Καλή η αρχή αλλά κάτι λείπει για τη συνέχεια

Ο Ολυμπιακός κράτησε το προβάδισμα έδρας κάνοντας το 1-0, αλλά φάνηκε καθαρά
πως ο Ντούσαν Ίβκοβιτς θα πρέπει να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό στα επόμενα
παιχνίδια. Και αν όχι στο ΟΑΚΑ, όπου οι «ερυθρόλευκοι» δεν έχουν κερδίσει ποτέ
τον Παναθηναϊκό σε αγώνα πρωταθλήματος, τουλάχιστον στον 3ο αγώνα στο ΣΕΦ,
όπου οι Πειραιώτες θα πρέπει να κερδίσουν εάν θέλουν να έχουν τον τελευταίο
λόγο στην υπόθεση τίτλος.
Στον πρώτο τελικό οι γηπεδούχοι κρατήθηκαν «ζωντανοί» για ένα ημίχρονο (πρώτο)
ουσιαστικά με… τρικ. Δεν είχαν σωστή κυκλοφορία της μπάλας, ενώ δεν μπόρεσαν
σε κανένα σημείο να τρέξουν και να δώσουν έναν ξέφρενο ρυθμό στο παιχνίδι κάτι
που θα τους εξυπηρετούσε βάση του στυλ παιχνιδιού τους.
Ουσιαστικά στην επίθεση ήταν στατικοί και δεν έβρισκαν λύση. Αν ο Τζόνι
Ρότζερς δεν πετύχαινε 3/3 τρίποντα (βλέποντας έξυπνα πως ο Ράτζα δύσκολα θα
τον κυνηγήσει έξω από το καλάθι, δεν δίσταζε να σουτάρει από μακριά με
ευστοχία) ο Ολυμπιακός δύσκολα θα βρισκόταν μόνο πέντε πόντους πίσω στο πρώτο
ημίχρονο και ίσως να είχε κινδυνέψει να βγει από νωρίς νοκ άουτ όπως ο ΠΑΟΚ
στον ημιτελικό με τον Παναθηναϊκό στο Αλεξάνδρειο.
Αν και οι τέσσερις ψηλοί του Ολυμπιακού (Ρότζερς – Τάρλατς – Σούλης –
Φασούλας) πήραν 20 ριμπάουντ όσα δηλαδή πήραν μόνο δύο παίκτες του
Παναθηναϊκού (Ράτζα – Μποντίρογκα), εκ των οποίων ο ένας (Ράτζα) δεν έπαιξε
και στην παράταση, οι Πειραιώτες κατάφεραν να κερδίσουν συνολικά τη μάχη των
ριμπάουντ, έστω με βραχεία κεφαλή.
Όμως δεν μπόρεσαν να αξιοποιήσουν επιθετικά αυτήν τη συγκομιδή, αφού Φασούλας,
Τάρλατς και Σούλης σημείωσαν 16 πόντους, όταν για παράδειγμα μόνο ο Ράτζα
πέτυχε 14.
Συνεπώς θα πρέπει ο Ίβκοβιτς να αξιοποιήσει περισσότερο τους ψηλούς του και
ιδιαίτερα τον Ντράγκαν Τάρλατς, στον οποίο θα υπάρξει (προφανώς) και
ψυχολογική τόνωση από τον προπονητή του, αλλά και τεχνικές οδηγίες για το πώς
θα μπορέσει να φτάσει πιο άνετα στο καλάθι.
Ένας τελευταίος παράγοντας (πάντα για τα παιχνίδια του ΣΕΦ) που θα πρέπει να
αλλάξει για να προστεθεί στα συν του Ολυμπιακού είναι ο κόσμος. Το γήπεδο
ήταν… παγωμένο προχθές και η έδρα σχεδόν δεν υπήρχε. Μπαίνοντας οι παίκτες
των «ερυθρολεύκων» για ζέσταμα αποκαρδιώθηκαν, βλέποντας μόλις το μισό γήπεδο
γεμάτο και αυτό μετράει πολύ στην ψυχολογία τόσο του γηπεδούχου όσο και του
φιλοξενούμενου, αλλάζοντας κάποιες σημαντικές ισορροπίες.













