Καμπανάκι της κυβέρνησης για την είσοδο στην ΟΝΕ

Κρίσιμες αποφάσεις για την πορεία της χώρας και ­ κυρίως ­ της ελληνικής
οικονομίας αναμένεται να λάβει ο Πρωθυπουργός, μόλις επιστρέψει από τις
Ηνωμένες Πολιτείες. Η κρίση του Κοσόβου, η προοπτική των χερσαίων επιχειρήσεων
και η χρονική διάρκεια των ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων επηρεάζουν τους σχεδιασμούς
που έχει κάνει η κυβέρνηση και επιβάλλουν εκ των πραγμάτων αναθεώρηση κι επαναπροσανατολισμό.

Η κυριότερη ανησυχία της κυβέρνησης είναι, φυσικά, οι κίνδυνοι για την είσοδο
της χώρας στην ΟΝΕ. Ειδικότερα, τα κυβερνητικά στελέχη ανησυχούν τόσο για την
επίτευξη των στόχων ­ ανησυχία, άλλωστε, που δεν έκρυψε και ο Κώστας Σημίτης ­
όσο και για τις συνέπειες που θα έχει για τη γεωπολιτική θέση της χώρας και τα
εθνικά της θέματα το να γίνει φανερό ότι δεν έχει τη δυνατότητα να εισέλθει
στον «ευρωχώρο».

«Καταστροφικό»

Όπως έλεγε χαρακτηριστικά κυβερνητικός παράγοντας, «είναι ήδη αρνητικό το να
ανήκεις σε έναν ταραγμένο και ασταθή γεωγραφικό χώρο ­ αν σε αυτό το αρνητικό
προστεθεί η απουσία προοπτικής της ΟΝΕ, που εμείς τη θεωρούμε και μια ομπρέλα
ασφαλείας, το αρνητικό μπορεί να μετατραπεί σε καταστροφικό».

Η κυβερνητική ανησυχία εντείνεται και από το γεγονός ότι, όπως όλα δείχνουν,
οι ΝΑΤΟϊκοί βομβαρδισμοί θα συνεχιστούν για μακρό χρονικό διάστημα. Ως εκ
τούτου, οι συνέπειες από την κρίση για την ελληνική οικονομία θα
επιδεινώνονται, αντί να βελτιώνονται. Για τον λόγο αυτό στελέχη του υπουργείου
Εξωτερικών δεν αντιμετωπίζουν πλέον και τόσο αρνητικά την προοπτική των
χερσαίων επιχειρήσεων. «Εάν ­ λένε ­ μια εισβολή στη Γιουγκοσλαβία θα σημαίνει
συντόμευση χρονική τής κρίσης και της αστάθειας, το συμφέρον της Ελλάδας είναι
να μην αντιταχθεί σε αυτές». Παραδέχονταν, άλλωστε, ότι αυτές καθεαυτές οι
χερσαίες επιχειρήσεις δεν θα είχαν καμιά αρνητική επίπτωση στην ελληνική
οικονομία ­ αντιθέτως, εάν ο εξοπλισμός και τα στρατεύματα περάσουν από την
Ελλάδα και πάνε στα Σκόπια, μπορεί να υπάρξουν και κάποια οφέλη (τροφοδοσία
κ.λπ.). Και η Αυστρία, έλεγαν χαρακτηριστικά, δεν έπαθε τίποτα με τη Βοσνία.

«Καλύτερα χερσαίες»

Στρατιωτικοί παράγοντες του ΝΑΤΟ, βέβαια, έχουν επισημάνει πως ακόμη κι αν η
Συμμαχία δώσει το «πράσινο φως» για εισβολή στο Κόσοβο ή και τη Γιουγκοσλαβία,
θα χρειαστούν κάπου έξι με οκτώ εβδομάδες για να συγκεντρωθούν, στα Σκόπια ή
αλλού, τα απαραίτητα στρατεύματα (60.000 – 200.000 άνδρες, ανάλογα με την
κατάσταση στην οποία θα είναι η πολεμική μηχανή του Βελιγραδίου).

«Καλύτερα έξι εβδομάδες και χερσαίες, παρά έξι μήνες και βομβαρδισμοί», είναι
η… ωμή απάντηση πεπειραμένου διπλωμάτη.

