30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΑΤΟΥΡΟΣ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στις 30 Αυγούστου 1928 ­ καθώς και ο αδελφός του ­ αλλά με
άμεση καταγωγή την Στεμνίτσα Γορτυνίας.

ΕΖΗΣΕ: Χωρίς όρια.

ΨΥΧΑΓΩΓΕΙΤΑΙ ΜΕ: Τι είναι ψυχαγωγία;

ΒΑΖΕΙ ΟΡΙΑ ΜΟΝΟ: Μια μονολεκτική απάντηση χαλάει την ερώτηση.

ΠΡΟΤΙΜΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΩΝ: Απαισιόδοξων.

ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΑΠΟ: Πολλά και πολλούς ευτυχώς.

ΘΥΜΩΝΕΙ: Αρκετά συχνά, αλλά ελπίζω ότι δεν φαίνεται.

ΕΧΕΙ ΑΔΥΝΑΜΙΑ: Στις αδυναμίες.

Το Τμήμα Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ ως «ελάχιστο δείγμα αγάπης, τιμής και
αναγνώρισης για τα 35 χρόνια συνεπούς, πολύπλευρης και δημιουργικής προσφοράς
του στην Αρχιτεκτονική, το Πανεπιστήμιο, τον πολιτισμό και την κοινωνία», του
αφιερώνει τρεις τόμους (ο πρώτος κυκλοφόρησε πρόσφατα) 1.000 σελίδων με
εργασίες, ομιλίες προς τιμήν του και την εργοβιογραφία του με γενικό τίτλο
«Όριον». Ο πρώην πρύτανης, υπουργός, δημοτικός σύμβουλος, πρόεδρος δεκάδων
ιδρυμάτων, εταιρειών και οργανισμών, ο Δάσκαλος δηλώνει ότι εξακολουθεί να
διδάσκεται, να έχει αδυναμία στις… αδυναμίες και να ζει «χωρίς όρια».

ΕΡ.: Ο τόμος «Όριον», όριο ποιας δραστηριότητας;

ΑΠ.: Θεμελιώδης συνθετική αρχή στον χώρο. Από εκεί και μετά οι συνεκδοχές.

ΕΡ.: Οριοθετείται το όραμα ζωής;

ΑΠ.: Χρειάζεται;

ΕΡ.: Γεννήτορας της Αρχιτεκτονικής του ΑΠΘ;

ΑΠ.: Μικρή επίμονη συμβολή.

ΕΡ.: Πανεπιστημιακός δάσκαλος, πρύτανης, υπουργός, δημοτικός σύμβουλος,
πρόεδρος, διευθυντής, τι προτιμάτε;

ΑΠ.: Όψεις του ίδιου κόσμου.

ΕΡ.: Χωρούν σε 380 σελίδες 40 και πλέον χρόνια δημιουργίας;

ΑΠ.: Είναι πολύ περισσότερες, αλλά και 1/2 σελίδα μπορεί να αρκεί.

ΕΡ.: Η αναγνώριση των μαθητών-συνεργατών είναι τελικά η ουσιαστικότερη απόδοση
των «μετοχών» δημιουργίας;

ΑΠ.: Πριν από 10-15 χρόνια δεν θα σκεπτόμαστε «μετοχές» και αποδόσεις.

ΕΡ.: Πού τοποθετείτε το δικό σας «όριο»;

ΑΠ.: Θα έρθει μόνο του ή μπορεί και να ήρθε.

ΕΡ.: Μετανιώσατε ποτέ για την πολιτική σας ενασχόληση;

ΑΠ.: Η πολιτική-πολιτική είναι δημιουργία, αλλά η πολιτική-πολιτική.

ΕΡ.: Και αυτό που λέμε «πολιτικές φιλοδοξίες»;

ΑΠ.: Χρειάζονται αυστηρό έλεγχο.

ΕΡ.: Η ζωή όμως είναι αλλού;

ΑΠ.: Είναι παντού.

ΕΡ.: Ποια ιδιότητα σάς ακολουθεί;

ΑΠ.: Ελπίζω του δημιουργού.

ΕΡ.: Θεσσαλονίκη: επιβίωση ή μεγάλη πόλη;

ΑΠ.: Η προφητεία επαναλαμβάνεται.

