3η ΚΑΡΤΑ Λάθη σε κάθε βήμα

Η ΑΘΛΗΤΙΚΗ νομοθεσία στη χώρα μας δεν υστερεί σε σύγκριση με εκείνη άλλων
κρατών. Ίσως είναι και πληρέστερη. Ωστόσο, η λειτουργία της αθλητικής
δικαιοσύνης δεν έχει βοηθήσει τον αθλητισμό μας στους τομείς της αξιοπιστίας
και της ευταξίας.

Η επιλεκτική εφαρμογή διατάξεων έχει δημιουργήσει δύο κατηγορίες δικαίου,
των δυνατών και των αδυνάτων. Υπάρχει τεράστια διαφορά αντιμετώπισης σκληρών
δηλώσεων προέδρων μεγάλων ΠΑΕ με αναπόδεικτες κατηγορίες και ίδιων δηλώσεων
προέδρων μικρότερων συλλόγων.

Δεν επιβάλλονται ποινές στους δυνατούς και η ατιμωρησία δεν ευαισθητοποιεί
το φίλαθλο κοινό. Η ποινή όμως αποκλεισμού από το Πρωτάθλημα στον Αχαρναϊκό
για βαριές κατηγορίες εναντίον του κατεστημένου, προϊόν πιστής εφαρμογής των
διατάξεων, ξένισε το φίλαθλο κοινό.

Εκεί φθάσαμε. Να υπάρχει αδιαφορία για την καταστρατήγηση των κανονισμών
και πικρόχολα σχόλια και δυσφορία, όταν μία απόφαση είναι εναρμονισμένη με τον νόμο.

Δικαιολογημένη η πικρία στον Αχαρναϊκό, γιατί η σωστή αντιμετώπιση
«αναπόδεικτων σκληρών δηλώσεων» εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στη δική του
περίπτωση. Είναι λάθος εκτίμηση όμως ότι οι πειθαρχικές επιτροπές της ΕΠΟ δεν
έκαναν σωστά τη δουλειά τους.

Ένα άλλο ζήτημα που πλήττει το ποδόσφαιρό μας έχει σχέση με τις κίτρινες
κάρτες. Ηθελημένα κάποιοι παίκτες, και μάλιστα με εντολή της τεχνικής ηγεσίας
της ομάδας τους, προκαλούν την τιμωρία τους, για να απουσιάσουν από εύκολες
αναμετρήσεις. Αυτή η νοθεία πρέπει να σταματήσει.

Στο μπάσκετ, η υπόθεση με το ντόπινγκ των Μάρτιν Μιούρσεπ και Ντίνου
Αγγελίδη του Άρη φανερώνει τραγικά λανθασμένη νοοτροπία και πρακτική αθλητών,
αλλά και παραγόντων, που με επιχειρήματα-τεχνάσματα βουτάνε σε επικίνδυνες
απλουστεύσεις. Ορθότατα ο Γιώργος Βασιλακόπουλος επιμένει: «Πρέπει να είμαστε
αμείλικτοι στο θέμα του ντόπινγκ».