ΠΡΟΣΩΠΑ Γυναίκες κατά της παγκοσμιοποίησης

Η ανθρωπότητα έχει τελικά ελπίδα: τις γυναίκες που νοιάζονται για τους
ανθρώπους, όπως η Ριγκομπέρτα Μεντσού.

Ριγκομπέρτα Μεντσού: «Η παγκοσμιοποίηση είναι αρνητική για την ανθρωπότητα, αρνητική για τις γυναίκες»

Η Ινδιάνα από τη Γουατεμάλα, που κέρδισε το 1992 το Νόμπελ Ειρήνης για τους
αγώνες της υπέρ των δικαιωμάτων του λαού της, ήταν παρούσα στη Διάσκεψη
Γυναικών της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ελεύθερων Συνδικάτων, που έγινε αυτή την
εβδομάδα στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Στην ομιλία της κάλεσε τις γυναίκες εργαζόμενες
να ενωθούν εναντίον της παγκοσμιοποίησης: «Δεν ξέρουμε πώς θα τελειώσει. Δεν
ξέρουμε πού οδηγεί… Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι η παγκοσμιοποίηση είναι
αρνητική για την ανθρωπότητα, αρνητική για τις γυναίκες», τόνισε. Σύμφωνα με
τα στοιχεία που συγκέντρωσε η UNICEF το 1998, από το 1,3 δισεκατομμύριο
ανθρώπους που ζουν στον πλανήτη κάτω από το όριο της φτώχειας, 70% είναι
γυναίκες. Συνήθως έχουν τις χειρότερα αμειβόμενες και τις λιγότερο σταθερές
θέσεις εργασίας, αυτές που πρώτες καταργούνται σε δύσκολους καιρούς.

Το θέμα της διάσκεψης, που γίνεται κάθε τέσσερα χρόνια και στην οποία φέτος
πήραν μέρος 350 γυναίκες από σχεδόν 140 χώρες, ήταν «Οι εργαζόμενες στον 21ο
αιώνα: Απαιτούμε τον χώρο μας, παίρνουμε τη θέση μας». «Το εργατικό είναι από
τα ισχυρότερα κινήματα στον κόσμο», τόνισε η νομπελίστρια. «Τα συνδικάτα
μπορούν να χρησιμοποιήσουν την ισχύ και την εξουσία τους για να επιτύχουν
θεσμικές και συνταγματικές μεταρρυθμίσεις, αλλά πρέπει να υπάρχει μια κοινή
ατζέντα». Η τάση της ιδιωτικοποίησης ευθύνεται, σύμφωνα με τη Μεντσού, για
πολλά από τα κακά του σύγχρονου κόσμου. Οι κρατικές εταιρείες, οι οποίες
προέβλεπαν ένα «δίχτυ ασφαλείας» για τους εργαζομένους, πωλούνται σε
πολυεθνικές που ενδιαφέρονται για τα κέρδη μάλλον, παρά για την ευημερία του
πληθυσμού. Οι επιχειρήσεις μετακινούνται τώρα ευκολότερα από κράτος σε κράτος,
αλλά εκμεταλλεύονται τη φθηνή εργασία κι αυτό συντελεί στην όξυνση μάλλον,
παρά στην ανακούφιση των κοινωνικών προβλημάτων. «Η ιδιωτικοποίηση υπονομεύει
την ισχύ, την κυβερνητική σταθερότητα. Πιστεύω σε σταθερές κυβερνήσεις.
Μπορούμε να έχουμε δημοκρατία, ειρήνη, ανάπτυξη, μόνον αν οι κυβερνήσεις είναι
σταθερές, αν μπορούν να υπολογίζουν στους εθνικούς πόρους», τόνισε. Στη
Λατινική Αμερική, εξήγησε, η ανεργία και η τεράστια ψαλίδα ανάμεσα στους
πλούσιους και τους φτωχούς οδήγησαν σε κοινωνική αναταραχή και βία, ιδιαίτερα
εναντίον των γυναικών. «Πρέπει να προσπαθήσουμε να ανακαλύψουμε και πάλι την
ελπίδα για την ανθρωπότητα πιέζοντας για καλύτερη εκπαίδευση, δικαιοσύνη και
ανάπτυξη ­ τα θεμέλια μιας ειρηνικής κοινωνίας», κατέληξε η νομπελίστρια της
Ειρήνης. «Θέλουμε να οικειοποιηθούμε την παγκοσμιοποίηση για να την
μετατρέψουμε σε εργαλείο για τη ζωή και την ευτυχία του ανθρώπου».