ΕΡ.: Ανάπτυξη και πολιτισμός. Έννοιες συμπορευόμενες ή αλληλοσυγκρουόμενες;

ΑΠ.: Ανάπτυξη χωρίς πολιτισμό; Βλέπουμε κάθε ημέρα τα αποτελέσματα.

ΕΡ.: Η Εγνατία Οδός έργο πνοής για τη χώρα ­ έργο ζωής για σας;

ΑΠ.: Μια δύσκολη μεγάλη σύνθεση.

ΕΡ.: Φτάνει μια καλή ασφαλτόστρωση για να ενωθεί η Ανατολή με τη Δύση;

ΑΠ.: Ένας δρόμος είναι γέφυρα κόσμων, πρόταση ζωής και ακόμη και συμβατικά
πολύ περισσότερα από μια καλή ασφαλτόστρωση.

ΕΡ.: Η «αριστερά» με τη «δεξιά»;

ΑΠ.: Σταθερό ερώτημα.

ΕΡ.: Η Εγνατία το οδικό… Orient Express του 21ου αιώνα;

ΑΠ.: Και πολύ περισσότερο.

ΕΡ.: Καθυστέρηση μηνών και ξόδεμα δισεκατομμυρίων για… λίγες αρκούδες που
σας κάνουν να «αλλάξετε δρόμο»;

ΑΠ.: Όλοι έχουν δικαιώματα.

ΕΡ.: Πότε θα τη διασχίσουμε;

ΑΠ.: Από φέτος τα Χριστούγεννα, σιγά στην αρχή, γρήγορα – γρήγορα μετά.

ΕΡ.: Χαράσσετε δρόμους από άσφαλτο, δρόμους από ιδέες;

ΑΠ.: Να μπορούσαν να προχωρούσαν μαζί…

ΕΡ.: Φιλότεχνος, σινεφίλ, bon viveur, αλλά και τεχνοκράτης και διοικητικός και
τοποτηρητής συμφερόντων και ισορροπιών. Ποιος, πού, πότε βάζει το… όριον;

ΑΠ.: Εξαρτάται από την ανάγνωση των όρων και των ορίων…

ΕΡ.: Τι γίνεται με τη Συλλογή Κωστάκη;

ΑΠ.: Ένα πραγματικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

ΕΡ.: Αναδεικνύεται στα «κελιά» της Μονής Λαζαριστών;

ΑΠ.: Η Μονή Λαζαριστών είναι μια ανοιχτή χειρονομία πολιτισμού.

ΕΡ.: Η Αρχιτεκτονική του ΑΠΘ, η Εγνατία Οδός, η πρυτανεία, το υπουργείο
Παιδείας, ο Δήμος Θεσσαλονίκης, το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Ποιο
στοίχημα πέτυχε;

ΑΠ.: Με διάφορα ονόματα ήταν πάντοτε όλα παρόντα. Η καλλιτεχνική εταιρεία
«Τέχνη» πριν από 35-40 χρόνια π.χ. στη θέση του ΚΜΣΤ. Το στοίχημα είναι ένα.

ΕΡ.: Διδάξατε χιλιάδες φοιτητές. Διδαχθήκατε από…

ΑΠ.: Αλίμονο αν δεν είχα διδαχθεί από τους ίδιους τους φοιτητές.

ΕΡ.: Η Παιδεία αναδομείται ή τελικά υποβαθμίζεται σήμερα;

ΕΡ.: Το κρίσιμο ζήτημα όχι μόνο για τον τόπο μας αλλά για όλο τον σημερινό κόσμο.

ΕΡ.: Ο πόλεμος στη Γιουγκοσλαβία (κατάργηση οδικής πρόσβασης στην Ευρώπη μέσω
της πληττόμενης χώρας) ενισχύει τον ρόλο της Εγνατίας Οδού;

ΑΠ.: Η Εγνατία δεν μπορεί παρά να είναι δίοδος ανοχής, πολιτισμού, οικονομικής
ανάπτυξης ακόμη και φιλίας.

ΕΡ.: Η Γιουγκοσλαβία ισοπεδώνεται. Θα αναλαμβάνατε τη… διαχείριση του
σχεδίου ανοικοδόμησής της;

ΑΠ.: Φαίνεται ότι έρχεται ένας κόσμος που εγώ δεν τον καταλαβαίνω.