Οι γυναίκες φοβούνται ακόμη

Στο Κέντρο Υποδοχής Κακοποιημένων Γυναικών υπάρχουν δύο κοινωνικοί λειτουργοί. Η κα Φραγκοπούλου (φωτό) και η κα Κτώνα υποδέχονται τις γυναίκες στο χώρο και τις παρέχουν ασφάλεια…

Ιδρύθηκε πριν από δέκα χρόνια. Είχε θεωρηθεί πρωτοπόρο ως σύλληψη και ως ιδέα,
τουλάχιστον για τη χώρα μας. Φιλοδοξούσε να αποτελέσει ιδανικό «χέρι βοηθείας»
σε όλες τις γυναίκες που κακοποιήθηκαν σεξουαλικά, σωματικά ή ψυχολογικά.
Σήμερα, όμως, στο Κέντρο Υποδοχής Κακοποιημένων Γυναικών τα πράγματα
παραμένουν στάσιμα. Στους μήνες που πέρασαν από τις αρχές του 1999, μία και
μόνη γυναίκα πέρασε από το κατώφλι του Κέντρου, ζητώντας τη βοήθεια των
κοινωνικών λειτουργών εκεί.

Φαίνεται πως η 32άχρονη Κ.Τ., η γυναίκα που επισκέφτηκε το Κέντρο, ήταν η μόνη
που τόλμησε να μοιραστεί το πρόβλημά της. Άλλωστε, το δηλώνουν και οι ίδιοι οι
άνθρωποι που εργάζονται εκεί, πως δεν έχουν ακόμη καταφέρει να πείσουν τις
γυναίκες που έχουν ανάγκη από ένα τέτοιο Κέντρο. Και αυτός είναι ένας από τους
λόγους που τα σχέδια για τη δημιουργία ενός ακόμη κέντρου, σε κάποια άλλη
μεγάλη πόλη εκτός της Αθήνας, έχουν μείνει στα χαρτιά. Είναι φανερό ότι ακόμη
σήμερα, ένδεκα χρόνια μετά τα εγκαίνια του Κέντρου, οι κακοποιημένες γυναίκες
θεωρούν τη βία εναντίον τους, ιδιωτική τους υπόθεση.

Αδυναμία

Και όμως, τα συναισθήματα δεν έχουν αλλάξει. Οι γυναίκες που πέφτουν θύματα
κακοποίησης, πληγωμένες τόσο σωματικά όσο και ψυχικά, κλείνονται στον εαυτό
τους αδυνατώντας να βρουν μια λυτρωτική λύση. «Πολλές φορές φοβούνται κιόλας.
Είτε τον άνδρα τους, που ενδεχομένως θελήσει να τις εκδικηθεί για την
καταγγελία, είτε την κατακραυγή της κοινωνίας. Αδυνατούν να πιστέψουν πως
μπορούν να βρουν διέξοδο.

Πως ερχόμενες εδώ θα βρουν την ηθική αλλά και ουσιαστική συμπαράσταση στο
πρόβλημά τους. Ειδικευμένη επιστήμονας θα τους δώσει πολύτιμες νομικές
συμβουλές, ώστε να μπορέσουν ικανοποιητικά και αποτελεσματικά να αντεπεξέλθουν
σε θέματα διαζυγίου ή ακόμα και υποβολής μηνύσεων προς τον θύτη. Μπορεί να
επιλέξουν να επιστρέψουν στον άνδρα τους. Και σε αυτό, αν είναι δική τους
απόφαση, θα τις βοηθήσουμε».

