ΔΡΟΜΟΙ

… αυτή τη φράση, άλλοι πέντε άνθρωποι θα έχουν προστεθεί στον πληθυσμό της
Γης. Άλλοι 170 σε ένα λεπτό. Άλλοι 240.000 αύριο. Ποιος ­ και με τι ­ θα
ταΐσει όλα αυτά τα στόματα, που από 6 δισ. σήμερα θα φτάσουν στα 9 δισ. σε
τρεις δεκαετίες; Οι εταιρείες βιοτεχνολογίας υπόσχονται ότι με τα μεταλλαγμένα
τρόφιμα θα αυξήσουν την παραγωγή και θα σώσουν τον κόσμο από την πείνα.
Αξιοποιώντας την εμπειρία του σταλινικού Λυσένκο, που πήρε στον λαιμό του
μεγάλους Σοβιετικούς βιολόγους, μεγαθήρια όπως η Μονσάντο, η Νοβάρτις και η
Ζενέκα στρατολογούν σημαντικούς επιστήμονες στην προσπάθειά τους να ελέγξουν
από πάνω ως κάτω την τροφική αλυσίδα.

… καταλογίζει σε αυτούς τους επιστήμονες ο εξαίρετος δημοσιογράφος της
«Γκάρντιαν» Τζορτζ Μόνμπιοτ, που ασχολείται με τέτοια θέματα. Το ένα είναι ότι
υποθέτουν πως η τεχνολογία είναι ουδέτερη, ενώ στην πραγματικότητα η γενετική
μηχανική είναι αναπόσπαστη από την ιδιοκτησία της. Κανένα γενετικά
μεταλλαγμένο προϊόν δεν φτάνει στην αγορά χωρίς πατέντα. Έτσι απαγορεύεται
στον αγρότη να αποταμιεύσει σπόρους για μελλοντική σπορά. Ο έλεγχος της
τροφικής αλυσίδας παραμένει στην εταιρεία σε όλα τα στάδια της παραγωγής. Το
δεύτερο λάθος είναι η αφελής υπόθεση ότι η τεχνολογία θα παράγει περισσότερα
για να ταΐσει τους πεινασμένους. Όμως, η «πράσινη επανάσταση» στη Λατινική
Αμερική, λέει η οργάνωση Χριστιανική Βοήθεια, αύξησε την παραγωγή τροφίμων 8%
κατά κεφαλήν, αλλά στο ίδιο διάστημα ο υποσιτισμός αυξήθηκε 19%. Μολονότι κάθε
χρόνο παράγει πλεονάσματα, η περιοχή Καλαχάντι της Ινδίας υποφέρει από
αλλεπάλληλους λιμούς, που οφείλονται στην ολιγαρχική ιδιοκτησία της τροφικής
αλυσίδας. Το τρίτο λάθος είναι ότι πιστεύουν πως η βιοτεχνολογία θα αυξήσει
την απασχόληση. Όμως, τα προϊόντα της Μονσάντο που είναι ανθεκτικά στα ζιζάνια
πωλούνται με την υπόσχεση πως μειώνουν την εργασία. Έτσι, τα χρήματα των
αγροτών δεν πηγαίνουν στους ντόπιους εργαζόμενους αλλά σε μια από τις
μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο.

… μερικοί από τους καλύτερους επιστήμονες του κόσμου σχεδιάζουν «διατροφικές
βόμβες», που ακρωτηριάζουν χωρίς να σκοτώνουν, που εξοντώνουν ανθρώπους χωρίς
να καταστρέφουν την υποδομή. Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις ξέρουν αυτό που δεν
(θέλουν να) ξέρουν οι επιστήμονες: πως αν υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν στην
πείνα δεν είναι γιατί υπάρχει έλλειψη τροφίμων (υπάρχει στον κόσμο πλεόνασμα)
αλλά γιατί τα τρόφιμα και τα μέσα παραγωγής τους βρίσκονται συγκεντρωμένα σε
λίγα χέρια πλούσια και ισχυρά.

… που μαίνεται σήμερα στον πλανήτη δεν είναι ούτε στο Κοσσυφοπέδιο ούτε στην
Ινδία. Είναι ένας πόλεμος οικονομικός που έχουν εξαπολύσει οι μεγάλες
εταιρείες βιοτεχνολογίας στην προσπάθειά τους να αρπάξουν τους πόρους από τους
οποίους εξαρτάται η ύπαρξη των φτωχότερων λαών του κόσμου. Ανόητοι σοφοί, με
βαθιά γνώση του αντικειμένου τους αλλά με άγνοια της οικονομικής και πολιτικής
πραγματικότητας, επιστήμονες ανήμποροι να δουν πέρα από το μικροσκόπιό τους,
έχουν καταντήσει μισθοφόροι στον πόλεμο που διεξάγουν οι εταιρείες εναντίον
των φτωχών.