Επισήμως, βέβαια, η κυβέρνηση εμφανίζεται να μην ανησυχεί για την επίτευξη των
στόχων της Σύγκλισης. Όπως λένε τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη, ακόμη κι αν
υπάρξει η μείωση κατά μισή ποσοστιαία μονάδα στον ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ,
αυτό δεν θα σημαίνει παρά ελάχιστες διαφορές σε σχέση με τους στόχους που
έχουν τεθεί: το έλλειμμα από 1,93 θα πάει στο 1,94, το χρέος από 105,1% σε
105,6%, ενώ, όπως έλεγαν, οι επιδράσεις στον πληθωρισμό είναι ελάχιστες ­ και
οφείλονται ως επί το πλείστον «σε δικές μας λάθος κινήσεις κι όχι στο Κόσοβο».

Αλλαγή ψυχολογίας

Βέβαια, αυτή είναι η μία όψη των πραγμάτων. Τα ίδια κυβερνητικά στελέχη
γνωρίζουν πως εάν, λόγω της κρίσης, ενταθούν οι πληθωριστικές πιέσεις και δεν
συνεχιστεί η πτώση του πληθωρισμού, θα υπάρξει μια «βίαιη αλλαγή της
ψυχολογίας», που θα αντιστρέψει την εικόνα των οικονομικών δεδομένων.
Επιπλέον, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι επιπτώσεις μιας παράτασης του
Κοσοβαρικού στον τουρισμό, το εμπόριο, τις μεταφορές, ακόμη και τη βιομηχανία,
όπως φαίνεται από το ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» στην «ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ». Πρέπει να
σημειωθεί, πάντως, πως και χωρίς την κρίση, τα πράγματα με τον πληθωρισμό ήταν
οριακά για την Ελλάδα.

Σε γνώση των αρμόδιων κυβερνητικών παραγόντων έχουν περιέλθει και πληροφορίες
από οικονομικούς παράγοντες, που διαπιστώνουν απροθυμία ξένων θεσμικών
επενδυτών. Όλα αυτά τα δεδομένα ­ αυτά που αφορούν την εξέλιξη και τις
προοπτικές των οικονομικών μεγεθών, αλλά κι αυτά που αφορούν τη θέση της
Ελλάδας στα Βαλκάνια και στην ευρύτερη περιοχή με τον καταλύτη του Κοσόβου ­
πρόκειται να συγκεντρωθούν και να τεθούν υπόψη του Πρωθυπουργού, ο οποίος εν
συνεχεία θα πρέπει να πάρει κάποιες δύσκολες αποφάσεις.

Τα πολιτικά κριτήρια

Στο κεφάλαιο ΟΝΕ, ο κ. Σημίτης θα βρεθεί προ του ενδεχομένου η Ελλάδα να μην
πληροί τα κριτήρια του Μάαστριχτ στο χρονικό όριο που ο ίδιος έχει θέσει. Κάτι
τέτοιο, λοιπόν, μπορεί να σημαίνει ότι η Ελλάδα θα εισέλθει ­ παραμονές
εθνικών εκλογών ­ στην ΟΝΕ με πολιτικά κριτήρια, κι όχι «με το σπαθί μας»,
όπως έχει πει ο Κώστας Σημίτης.

Έχοντας αυτό κατά νου, ορισμένοι στην Αθήνα υποστηρίζουν πως ίσως προσφορότερη
οδός να είναι η επίσπευση της εισόδου της χώρας στον «ευρωχώρο» ­ και πάλι
βέβαια, με πολιτικά κριτήρια. Όπως λένε οι υπέρμαχοι αυτής της άποψης, η
Ελλάδα μπορεί να επικαλεστεί το γεγονός ότι βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα με
την κρίση ­ και άρα η Ευρώπη οφείλει να της παράσχει «την ομπρέλα της ΟΝΕ» άμεσα.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα αποφύγει μια παρασκηνιακή διαπραγμάτευση, στην
οποία μπορούν να τεθούν μια σειρά από ζητήματα ­ από τη χρήση του λιμανιού της
Θεσσαλονίκης για τις χερσαίες επιχειρήσεις, μέχρι τις ευρωτουρκικές σχέσεις.

Από την άλλη μεριά ο κ. Σημίτης έχει ένα όπλο στα χέρια του το οποίο ορισμένοι
παραγνωρίζουν ­ την κοινή γνώμη, η οποία είναι αντίθετη με τις ΝΑΤΟϊκές
επιχειρήσεις. Όπως έλεγε χαρακτηριστικά κυβερνητικό στέλεχος, «ο κ. Σρέντερ
και ο κ. Μπλερ έχουν ωφεληθεί από το Κόσοβο. Αν και ο κ. Σημίτης δεν “πάρει”
την ΟΝΕ, ποιο όφελος θα έχει;»…