Το νέο στυλ του Γ. Παπανδρέου

Η συνάδελφος της «Τέρκις Ντέιλι Νιουζ», στο υπερσύγχρονο Κέντρο Τύπου της
Στουτγκάρδης, μας κοιτά με ύφος έκπληκτο: «Δεν μπορώ να το πιστέψω ­ ο
υπουργός σας όχι μόνον θα μου δώσει συνέντευξη, αλλά μου χαμογέλασε και
δέχτηκε αμέσως. Μέχρι τώρα δεν με άφηναν καν να πλησιάσω τους Έλληνες υπουργούς!».

Το ότι μιλά με Τούρκους δημοσιογράφους ­ όπως και με Αμερικανούς και με
Ευρωπαίους ­ δεν είναι το μόνο στοιχείο που διαφοροποιεί τον νυν υπουργό
Εξωτερικών από όλους τους προκατόχους του. Το σύνολο των κινήσεων, των
ενεργειών και των δηλώσεων του Γιώργου Παπανδρέου μοιάζει σχεδιασμένο για να
υπογραμμίσει το «νέο στυλ» του υπουργού.

Τρεις σχεδόν μήνες μετά την ανάδειξή του ­ μέσω της συγκυρίας Οτζαλάν ­ σε Νο
1 του υπουργείου Εξωτερικών, ο κ. Παπανδρέου έχει καταφέρει αυτό που ένας
συνεργάτης του λέει γελώντας, «να μην τσαντίσει κανέναν»: η αντιπολίτευση τού
φέρεται «με το γάντι» ­ ενδεχομένως διότι δεν ξεχνά πως η πρώτη κίνηση που
έκανε ο υπουργός, όταν ανέλαβε, ήταν να συναντηθεί με τους ηγέτες των άλλων
κομμάτων. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τον αντιμετωπίζουν θετικά. Η κοινή γνώμη,
σύμφωνα με τις μετρήσεις, τον έχει εκτοξεύσει σε μία από τις υψηλότερες θέσεις
δημοτικότητας ­ παρά το οξυμμένα πνεύματα που υπάρχουν λόγω των ΝΑΤΟϊκών βομβαρδισμών.

Δύο, όμως, είναι τα εντυπωσιακότερα στοιχεία από την πολιτική και την πρακτική
του νέου υπουργού. Το ένα είναι οι άριστες σχέσεις του με τους ομολόγους του
της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας ­ οι
τηλεφωνικές του επαφές με τους Μαντλίν Ολμπράιτ και Ιγκόρ Ιβάνοφ είναι σχεδόν
καθημερινές. Διπλωμάτης με πολύχρονη πείρα σε Συμβούλια Υπουργών έχει να λέει
για το πώς σηκώθηκαν οι ομόλογοί του να τον υποδεχθούν, με χαμόγελα και
κτυπήματα στην πλάτη, στο πρώτο συμβούλιο που εμφανίστηκε ως Νο 1».

Το δεύτερο στοιχείο που οφείλει κανείς να σημειώσει είναι ότι ο νέος ΥΠΕΞ
βρίσκεται στο απυρόβλητο και εσωκομματικά. Είτε διότι είναι γιος του Ανδρέα
Παπανδρέου είτε διότι είναι τόσο αποδεκτός από τη βάση του Κινήματος, ο
Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει αμφισβητηθεί από κανέναν «αντάρτη» του κόμματός του.

Σε αυτό, βέβαια, έχει συμβάλει και ο ίδιος. Πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ και
θεωρούμενος από τα στελέχη της λεγόμενης εσωκομματικής αντιπολίτευσης,
διηγείται έκπληκτος πώς «ο σύντροφος» τον πήρε τηλέφωνο το Μεγάλο Σάββατο,
μεσούσης της κρίσης, για να τον ενημερώσει και να τον συμβουλευτεί.

Πώς καταφέρνει ο Γιώργος Παπανδρέου να είναι τόσο αποδεκτός από τόσο
διαφορετικές ομάδες ανθρώπων; Ο στενότερος ίσως συνεργάτης του το αποδίδει στο
ότι «ο υπουργός αναζητεί, συνειδητά και σε όλα τα επίπεδα, τη συναίνεση ­
consensus seeker το λένε οι Αμερικανοί».

Βέβαια, αυτή η πολιτική χαμηλών τόνων ­ και το νέο στυλ ­ που έχει ο υπουργός
Εξωτερικών δεν είναι πάντα πλήρως αποδεκτά. Στους διαδρόμους του ΥΠΕΞ υπάρχουν
αρκετοί ­ κυρίως διπλωμάτες ­ που δεν βλέπουν με καθόλου καλό μάτι την
προσέγγισή του, για παράδειγμα, με τον Τούρκο ομόλογό του Ισμαήλ Τζεμ. Και
κατ’ ιδίαν, προβλέπουν ότι «μπορεί να μας βάλει σε περιπέτειες». Άλλοι τον
κατηγορούν για υπερδραστηριοποίηση «χωρίς σαφή πολιτική γραμμή», με μόνο στόχο
«τις δημόσιες σχέσεις».

Ωστόσο, η κριτική αυτή από συνεργάτες του υπουργού αποδίδεται στη δυσαρέσκεια
που ενδεχομένως έχουν κάποιοι υπηρεσιακοί παράγοντες για δικούς τους λόγους.
Ένας από τους οποίους είναι ότι ο κ. Παπανδρέου συνεργάζεται με ανθρώπους που
δεν είναι «γέννημα-θρέμμα» του ΥΠΕΞ, αλλά είναι πολιτικοί σύμβουλοι με απόψεις διαφορετικές.

Ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου δείχνει να μην επηρεάζεται από τα σχόλια και να
επιμένει στη «γραμμή» του. Ενδεχομένως γιατί είναι ένα από τα ελάχιστα
κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης, που «δεν κάνουν βήμα» χωρίς τη σύμφωνη γνώμη
του Πρωθυπουργού…