Περί «συνοπτικής διδασκαλίας»

Για τη συντόμευση της ύλης στις εξετάσεις της Β’ Λυκείου γράφει ο κ. Προκόπης
Κατσέλης, τέως πρόεδρος της Συντεχνίας Αρτοποιών Αθηνών, Προαστίων, Περιχώρων:

«Συνοπτική διδασκαλία! Σημαίνει ό,τι και συνοπτική διαδικασία (!) επί της
απονομής Δικαιοσύνης! Το δεύτερο σημαίνει καταδίκη σε κάτεργα ή τον θάνατον,
χωρίς υπεράσπιση χωρίς απολογία, χωρίς δεύτερο και τρίτο βαθμό προσφυγής από
δικαστάς της… ώρας!! Δυστυχώς.

Το δεύτερο σημαίνει καταδίκη σε θάνατο αμαθείας και βαθέος πνευματικού
σκότους, χωρίς μάθηση και κλειστές πόρτες της Ανωτέρας και Ανωτάτης Παιδείας.
Τους συμφέρει! Θα κατέληγε το σύγχρονο διαφημιστικό λογότυπο.

Συνοπτική διαδικασία μάθησης επεβλήθη στην αρχή της Κατοχής με διαδικασία
πείνας, κρύου και τουφεκισμού και όμως τα θρανία ήταν γεμάτα εξι ημέρες της
εβδομάδος και οκτώ ώρας συνεχούς διδασκαλίας από τους δασκάλους και τους
καθηγητάς μας.

Η στοργή τους ήταν επάνω μας και εμείς προσκολλημένοι στο στόμα τους για ν’
αποτυπώσουμε τα διδάγματά τους.

Κι όταν τα στρατεύματα Κατοχής μάς έπαιρναν τις αίθουσες, το μάθημα
συνεχιζόταν στις αλάνες της γειτονιάς! Όσο για υλική τροφή μας, σας αποστέλλω
δείγμα των δελτίων της Κατοχής με τη σκέψη ότι «σε όλη την διάρκεια της
Κατοχής δύο φλόγες δεν έσβησαν: το καντίλι της εκκλησίας στην ενορία και του
φούρνου της γειτονιάς!

Η πρώτη έδινε ελπίδα, υπομονή και φλόγα αντίστασης σε όλες τις μαύρες ημέρες
και νύχτες της Κατοχής.

Η φλόγα του φούρνου έμεινε αναμμένη από την αρχή της Κατοχής μέχρι το τέλος
και πέραν αυτής ακόμα κατά τον εθνικό αλληλοσπαραγμό και προσφέραμε καθημερινά
την μερίδα του ψωμιού.

Τώρα και τα τρία, παιδεία, εκκλησία και φούρνος της γειτονιάς διέρχονται βαθιά
κρίση!! Διά τα αίτια και τι πρέπει να γίνει, παρακαλώ ρεπορτάζ από κοντά»