Η βοήθεια

Ανώνυμα και απολύτως διακριτικά, οι κοινωνικοί λειτουργοί και νομικοί
σύμβουλοι προσπαθούν να βοηθήσουν. «Αν η γυναίκα εργάζεται, θα τη βοηθήσουμε
να συνεχίσει τη δουλειά της. Τα παιδιά θα συνεχίσουν κανονικά το σχολείο τους,
ενώ αν χρειαστεί μετεγγραφή τους σε καινούργιο σχολείο θα μεσολαβήσουμε
προκειμένου να γίνει αυτή άμεσα. Είμαστε σε στενή συνεργασία με τον ΟΑΕΔ ώστε
να έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει επιδοτούμενα σεμινάρια κατάρτισης, για
να μπορέσουν να στηριχθούν στις δικές τους δυνάμεις. Εξετάζουμε σφαιρικά την
κάθε περίπτωση και φροντίζουμε να βρούμε διεξόδους. Υπάρχουν γυναίκες που,
εκτός από το σώμα τους, σημάδια από βάρβαρα χτυπήματα έχουν και στην ψυχή
τους…», καταλήγει η κ. Κτώνα.

Σημαντικότερη αξία έχουν για τους ανθρώπους του Κέντρου τα μικρά παιδιά. «Τα
παιδιά που είδαν τον μπαμπά να χτυπάει με δύναμη τη μαμά. Που είδαν τη μαμά να
φωνάζει βοήθεια και να τρέχει κυνηγημένη να σωθεί από τη μανία του μπαμπά. Που
είδαν τη μαμά ματωμένη και να κλαίει. Τα παιδιά που θα βλέπουν εφιάλτες σε όλη
τους τη ζωή».

Ο ξενώνας

Όταν κριθεί απαραίτητο, οι γυναίκες-θύματα φιλοξενούνται στον ξενώνα, ο οποίος
βρίσκεται σε χώρο μυστικό, με διεύθυνση και τηλέφωνο «άκρως απόρρητα».
Πρόκειται για έναν ειδικό χώρο επιπλωμένο με ζεστασιά. «Με ειδικό δωμάτιο για
να παίζουν τα παιδιά, με τηλεόραση και άνετα υπνοδωμάτια. Εκεί προσφέρεται
φαγητό αλλά και ψυχολογική υποστήριξη σε καθημερινή βάση. Στόχος μας δεν είναι
να βγάλουμε εμείς αποφάσεις για το θύμα. Αλλά να την υποβοηθήσουμε στην
απόφαση που αυτή θα πάρει», εξηγεί η αντιδήμαρχος Αθηναίων και υπεύθυνη για τη
λειτουργία του ξενώνα Κατερίνα Δασκαλάκη.

Το Κέντρο Υποδοχής για τις Κακοποιημένες Γυναίκες ιδρύθηκε το 1988 και
λειτουργεί υπό την εποπτεία της Γενικής Γραμματείας Ισότητας. Το 1993 άρχισε
τη λειτουργία του ο Ξενώνας, σε συνεργασία με τον Δήμο Αθηναίων. Μάλιστα, ο
δήμος ίδρυσε την ίδια χρονιά Γραφείο Ισότητος, το οποίο λειτουργεί επίσης ως
Κέντρο Υποδοχής για τις Κακοποιημένες Γυναίκες. Η διεύθυνση του Κέντρου είναι
Μάρνη 32, στην Πλατεία Βάθης, και το τηλέφωνο 5235.250. Λειτουργεί καθημερινά
από τις εννέα το πρωί μέχρι και τις έξι το απόγευμα.

Στην Ελλάδα υπάρχει μόνο ένα κέντρο υποδοχής κακοποιημένων γυναικών. Σε άλλες
ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν κέντρα και ξενώνες σε πολλές μικρές και μεγάλες
πόλεις. Μόνο στη Σουηδία λειτουργούν 89 κέντρα, με ιατρικό προσωπικό, νομικούς
συμβούλους, κοινωνικούς λειτουργούς εξειδικευμένους και με νοσηλευτές.
Μάλιστα, τους έχει δοθεί τριψήφιος τηλεφωνικός αριθμός, ενώ είναι εφοδιασμένα
ακόμα και με ειδικά οχήματα και φυσικά λειτουργούν ολόκληρο το εικοσιτετράωρο.