20 χρόνια πλήγματα εναντίον των ΗΠΑ

Έρευνα για τα είκοσι χρόνια της αντιαμερικανικής τρομοκρατίας δημοσιεύει η
«Ουάσιγκτον Ποστ» στις ηλεκτρονικές σελίδες της στο Διαδίκτυο (Ίντερνετ).

20 χρόνια πριν. Η κατάληψη της αμερικανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη ήταν η απαρχή μαζικών αντιαμερικανικών επιθέσεων στη Μέση Ανατολή, που αιφνιδίασαν την Ουάσιγκτον

Εκεί παραθέτει ένα σύντομο ιστορικό για την δράση καθεμιάς από τις
τρομοκρατικές οργανώσεις που έδρασαν με στόχο τις Ηνωμένες Πολιτείες. Έτσι
στην παράθεση των «τρομοκρατικών οργανώσεων» δεν συμπεριλαμβάνεται το κουρδικό
ΡΚΚ, μια και ουδέποτε οι αυτονομιστές αντάρτες είχαν κάποιον αμερικανικό στόχο.

Αντίθετα συμπεριλαμβάνεται η «17 Νοέμβρη», για την οποία γράφει: «Μαρξιστική –
Λενινιστική ομάδα που ιδρύθηκε το 1975 και πήρε το όνομά της από την φοιτητική
εξέγερση του Νοεμβρίου 1973 εναντίον της ελληνικής στρατιωτικής χούντας.

Η οργάνωση είναι υπεύθυνη για 22 φόνους. Ανάμεσα στους στόχους της πέντε
Αμερικανοί κυβερνητικοί υπάλληλοι. Ως τώρα κανένα από τα μέλη της δεν έχει
συλληφθεί ­ σύμφωνα με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Η δύναμή της όσο και από πού
αντλεί τη χρηματοδότησή της είναι άγνωστη, πάντα σύμφωνα με στοιχεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ».

Η δεύτερη φορά που ασχολείται η έρευνα της αμερικανικής εφημερίδας με την
Ελλάδα είναι για την περιγραφή της βομβιστικής επίθεσης εναντίον της πτήσης
840 της TWA στις 2 Απριλίου 1986.

Πλαστική βόμβα είχε εκραγεί κάτω από τη θέση 10F της πτήσης Ρώμης-Αθηνών, με
αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις επιβάτες, τη στιγμή που είχε αρχίσει η
διαδικασία προσγείωσης του αεροπλάνου στο αεροδρόμιο της Αθήνας. Το αεροσκάφος
τελικά προσγειώνεται με μία τρύπα 1Χ3 μέτρα στην άτρακτό του.

Την ευθύνη της επίθεσης αναλαμβάνουν οι «Αραβικοί Επαναστατικοί Πυρήνες» σε
αντίποινα για τον βομβαρδισμό από τις ΗΠΑ λιβυκών θέσεων στον κόλπο της Σίδρας.

Ένας από τους θεωρούμενους υπεύθυνους της επίθεσης εκείνης, ο Μοχάμεντ Ρασίντ,
είχε συλληφθεί στην Αθήνα το 1988 και ύστερα από ασφυκτική πίεση της
Ουάσιγκτον το 1996 απελαύνεται στην Αίγυπτο, όπου συλλαμβάνεται από τις…
αμερικανικές αρχές στο Κάιρο το 1998.

Στην Τεχεράνη

Η κατάληψη το 1979 της αμερικανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη, και η οδύσσεια
των 444 ημερών που πέρασαν οι όμηροι, είχε έρθει να προκαλέσει έκπληξη σε μια
αμερικανική κοινωνία που προσπαθούσε να αναλάβει από το σκάνδαλο Γουότεργκέιτ
και το Βιετνάμ, ενώ άρχιζε η πετρελαϊκή κρίση.

Η κρίση των ομήρων στο Ιράν είχε βάλει τους Αμερικανούς σε μια καινοφανή γι’
αυτούς κατάσταση γύρω από την οποία διέθεταν ελάχιστη πείρα. Τα επόμενα
χρόνια, όμως, μια σειρά από πολύ οδυνηρά πλήγματα από εξτρεμιστικές ομάδες των
Χεζμπολά, που υποστηρίζονταν από τη Συρία και το Ιράν, στο Λίβανο, θα
δημιουργούσαν ένα κομφούζιο από βομβιστικές επιθέσεις και απαγωγές στη Μέση
Ανατολή. Οι Χεζμπολά ήταν υπεύθυνοι: Για την απαγωγή 18 Αμερικανών στο Λίβανο.
Το φόνο 63 ­ από τους οποίους 17 Αμερικανοί ­ και τον Απρίλιο του 1983 τη
βομβιστική επίθεση εναντίον της αμερικανικής πρεσβείας στη Βηρυτό.

Τον φόνο 241 Αμερικανών στρατιωτών με βόμβα-καμικάζι στο στρατόπεδο των
Αμερικανών πεζοναυτών. Τον φόνο 13 Αμερικανών, στην βομβιστική επίθεση
εναντίον του νέου κτιρίου της αμερικανικής πρεσβείας στη Βηρυτό.

Η δομή και η ιεραρχία των Χεζμπολά, που είχε ιδρυθεί από κληρικούς
εμπνευσμένους από την ιδεολογία του Ιρανινού ιερατείου, τους καθιστούσε
απρόσβλητους, μια και οποιοδήποτε πλήγμα εναντίον τους θα σκότωνε και πολλούς
αμάχους στις φτωχογειτονιές της Βηρυτού, όπου κρύβονταν.

Σήμερα, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει μετριάσει την επικριτική γλώσσα εναντίον του
Ιράν, στην ετήσια αναφορά του για την τρομοκρατία. Κάτι που θεωρείται μία
ακόμα ένδειξη πως προετοιμάζεται αλλαγή στην αμερικανική εξωτερική πολιτική
προς την Τεχεράνη.

Εκεί που τον περασμένο χρόνο στην ετήσια έκθεση αναφερόταν το Ιράν ως «το
πλέον δραστήριο κράτος, που χρηματοδοτούσε την τρομοκρατία το 1997», στη
φετινή έκθεση αναφέρεται πως το 1998 το Ιράν «εξακολουθούσε να σχεδιάζει και
να εκτελεί τρομοκρατικές πράξεις».

Παρά την ηπιότερη γλώσσα που χρησιμοποιεί η έκθεση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ,
συμπεριλαμβάνεται το Ιράν στην «πρώτη κατηγορία επικίνδυνων χωρών», όπως η
Κούβα, το Ιράκ, η Λιβύη, η Βόρεια Κορέα, το Σουδάν και η Συρία.

Ο κατάλογος των χωρών αυτών παραμένει ο ίδιος από το 1993. Το Αφγανιστάν
«κανονικά έπρεπε να περιλαμβάνεται, αλλά αυτή τη στιγμή δεν θεωρείται κράτος
εν λειτουργία», όπως ανέφερε αξιωματούχος του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών.