Ρομπότ – «χειρουργός» από Έλληνα φοιτητή

ΧΑΝΙΑ

«Αίσωπος» λέγεται το ιατρικό λαπαροσκοπικό ρομπότ που υπακούει σε προφορικές
εντολές των γιατρών και το οποίο θα έχει πρακτική εφαρμογή σε λίγο καιρό.

Το ρομπότ κατασκευάστηκε στις ΗΠΑ από τον φοιτητή του Πολυτεχνείου Κρήτης Νίκο
Χατζηχρυσάφη στα πλαίσια της διπλωματικής του εργασίας.

Το ρομπότ αυτό έχει στο ένα του άκρο λαπαροσκόπιο. Ο χειρουργός χωρίς να κάνει
καμία κίνηση με το χέρι του, αλλά μόνο μιλώντας στο ρομπότ, μπορεί να κινεί το
λαπαροσκόπιο στο σημείο που επιθυμεί για να εξετάσει το εσωτερικό του ασθενούς.

Ο χρήστης του συστήματος μπορεί να απευθύνεται σ’ αυτό με φυσική ομιλία, όπως
και στους συνεργάτες του, χωρίς να υπάρχουν περιορισμοί για το πότε και τι θα πει.

Σε επεμβάσεις λαπαροσκόπησης ο χειρουργός με λίγες (2-4) οπές στην κοιλιακή
περιοχή του ασθενούς καταφέρνει να επέμβει σε διάφορα ανθρώπινα όργανα. Σε
μερικές οπές τοποθετούνται τα χειρουργικά εργαλεία, ενώ σε κάποια υπάρχει
τοποθετημένο ένα λαπαροσκόπιο, όργανο που μεταφέρει εικόνες από το εσωτερικό
του ασθενούς σε μία οθόνη.

Ο χειρουργός μπορεί κινώντας το λαπαροσκόπιο να εξετάσει το εσωτερικό τού
ασθενούς, καθώς και να εστιάσει σε διάφορες περιοχές που θέλει.

«Για το ίδιο ρομπότ, αρχικά χρησιμοποιούσαμε τηλεχειριστήριο, αλλά στη
συνέχεια καταφέραμε να του δίνουμε εντολές μιλώντας του», εξηγεί ο κ. Χατζηχρυσάφης.

Πρόσθεσε επίσης ότι εξετάστηκε και η εφαρμογή ανοικτού μικροφώνου. Δηλαδή, ο
χρήστης του συστήματος να μην είναι αναγκασμένος να πατάει κάποιο κουμπί πριν
μιλήσει. Το ρομπότ να διακρίνει πότε ο γιατρός μιλάει σ’ αυτό και πότε στους
συνεργάτες του, ώστε να εκτελεί μόνο τις εντολές που του δίνει. Μελετήσαμε
κάποια μοντέλα με τα οποία, σε μεγάλο βαθμό, το επιτύχαμε αυτό».

Όπως λέει ο κ. Χατζηχρυσάφης, εξετάστηκαν μηχανισμοί απόρριψης ανεπιθύμητων
ήχων με σκοπό τη βελτίωση της επίδοσης του συστήματος προσεγγίζοντας
πραγματικές συνθήκες. Ωστόσο, ανέφερε ακόμη ότι για να μπορέσει το ρομπότ να
έχει πρακτική εφαρμογή στην ιατρική «θα πρέπει πρώτα να βεβαιωθούμε ότι όντως
μπορεί να δουλέψει κάτω από τέτοιες συνθήκες. Επίσης είναι απαραίτητο ν’
αναπτυχθεί περισσότερο το σύστημα αναγνώριση φωνής, κάτι που δεν μπορεί να
γίνει από τη μια μέρα στην άλλη μέσα στα πλαίσια μιας διπλωματικής εργασίας».