Θα μείνουν πολλά όπλα για την επόμενη φορά…

Η ταινία «Αντεργκράουντ», που έκανε γνωστή τη μουσική του σε όλο τον κόσμο,
αρχίζει με τον βομβαρδισμό του ζωολογικού κήπου του Βελιγραδίου. Εκεί κοντά,
στην καρδιά της πόλης, βρίσκεται το στούντιο του 49χρονου Γκόραν Μπρέγκοβιτς,
του μεγαλύτερου μουσικού της Γιουγκοσλαβίας. Ο Μπρέγκοβιτς φοβάται τώρα ότι
κάποια από τις «έξυπνες» βόμβες του ΝΑΤΟ θα καταστρέψει τα αρχεία του, δηλαδή
μια δουλειά δέκα χρόνων, με εγγραφές απ’ όλη την Ανατολή, αρχαίες βουλγαρικές
φωνές, τσιγγάνικες μπαλάντες και σέρβικο ροκ.

«Ζω στο Παρίσι εδώ και δέκα χρόνια για να ξεφύγω από τον πόλεμο», λέει ο
συνθέτης στη «Ρεπούμπλικα». «Μπορώ να δουλέψω όμως μόνο στα Βαλκάνια, στη γη
μου, στη γλώσσα μου. Το 1993, μια βόμβα κατέστρεψε το μισό αρχείο μου στο
Σαράγεβο, την πόλη όπου γεννήθηκα, και χρειάστηκε έτσι να ξαναρχίσω από το
Βελιγράδι. Τώρα έχω στείλει ένα φορτηγό και θα προσπαθήσω να τα πάρω όλα και
να τα μεταφέρω στην Ελλάδα. Είναι δύσκολο όμως να περάσει τα σύνορα. Κι
έπειτα, σε λίγο καιρό ίσως να μην υπάρχει κανένα ασφαλές μέρος στα Βαλκάνια…».

Ο Γκόραν μιλά καθημερινά με φίλους και συγγενείς στο Βελιγράδι. «Είναι
απίστευτο πόσο ο πόλεμος τούς έχει αλλάξει. Περνούν νύχτες ολόκληρες άγρυπνοι
κάτω από τις βόμβες και βρίσκονται σε υπερδιέγερση, λένε αστεία, ειρωνεύονται
το ΝΑΤΟ. Πολλοί απ’ αυτούς ήταν αντίθετοι με το καθεστώς του Μιλόσεβιτς και
τώρα απαγγέλλουν την προπαγάνδα της γιουγκοσλαβικής τηλεόρασης και διαβάζουν
κάθε λεπτομέρεια των άρθρων των εφημερίδων. Δεν θέλουν κακές ειδήσεις, δεν
θέλουν να ακούνε για επιχειρήσεις εθνοκάθαρσης και τέτοια πράγματα. Τελούν σε
πολεμική ευφορία, ένα είδος υστερικής αντίδρασης στην τραγωδία».

Πώς θα τελειώσουν όλα αυτά; «Θα χάσουμε τον πόλεμο και θα γίνουμε
προτεκτοράτο, όπως τον καιρό των Τούρκων και της αυτοκρατορίας των Αψβούργων.
Γιατί στα Βαλκάνια δεν μπορούμε να οργανώσουμε τα κράτη μας χωρίς να σφάζουμε
ο ένας τον άλλον. Όλα θα τελειώσουν όπως τελείωναν πάντα. Θα μείνουν όμως πίσω
πολλά όπλα για την επόμενη φορά…».