Μεγαλώνει ο κίνδυνος πυρηνικής σύρραξης

Το ΝΑΤΟ μπορεί να βομβαρδίζει στην καρδιά της Ευρώπης, στο Κόσοβο, αλλά, την
ίδια ώρα, αδυνατεί να κατηγορήσει την Ινδία, που βομβαρδίζει εισβολείς που
μπαίνουν λαθραία από το Πακιστάν, στην ορεινή περιοχή του Κασμίρ. Και ο
κίνδυνος μίας πυρηνικής σύρραξης μοιάζει να αυξάνεται.

Επικίνδυνη αντιπαράθεση. Κορυφώνεται η κρίση μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν ­ χωρών που αμφότερες διαθέτουν πυρηνικά όπλα

Μοναδική αχτίδα ελπίδας μοιάζει να δίνει η χθεσινή δήλωση του Πακιστανού
υπουργού Εξωτερικών, Σαρτάτζ Αζίζ, ότι θα ταξιδέψει στην Ινδία το ερχόμενο
Σαββατοκύριακο, αποδεχόμενος τη σχετική πρόταση της Ινδίας, προκειμένου «να
προσπαθήσουμε», όπως δήλωσε, «να αποκλιμακώσουμε και να εκτονώσουμε τις
εντάσεις για το θέμα του Κασμίρ».

Όπως υποστηρίζει ο Τζον Έλιοτ, με άρθρο του στο τελευταίο τεύχος του
περιοδικού «Νιου Στέιτσμαν», δεν μπορούν να προσάψουν μομφή στην Ινδία τώρα
ούτε οι ΗΠΑ, που υποστήριζαν ανέκαθεν το Πακιστάν, αλλά ούτε και οι Βρετανοί ­
υπενθυμίζεται ότι το 1997 η φιλοπακιστανική στάση του Βρετανού υπουργού
Εξωτερικών, Ρόμπιν Κουκ, κόντεψε να τινάξει στον αέρα το ταξίδι της βασίλισσας
στην Ινδία.

Οι δυτικές δυνάμεις δεν αντέδρασαν ούτε όταν ο Ινδός πρωθυπουργός Ατάλ Μπεχάρι
Βαζπάγιε αρνήθηκε ευγενικά τη μεσολάβηση του Γ.Γ. του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, και
δήλωσε ότι οι βομβαρδισμοί θα συνεχιστούν μέχρις ότου οι εισβολείς αποσυρθούν.

Παρά τις αναλογίες με το ΝΑΤΟ και το Κόσοβο, η νέα κρίση στο Κασμίρ δεν
περιορίζεται στην επέμβαση μίας μεγάλης δύναμης, για να βάλει τάξη σε μια
μακρινή περιοχή. Τόσο η Ινδία όσο και το Πακιστάν δοκίμασαν πέρυσι πυρηνικά
όπλα και το ενδεχόμενο χρησιμοποίησης μιας τακτικής πυρηνικής κεφαλής σε μια
σύγκρουση, όπως αυτή του Κασμίρ, δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς.

Ένας ακόμη λόγος, που η κατάσταση είναι επικίνδυνη, είναι η κλίμακα του
προβλήματος. Το Πακιστάν στέλνει εδώ και 20 χρόνια εισβολείς, ώστε να προκαλεί
προβλήματα στην Ινδία, αλλά αυτή τη φορά τα πράγματα κορυφώθηκαν. Κάπου 1.000
άνδρες (Πακιστανοί στρατιώτες αλλά και Αφγανοί εξτρεμιστές) πέρασαν τα σύνορα
με την Ινδία και, μέχρι η τελευταία να καταλάβει τι γινόταν, είχαν καταλάβει
τα ινδικά θερινά φυλάκια και είχαν αποκτήσει τον έλεγχο του στρατηγικής
σημασίας αυτοκινητοδρόμου που συνδέει το Σριναγκάρ, πρωτεύουσα του ινδικού
κρατιδίου Τζαμού και Κασμίρ, με το Λεχ, στο Λαντάχ.