ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Πρόσεξε καλά

Κοιτούσα τις σελίδες με τις θάλασσες που δημοσιεύσαμε τις προάλλες. Τα μπλε
πάνω στα γαλάζια. Τα καθαρά νερά και τα «κολυμπάτε άφοβα». Τις πιο ωραίες
παράλιες, από την Κρήτη ως τη Χαλκιδική. Ξεφύλλιζα τις προάλλες τις
φωτογραφίες των διακοπών, από την Αμοργό ως τη Λευκάδα, από τα Κύθηρα ως την
Σαντορίνη και, αν μου πείτε, μέρες που είναι προ-καλοκαιρινές πως δεν είμαστε
οι καλύτεροι, πρέπει να ρίξετε ακόμη μια ματιά, στα χαρτιά, στους χάρτες και
έξω από το παράθυρο. Να μπορείς, δυο βήματα από το γραφείο σου, να πιεις τον
καφέ σου πάνω στο κύμα, να υπολογίζεις χωρίς ομπρέλα την έξοδό σου και να
μπορείς, αν θες, σε δυο ώρες ­ άντε και λίγο παραπάνω αν είναι να πας πιο
μακριά ­ να ‘σαι στις Κυκλάδες για Σαββατοκύριακο και να δίνεις ραντεβού στο
«Αργώ» για μια «μαργαρίτα» πριν από την έξοδο. Να βουτήξεις σε γαλάζια ­ ούτε
γκρίζα, ούτε καφέ, ούτε κάτι ύποπτο σκοτεινό ­ νερά για να κολυμπήσεις. Να
αλλάξεις το σκηνικό χωρίς να μεσολαβήσουν μεγαλεπήβολα σχέδια, μεγάλες
αποφάσεις και σούπερ προγραμματισμοί, να δοκιμάζεις φρέσκο ψάρι από τους
ψαράδες στη Βάρκιζα, και να διαλέγεις τους σαργούς και τα μπαρμπούνια εκεί που
σπαρταράνε στα δίχτυα, μπροστά στα μάτια σου, εκεί μπροστά. Να οδηγείς και να
βλέπεις δεξιά κι αριστερά τις βουκαμβίλιες σκαρφαλωμένες σαν Σπάιντερμαν ως το
ρετιρέ, σε συνδυασμούς χρωμάτων που τη ζωηράδα τους θα ζήλευαν διαφημιστικά
φωτογραφικών φιλμ. Γι΄ αυτό, πρόσεξε καλά εσύ που πετάς τα σκουπίδια από το
παράθυρο κι εσύ που ξεχνάς όλο και κάτι πίσω σου, που κάνεις πως δεν βλέπεις
και πως δεν σε νοιάζει, πρόσεξε καλά εσύ που παίρνεις αποφάσεις, βγάζεις
πρόγραμμα και έχεις θέση – «κλειδί». Και με συγχωρείς για τον ενικό.