικοί. Η Εθνική Συμμαχία, που μετέχει στην κεντροδεξιά συμμαχία του
Μπερλουσκόνι και έχει στις τάξεις της το πρώην αστέρι του ιταλικού ποδοσφαίρου
Πάολο Ρόσι, εφέρετο να συγκεντρώνει ποσοστό 12-15% των ψήφων.