ΠΡΟΣΩΠΑ «Το δίκιο με το μέρος μας, αλλά…»

Την Παρασκευή, ο Τζων Σίμσον έκλεισε 63 ημέρες στο Βελιγράδι ως ανταποκριτής
του BBC· αρχίζει, γράφει, να καταλαβαίνει τους φόβους των κατοίκων της πόλης.

Τζων Σίμσον. Στο νοσοκομείο, άρχισε να συμμερίζεται τους φόβους των κατοίκων του Βελιγραδίου

Κι αυτό γιατί χρειάστηκε να φύγει από τη (σχετική) σιγουριά και τα διπλά
τζάμια του ξενοδοχείου Χαγιάτ για να νοσηλευθεί στην Πανεπιστημιακή Κλινική
του Βελιγραδίου. Γλίστρησε και υπέστη ρήξη του τένοντα στον αριστερό μηρό,
κάτι που απαιτούσε άμεση επέμβαση. Από το Λονδίνο του είπαν να πάρει αμέσως το
αεροπλάνο και να επιστρέψει. «Είχα όμως δυσκολευτεί να φτάσω ως εδώ κι ακόμη
περισσότερο να παραμείνω», γράφει στη «Σάντεϋ Τέλεγκραφ». «Δεν ήθελα να φύγω.
Και αποδείχθηκε πως πήρα τη σωστή απόφαση».

Διευθυντής του τμήματος διεθνών ειδήσεων του BBC, ο Σίμσον κατηγορήθηκε τον
περασμένο μήνα από τον πρωθυπουργό της χώρας του, τον Τόνυ Μπλαιρ, ότι γράφει
τις ανταποκρίσεις του «καθ’ υπαγόρευσιν» των σερβικών αρχών και ότι «καταπίνει
τη σερβική προπαγάνδα» (ο δημοσιογράφος υποστηρίχθηκε πάντως σθεναρά από το
BBC και συνέχισε τη δουλειά του). Στην πραγματικότητα, υπογραμμίζει, μόλις
τώρα, που βρέθηκε ανήμπορος στο νοσοκομείο, άρχισε να συμμερίζεται τους φόβους
των κατοίκων αυτής της πόλης ­ «ιδιαίτερα αφού το νοσοκομείο έχει ήδη υποστεί
ζημιές από τους βομβαρδισμούς και περιβάλλεται από κυβερνητικά γραφεία και
άλλους θεμιτούς στόχους»… Το νοσηλευτικό προσωπικό ήταν ευγενέστατο απέναντι
στον Βρετανό δημοσιογράφο ­ πρόσεχαν να μην του μιλούν για τους ΝΑΤΟϊκούς
βομβαρδισμούς και για τον Μπλαιρ· κι όταν ένας νεαρός ορθοπεδικός χειρουργός
του είπε πως το ΝΑΤΟ προσπάθησε να διαλύσει τον στρατό της Γιουγκοσλαβίας και
τώρα προσπαθεί να σπάσει το ηθικό της, του ζήτησε μετά συγγνώμη επειδή τον στενοχώρησε.

Η επέμβαση στον τένοντα έγινε γρήγορα και άνετα «και γι’ αυτό θα πρέπει να
είμαι ευγνώμων στον πρόεδρο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς», γράφει ο Σίμσον. «Όλοι
αυτοί οι πόλεμοι που έγιναν στην πρώην Γιουγκοσλαβία αφότου ανέβηκε στην
εξουσία προσέφεραν στους εδώ ειδικούς ασύγκριτη πείρα στη θεραπεία τραυμάτων
των άκρων… Το νοσοκομείο μπορεί να έχει ελλείψεις σε εξοπλισμό και ορισμένα
φάρμακα, χάρη στις κυρώσεις του ΟΗΕ… αλλά οι χειρουργοί και οι νοσηλευτές
εύκολα συναγωνίζονται εκείνους της Δυτικής Ευρώπης». Στον σκοτεινό από τις
διακοπές του ρεύματος θάλαμο του νοσοκομείου, ανήμπορος μετά την επέμβαση, ο
Σίμσον ακούει τις σειρήνες, τα αντιαεροπορικά πυρά, τις μηχανές των
αεριωθουμένων, τις εκρήξεις των βομβών: «Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, λέω
στον εαυτό μου, καθώς περιμένω να ανατιναχτεί κάποιο από τα διπλανά
κυβερνητικά κτίρια· αυτά εκεί πάνω είναι τα παιδιά μας. Όταν είσαι ωστόσο
ξαπλωμένος στο σκοτάδι και ανίκανος να κινηθείς, δύσκολα πείθεσαι».