30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

![]() |
ΜΠΑΣΚΕΤΜΠΟΛΙΣΤΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα.
ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Ένα μήνα διακοπών!
ΑΚΟΥΕΙ: Ελληνική μουσική.
ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Αθλητικές εφημερίδες.
ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Μόνο για τις υποχρεώσεις της ομάδας του.
ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Την κοροϊδία και την αδικία.
Ο Γιώργος Διαμαντόπουλος έμαθε το μπάσκετ… από το σπίτι. Ο πατέρας του
Κώστας είναι προπονητής στην Α1 κατηγορία, ενώ τα πρώτα του βήματα σε αυτό τον
χώρο κάνει και ο αδελφός του, Ηλίας. Πρόσφατα, ο Πανιώνιος δαπάνησε ένα
σημαντικό ποσό για να τον αποκτήσει και ο 19χρονος παίκτης αισθάνεται πως
οφείλει να δικαιώσει τους ανθρώπους στη Νέα Σμύρνη. Πρώτα όμως ονειρεύεται μια
επιτυχία με την Εθνική εφήβων, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, τον επόμενο μήνα,
στην Πορτογαλία.
ΕΡ.: Τι σημαίνει η αλλαγή περιβάλλοντος;
ΑΠ.: Μια ανανέωση.
ΕΡ.: Θα πίνεις τον καφέ σου στην πλατεία της Νέας Σμύρνης;
ΑΠ.: Μερικές φορές.
ΕΡ.: Τι σημαίνει για εσένα ο Παπάγου;
ΑΠ.: Μεγάλη αγάπη.
ΕΡ.: Τι σου αρέσει να κάνεις περισσότερο στο γήπεδο;
ΑΠ.: Κυρίως, να σκοράρω. Θέλω όμως και κάτι παραπάνω.
ΕΡ.: Πώς αντιμετωπίζει τη ζωή ένα παιδί 19 χρόνων;
ΑΠ.: Αυτή τη στιγμή είμαι επαγγελματίας και ζω από το μπάσκετ.
ΕΡ.: Ο Πανιώνιος έδωσε αρκετά χρήματα για εσένα. Αισθάνεσαι πίεση;
ΑΠ.: Θα είναι δύσκολα, αλλά είμαι προετοιμασμένος ψυχολογικά.
ΕΡ.: Γιατί προτίμησες τον Πανιώνιο, ενώ είχες πρόταση και από τον Παναθηναϊκό;
ΑΠ.: Με ενδιέφερε να παίξω και να είμαι πρωταγωνιστής.
ΕΡ.: Ποιος είναι ο στόχος σου στον Πανιώνιο;
ΑΠ.: Να βοηθήσω σε πολλούς τομείς μέσα στο γήπεδο.
ΕΡ.: Δόξα ή χρήματα;
ΑΠ.: Σε αυτή την ηλικία, πρώτα η δόξα!
ΕΡ.: Πώς αντιμετωπίζεις το ενδεχόμενο επιλογής σου στο ντραφτ του ΝΒΑ;
ΑΠ.: Είχα ετοιμαστεί, αλλά δεν θα πάω εφέτος. Το ΝΒΑ είναι μακρινό όνειρο.
ΕΡ.: Ομάδα που προτιμάς στο ΝΒΑ;
ΑΠ.: Παραμένω οπαδός των Σικάγο Μπουλς.
ΕΡ.: Παίκτης-πρότυπο;
ΑΠ.: Μίτσελ Ουίγκινς, Νίκος Γκάλης, Παναγιώτης Γιαννάκης.
ΕΡ.: Ποιοι σε βοήθησαν έως τώρα στην καριέρα σου;
ΑΠ.: Όλοι οι προπονητές στον Παπάγου, οι Μπολάτογλου, Αποστολίδης στις εθνικές
ομάδες και, φυσικά, ο πατέρας μου.
ΕΡ.: Ποια ήταν η καλύτερη συμβουλή που σου έδωσε ο πατέρας σου;
ΑΠ.: Να κοιτάς το μέλλον και να ξεχνάς το παρόν.
ΕΡ.: Πώς είναι μια οικογένεια που ζει καθημερινά με το μπάσκετ;
ΑΠ.: Δύσκολοι ρυθμοί και πίεση.
ΕΡ.: Σου λείπουν όσα απολαμβάνει ένας νέος στην ηλικία σου;
ΑΠ.: Πάρα πολύ, ιδιαίτερα οι διακοπές.
ΕΡ.: Πώς τις φαντάζεσαι;
ΑΠ.: Όνειρό μου είναι να κάνω ένα μήνα διακοπές. Πάντως, μού έχουν λείψει τα
έξι τελευταία χρόνια!
ΕΡ.: Ζηλεύεις τα παιδιά που προετοιμάζονται για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Γαλλίας;
ΑΠ.: Θα ήθελα να ήμουν κι εγώ.
ΕΡ.: Έχεις όμως την Εθνική εφήβων…
ΑΠ.: Σε αυτή την ομάδα όλα είναι καταπληκτικά.
ΕΡ.: Ποιος είναι ο στόχος σας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Πορτογαλίας;
ΑΠ.: Να δώσουμε μια απάντηση για την αδικία που έγινε πέρυσι, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
ΕΡ.: Το θυμάσαι ακόμα…
ΑΠ.: Αξίζαμε την πρώτη θέση, αλλά τελικά περιοριστήκαμε στο χάλκινο μετάλλιο.
ΕΡ.: Τι θα πάρεις μαζί σου στο ταξίδι στην Πορτογαλία;
ΑΠ.: Το φυλακτό μου και το μετάλλιο που πήραμε πέρυσι στο Ευρωπαϊκό.
ΕΡ.: Πόσα χρόνια παίζεις μπάσκετ;
ΑΠ.: Άρχισα σε ηλικία πέντε χρόνων.
ΕΡ.: Ζηλεύεις κάποια στοιχεία από άλλους παίκτες;
ΑΠ.: Όχι. Ο κάθε παίκτης πρέπει να έχει τη δική του προσωπικότητα.
ΕΡ.: Πόσες ώρες γυμνάζεσαι κάθε ημέρα;
ΑΠ.: Τουλάχιστον πέντε.
ΕΡ.: Ελεύθερος χρόνος;
ΑΠ.: Ελάχιστος.
ΕΡ.: Διασκεδάζεις;
ΑΠ.: Τα… καταφέρνω!
ΕΡ.: Βιβλίο ή τηλεόραση;
ΑΠ.: Τηλεόραση. Κυρίως, ειδήσεις και αθλητικά.
ΕΡ.: Η πιο μεγάλη φιλοδοξία;
ΑΠ.: Είμαι προσεκτικός. Αν κάτι δεν πάει καλά;
ΕΡ.: Τι είναι αυτό που σε φοβίζει;
ΑΠ.: Δεν φοβάμαι τίποτα.














