Ελπίζει στις ψήφους της ειρήνης

Στα αισθήματα ανακούφισης της ελληνικής κοινωνίας για το τέλος του πολέμου
στη Γιουγκοσλαβία αποβλέπει η κυβέρνηση ­ όπως άλλωστε και οι υπόλοιπες
ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Το ερώτημα είναι αν αυτά τα συναισθήματα που έρχονται να συμπληρώσουν τη σχέση
κυβέρνηση – πόλεμος – εκλογικό σώμα θα μεταφραστούν και εκλογικά, και κυρίως
πώς. Η κυβέρνηση ελπίζει, το έλεγαν άλλωστε χθες τα περισσότερα κυβερνητικά
στελέχη, ότι το τέλος του πολέμου θα ενεργήσει ως καταλύτης στο εκλογικό σώμα,
και ειδικά μεταξύ των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που εμφανίζονται ακόμη και τώρα αναποφάσιστοι.

Δικαιώθηκε

Γιατί ελπίζει η κυβέρνηση, είναι απλό. Θεωρεί ότι το τέλος του πολέμου είναι η
δικαίωση της πολιτικής που ακολούθησε στην κρίση της Γιουγκοσλαβίας, και
ευελπιστεί ότι η στάση αυτή θα εκτιμηθεί από το εκλογικό σώμα ως απόδειξη της
σταθερότητας, της ασφάλειας και σωστής τακτικής που εφάρμοσε.

Η κυβέρνηση, αναφέρουν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, κατάφερε δύο μεγάλα επιτεύγματα:

1. Να κρατήσει τη χώρα έξω από τον πόλεμο και να διαφυλάξει την
ανεξαρτησία τής χώρας, αποκρούοντας σταθερά την προοπτική είτε άμεσης
ανάμειξης στους βομβαρδισμούς, είτε έμμεσης,

2. Να μη δεχθεί στο ελληνικό έδαφος κανένα πρόσφυγα από το Κόσοβο,
πράγμα που θα έβαζε τη χώρα, από την πίσω πόρτα, στην κρίση.

«Αυτά, υποστηρίζουν, δεν μπορεί να τα παραβλέψει κανείς, ό,τι άποψη και να
έχει για τη στάση που τήρησε η κυβέρνηση σε σχέση με την κρίση στη Γιουγκοσλαβία».

Δεν το εκμεταλλεύτηκε

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και κάποια στελέχη που δεν μπορούν να εξηγήσουν
την παράλειψη συνεργατών του Πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη να του συστήσουν να
εμφανισθεί εκτάκτως στην τηλεόραση, το βράδυ της Τετάρτης, και να αναγγείλει
πριν ή και ταυτόχρονα με τις άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες το τέλος του
πολέμου. «Εκεί που θα είχε δίκαιο να επαίρεται γι’ αυτή την πολιτική, δεν το
έκανε», αναφέρουν τα στελέχη, καταλογίζοντας «ένα λάθος που μπορεί να έχει
επιπτώσεις στο εκλογικό αποτέλεσμα». Τελικά ο Πρωθυπουργός το έπραξε μόλις
χθες το βράδυ, αμέσως μετά την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Δύο σοβαρά λάθη

Κατά τους ίδιους, έχουν γίνει και άλλα λάθη σε αυτή την προεκλογική περίοδο,
λάθη που, όπως αναφέρουν, μπορεί να λειτουργήσουν αρνητικά για το ΠΑΣΟΚ. Όπως
λένε, από την αρχή αυτής της προεκλογικής περιόδου παρατηρήθηκε το φαινόμενο
της μη συνεργασίας μεταξύ κυβέρνησης και ΠΑΣΟΚ. Και αναφέρουν ως δύο κορυφαία
παραδείγματα, τα εξής:

α. τη μη καταβολή των αποζημιώσεων στους αγρότες από τον ΕΛΓΑ, γεγονός
στο οποίο πολλοί αποδίδουν τη διαφορά των 10 ποσοστιαίων μονάδων που έχει
καταγραφεί από τις δημοσκοπήσεις μεταξύ Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ στις αγροτικές
περιοχές. Στα μέσα Μαΐου, όταν έγινε αντιληπτό τι συμβαίνει, επιχειρήθηκε να
εντατικοποιηθεί η όλη διαδικασία, αλλά στάθηκε αδύνατον να καταβληθούν οι
αποζημιώσεις, έστω και παραμονές των εκλογών. Το ερώτημα που θέτουν τα στελέχη
του ΠΑΣΟΚ είναι: «καλά, δεν ήξεραν ότι τον Ιούνιο θα είχαμε εκλογές, ώστε να
τελειώσει αυτή η διαδικασία από τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο;»

β. τη μη λειτουργία του πανεπιστημιακού νοσοκομείου Λάρισας, για λόγους
καθαρά γραφειοκρατικούς. Η μη λειτουργία του νοσοκομείου στερεί από τη
Θεσσαλία ένα νοσοκομείο 600 κλινών, που θα έλυνε το πρόβλημα της νοσοκομειακής
περίθαλψης στην περιοχή. Ο Κ. Σημίτης μιλώντας στη Λάρισα αναγκάσθηκε να
δεσμευθεί ότι το νοσοκομείο θα λειτουργήσει το «συντομότερο δυνατό», αλλά τα
στελέχη του ΠΑΣΟΚ μέτρησαν ήδη το κόστος του κλειστού νοσοκομείου: η
συγκέντρωση στην πρωτεύουσα της Θεσσαλίας ήταν όχι μόνο κατώτερη των
προσδοκιών των οργανωτών της, αλλά και κατώτερη της συγκέντρωσης της Ν.Δ. στη
Λάρισα. Τι θα κρίνει αυτές τις εκλογές; Τα μεγάλα θέματα, όπως ας πούμε το
τέλος του πολέμου και η επιτυχής πορεία της οικονομίας ή τα μικρά, τα
προβλήματα της καθημερινότητας, που αντιμετωπίζει ο πολίτης, και που δύο από
αυτά αντιπροσωπεύουν τα παραδείγματα που προαναφέρθηκαν; Το βράδυ της
Κυριακής, με το άνοιγμα της κάλπης θα γνωρίζουμε. Προς το παρόν, όπως λένε και
τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε…