Τα δέκα παράδοξα του «ανθρωπιστικού» πολέμου

Δέκα παράδοξα του «ανθρωπιστικού» πολέμου που παρακολουθούμε έκπληκτοι αυτές
τις μέρες στη Γιουγκοσλαβία επισημαίνει ο γνωστός Γερμανός φιλόσοφος Χανς
Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ σε άρθρο του που δημοσιεύτηκε στη «Φρανκφούρτερ
Άλγκεμαϊν Τσάιτουνγκ».

1.Τα κλασικά αίτια ενός πολέμου είναι: κατάκτηση, γεωστρατηγικά
συμφέροντα, μάχη για λιμάνια, δρόμους ή πρώτες ύλες. Κανένα από τα παραπάνω
κίνητρα δεν παίζει ρόλο στον σημερινό πόλεμο. Και το γεγονός αυτό εξηγεί την
απίστευτη ποσότητα επιχειρημάτων που έχει προβάλει η Δύση για την εξαπόλυση
αυτής της επιχείρησης. Το πιο πιστευτό είναι η αντιμετώπιση του κύματος
προσφύγων που καταφεύγουν σε χώρες της Δύσης, ένα επιχείρημα που έχει έμμεση
σχέση με το «εθνικό συμφέρον» με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Ένας πόλεμος
με ανθρωπιστικά κίνητρα είναι κάτι αδιανόητο για τους σκεπτικιστές και
αποτελεί ασφαλώς μια ιστορική πρωτοτυπία.

2.Μετά την έναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων εμφανίστηκε στο
προσκήνιο η παράδοξη ιδέα ότι μπορεί να εξαπολυθεί από κάποια δύναμη ένα
πόλεμος χωρίς αυτή η δύναμη να θρηνήσει νεκρούς. Αυτή την αξίωση μπορούν να
την έχουν μόνο «χαϊδεμένες» από την ειρήνη κοινωνίες της αφθονίας που
αισθάνονται προφυλαγμένες από τις απαιτήσεις της Ιστορίας. Καινούργια είναι
και η ιδέα ότι οι άμαχοι θα πρέπει να προφυλαχθούν στο μέτρο του δυνατού απο
τις βόμβες: στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο η εκτέλεση όσο το δυνατόν περισσότερων
Γερμανών αμάχων αποτελούσε διακηρυγμένο στόχο της συμμαχικής διοίκησης.

3. Όταν ασκείται βία σε ανθρώπους, τα μέσα ενημέρωσης κάνουν τους
δικούς τους λογαριασμούς. Τρεις Αμερικανοί στρατιώτες που έχουν συλληφθεί
αιχμάλωτοι έχουν για τον Τύπο και την τηλεόραση το ίδιο βάρος με είκοσι
Σέρβους που σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν και οι τελευταίοι έχουν το ίδιο βάρος
με διακόσιους Κοσοβάρους που εκδιώχθηκαν από τα σπίτια τους.

4.Ένας δικτάτορας που εδώ και δέκα χρόνια αφοσιώνεται με πάθος και
μεγάλη επιτυχία στην καταστροφή της χώρας του ­ και χειροκροτείται γι’ αυτό
από τους συμπατριώτες του ­ χαρακτηρίζεται ομοφώνως εθνικιστής!

5. Ενώ στο σερβικό στρατόπεδο επικρατεί ομοφωνία, στη Δύση έχουν
σχηματιστεί περίεργα μέτωπα. Τα απομεινάρια του ειρηνιστικού κινήματος
διαδηλώνουν στη Γερμανία μαζί με τους υποστηρικτές ενός εγκληματία πολέμου.
Κομμουνιστές, γκωλικοί και ριζοσπάστες της Δεξιάς συγκροτούν μια ανίερη συμμαχία.

6. Ρήγματα εμφανίζει και ο ισλαμικός κόσμος. Η αλληλεγγύη του με τους
διωκόμενους ομοθρήσκους δεν είναι αυτή που θα περίμενε κανείς. Οι πλούσιες
πετρελαιοπαραγωγοί χώρες δεν κουνάνε ούτε το δακτυλάκι τους για να βοηθήσουν
τους μουσουλμάνους και αφήνουν τους άπιστους της Δύσης να τους σώσουν.

7. Ο πόλεμος των μέσων ενημέρωσης προχωρεί με ασύμμετρο τρόπο. Το CNN
καλεί την κυβέρνηση του Βελιγραδίου να εκφραστεί ελεύθερα και μεταδίδει τις
επιθέσεις της εναντίον του ΝΑΤΟ. Το γεγονός αυτό θεωρείται επίδειξη δύναμης.
Τα ψέματα των Σέρβων ωχριούν μπροστά στη στρατιωτική λογοκρισία της Δύσης, που
κόβει όλες τις ανεπιθύμητες ειδήσεις.

8. Οι άνθρωποι, για λογαριασμό των οποίων υποτίθεται ότι γίνεται αυτός
ο πόλεμος, δεν ερωτώνται για τη γνώμη τους. Κανείς δεν φαίνεται να τους θεωρεί
ικανούς να εκφράσουν μια άποψη. Κι όμως δική τους είναι η γη που η Δύση
υποτίθεται πως θέλει να απελευθερώσει. Οι άνθρωποι αυτοί γνωρίζουν καλύτερα το
Κόσοβο από οποιονδήποτε στρατιωτικό αναλυτή στις Βρυξέλλες ή την Ουάσιγκτον.
Το έδαφός τους είναι οικείο και έχουν πολύ μεγαλύτερη αποφασιστικότητα να
πολεμήσουν τους τυράννους τους απ’ ό,τι ένας στρατιώτης από τη Μινεσότα, το
Σέφιλντ ή το Μάιντς. Γιατί άραγε η Δύση δεν τους δίνει όπλα;

9. Ακόμη και για το πρόβλημα του διεθνούς δικαίου υπάρχει μια απλή
λύση. Οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου έχουν εκλέξει εδώ και χρόνια με συντριπτική
πλειοψηφία ένα κοινοβούλιο και μια κυβέρνηση. Γιατί αυτή η κυβέρνηση δεν
αναγνωρίζεται από τις χώρες του ΝΑΤΟ; Τα ιστορικά προηγούμενα είναι άφθονα. Το
επιχείρημα ότι με την επέμβαση στο Κόσοβο παραβιάζεται η σερβική εθνική
κυριαρχία θα έχανε έτσι την αξία του και ο αμυντικός πόλεμος των Αλβανών θα
ήταν δικαιολογημένος με βάση το διεθνές δίκαιο.

1Ο.Ανάμεσα στον πόλεμο των Σέρβων στο Κόσοβο και τον πόλεμο του ΝΑΤΟ
στον ουρανό των Βαλκανίων υπάρχει μια χρονική διαφορά 400 ετών. Όποιος θέλει
να σχηματίσει μια εικόνα για τις λεηλασίες, τους εμπρησμούς, τις σφαγές και
τις ακρότητες στις οποίες επιδίδονται οι παραστρατιωτικές σερβικές δυνάμεις,
καλό είναι να μη βλέπει το CNN, αλλά να ανοίξει τον Κριστοφέλ φον
Γκρίμελσχαουζεν και να διαβάσει την ιστορία του Τριακονταετούς Πολέμου (1616-1648)

Ο Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ είναι Γερμανός φιλόσοφος και συγγραφέας.