Χιλιάδες φοιτητές σε θρησκευτικές οργανώσεις

Δεν είχε διαβάσει για το μάθημά του. Όμως αυτό δεν τον απασχολούσε ιδιαίτερα.
Ο Ματ Τσάπμαν οδηγούσε με κατεύθυνση το Πανεπιστήμιο George Mason. Με το ένα
χέρι κρατούσε το τιμόνι και το άλλο τα κομποσκοίνια που είχε φυλαγμένα στην
αριστερή του τσέπη. Βάζει μια κασέτα, κάνει τον σταυρό του και αρχίζει να
επαναλαμβάνει τα λόγια που ακούει:
«Αγιωτάτη Μαρία, μητέρα του Θεού, προσευχήσου για εμάς τους αμαρτωλούς, τώρα
και κατά την ώρα του θανάτου μας. Αμήν…». Είκοσι λεπτά αργότερα, παρκάρει το
αυτοκίνητό του στο Πανεπιστήμιο. Σκύβει το κεφάλι, λέει μια τελευταία προσευχή
και κατευθύνεται προς το τμήμα του. Πριν από λίγο καιρό, σκηνές όπως αυτές θα
του φαίνονταν απίστευτες. Πρόκειται όμως για έναν καθολικό που επανασυνδέεται
με την πίστη του. Είναι ένας από τους όλο και περισσότερους φοιτητές που
ανακαλύπτουν πράγματα σπουδαιότερα απ’ ό,τι γράφουν τα βιβλία, απ’ ό,τι
προσφέρουν οι εξετάσεις, οι μπίρες και τα πάρτι του Πανεπιστημίου. Πολλοί,
όπως ο Τσάπμαν, ανακαλύπτουν τη θρησκεία και την πνευματικότητα.
Κάτι σαν επανάσταση
Οι θρησκευτικές ομάδες στο Πανεπιστήμιο πολλαπλασιάζονται. Οι εγγραφές στις
τάξεις των Θρησκευτικών αυξάνονται. Για πρώτη φορά έπειτα από 123 χρόνια από
την ίδρυσή του, το κολέγιο θα λειτουργήσει σε ένα μήνα ένα κέντρο προσευχής σε
μια ανακαινισμένη πρώην εκκλησία μεθοδιστών. Η ανάγκη για κάτι τέτοιο είναι
έντονη αν σκεφτεί κανείς τα πλήθη των φοιτητών που προσεύχονται έως τώρα σε
βιβλιοθήκες και κενά γραφεία. Πριν από έξι χρόνια, όταν η Τσάπλεν πρωτοήρθε
στο κολέγιο, υπήρχαν μόνο οκτώ θρησκευτικές οργανώσεις και τώρα φθάνουν τις
20. Παρόμοια κατάσταση επικρατεί και στα άλλα Πανεπιστήμια. Εκατόν σαράντα
τέσσερις χιλιάδες φοιτητές είναι ενταγμένοι σε θρησκευτικές οργανώσεις και
σύμφωνα με το Συμβούλιο Χριστιανικών Κολεγίων και Πανεπιστημίων υπάρχει αύξηση
της τάξεως του 39% στις εγγραφές συγκριτικά με το 1990. Οι εξηγήσεις που
προσφέρουν οι εκπαιδευτικοί είναι ποικίλες. Μερικοί επισημαίνουν ότι οι
πνευματικές αξίες που απορρέουν από τις θρησκείες βοηθούν τους φοιτητές να
επιπλεύσουν σε μια κοινωνία που τους φαίνεται περίπλοκη. Ο Πίτερ Λόρενς, πρώην
εκπαιδευτικός, πιστεύει πως οι νέοι απορρίπτουν τον υλιστικό και ορθολογιστικό
πολιτισμό: «Υπάρχει η αίσθηση ότι η επιστήμη θα ανακαλύψει οτιδήποτε
χρειαζόμαστε να γνωρίζουμε και ότι η τεχνολογία θα κάνει για μας ό,τι
χρειαζόμαστε να κάνουμε. Οι μαθητές απαντούν ότι δεν θέλουν να ζουν έτσι. Ότι
γεύονται εμπειρίες που η επιστήμη δεν μπορεί να εξηγήσει και η τεχνολογία δεν
μπορεί να προωθήσει. Τις αποκαλούν “πνευματικές εμπειρίες” και ψάχνουν για
περισσότερες». Οι φοιτητές των «πνευματικών αναζητήσεων» σήμερα έχουν τη
δυνατότητα επιλογής. Στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο, ο αριθμός των θρησκευτικών
οργανώσεων έχει διπλασιαστεί την τελευταία πενταετία και έχουν προστεθεί άλλες
οκτώ διαφορετικές κατευθύνσεις. Υπάρχουν τα πάντα. Από μια ομάδα Μπαχάι έως
την οργάνωση Διαλογισμού, Μπλου Μάουντεν, που εδρεύει στην Καλιφόρνια.













