[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αν και φαίνεται ότι το πρόσφατο διατροφικό Τσερνόμπιλ δεν έχει ακόμη γίνει
γνωστό σ’ όλες του τις διαστάσεις, εν τούτοις τρία συμπεράσματα προκρίνονται
των άλλων:

* Οι πολιτικοί μηχανισμοί στενά συνδεδεμένοι (ιδίως στις βορειοευρωπαϊκές
χώρες) με τη βιομηχανία τροφίμων όχι μόνο προληπτικά δεν μπορούν να
λειτουργήσουν μα ούτε και κατασταλτικά (τόσες μέρες πηγαινοέρχονται υπουργοί
στις Βρυξέλλες αλλά σε επίσημη λίστα δεν έχουν συμφωνήσει…).

* Οι μεγάλες περιβαλλοντικές και οικολογικές οργανώσεις ξεθύμαναν πια.
Το βεληνεκές τους αποδεικνύεται σιγά – σιγά όλο και μικρότερο των υποσχέσεων
της περασμένης δεκαετίας (αλήθεια έχει σταματήσει η μεταφορά τοξικών ή
ραδιενεργών αποβλήτων; Πού είναι τα «πράσινα» ταχύπλοα; Και πού είναι η μέχρι
πρότινος λαλίστατη Ένωση Ευρωπαίων Καταναλωτών; Ίσως στριμωγμένη από τις
κοινοτικές επιχορηγήσεις).

* Το τρίτο συμπέρασμα είναι ελπιδοφόρο: Οι καταναλωτές έχουν δύναμη.
Μεγάλη δύναμη. Μέσα σε τρία λεπτά, με δυο τηλεφωνήματα, προχθές περίπου 20
άνθρωποι αποφασίσαμε μποϊκοτάζ σε συγκεκριμένα προϊόντα και συγκεκριμένα
καταστήματα. Την επομένη, διαβάζοντας τα ρεπορτάζ κατάλαβα ότι δεν ήμασταν οι
μόνοι. Κι ακόμη ότι για να λειτουργήσουμε όλοι ως ένας άνθρωπος δεν
χρειαστήκαμε κανέναν φορέα να μας οργανώσει και να μας κινητοποιήσει.

Αυτό το μποϊκοτάζ των τελευταίων ημερών είναι η σημαντικότερη επιτυχία των
«άσημων – ανώνυμων» πολιτών. Και, παράλληλα, η μεγάλη ευκαιρία: Να αναγκάσουμε
όλους εκείνους που μας πουλάνε την τροφή μας (και αποδεικνύονται ανεύθυνοι) να
επιλέξουν ανάμεσα στην οικονομική τους καταστροφή ή την ποιότητα.

Πρέπει να ακριβοπληρώσουν για να μας πείσουν (από εδώ και στο εξής) ότι τα
προϊόντα τους είναι ελεγμένα. Πρέπει να αντιμετωπίζουν τέτοια καχυποψία από
πλευράς καταναλωτή ώστε να μην έχουν άλλη επιλογή.

Ας αναγκαστούν όλοι όσοι κρύβουν μυστικά στις ετικέτες των προϊόντων τους να
αλλάξουν γραμμή (εκείνο το «παράγεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση» ποτέ μου δεν το χώνεψα).

Με λίγα λόγια αποδεικνύεται ότι ο καταναλωτής κερδίζει όταν δεν πάει στο
σούπερ μάρκετ για αναψυχή αλλά για πόλεμο…