Ερωτηματικά για την κρίση στο Κόσοβο

Για πόσο ακόμη θα συνεχιστούν οι βομβαρδισμοί της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ;
Ποιον ρόλο επιδιώκουν οι ΗΠΑ στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη; Τι θα απογίνει η
Σερβία; Πώς θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των προσφύγων; Αυτά είναι τα
ερωτήματα που απασχολούν τους αναγνώστες των «ΝΕΩΝ» σε σχέση με την κρίση στο
Κόσοβο. Σήμερα γράφουν οι Παναγιώτης Κόττος (αξιωματικός ε.α., από τη Ρόδο),
Σταύρος Οικονομίδης (από τη Νίκαια), Ορέστης Ηλιανός (συγγραφέας), Ειρήνη
Ανδρεοπούλου (εκπαιδευτικός), Γεώργιος Ε. Τρανταλίδης (δικηγόρος, από τον
Πειραιά), Σωτήρης Κίσσας και Παναγιώτης Χριστακόπουλος (από την Αθήνα).

Η Ελλάδα δεν θα πρέπει να δεχθεί πρόσφυγες από το Κόσοβο, ενώ παράλληλα
οφείλει να μην επιτρέψει τη διέλευση πολεμικών εφοδίων και στρατού του ΝΑΤΟ με
κατεύθυνση τη Γιουγκοσλαβία. Αυτό παρατηρεί ο κ. Κίσσας.

Οι αλλεπάλληλοι βομβαρδισμοί της Σερβίας εξυπηρετούν τα άνομα συμφέροντα της
νέας τάξης πραγμάτων, σημειώνει ο κ. Παναγιώτης Χριστιανόπουλος από την Αθήνα,
προσθέτοντας ότι μια άλλη διάσταση των ΝΑΤΟϊκών επιχειρήσεων είναι η
οικολογική καταστροφή όχι μόνο στη Γιουγκοσλαβία, αλλά και στις γειτονικές χώρες.

Ποιος είναι ο σκοπός της επιδρομής του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία; Γράφει ο κ. Ηλιανός:

«Η ολοσχερής καταστροφή της υλικής, πολιτικής και στρατιωτικής υποδομής της
χώρας και η μετατροπή του γιουγκοσλαβικού λαού σε παρία της Διεθνούς
Κοινότητας, επειδή η κυβέρνηση και ο λαός αυτής της χώρας είχαν το σθένος να
εναντιωθούν στη Νέα Τάξη που οι ιμπεριαλιστές θέλουν να επιβάλουν στην περιοχή
των Βαλκανίων. Το παράδειγμα του Ιράκ είναι ολοζώντανο δίπλα μας. Εδώ και οκτώ
χρόνια οι συνεχώς επαναλαμβανόμενοι βομβαρδισμοί, συνοδευόμενοι από ένα
ανελέητο εμπάργκο, έχουν μεταβάλει τους Ιρακινούς σε ένα λαό επαιτών, που
βυθίζεται κάθε μέρα που περνά ολοένα και περισσότερο στην εξαθλίωση, ενώ
δεκάδες χιλιάδες άτομα ­ και κυρίως παιδιά ­ πεθαίνουν κάθε χρόνο από την
πείνα και τις αρρώστιες».

Ο ιδρυτικός χαρακτήρας του ΝΑΤΟ ήταν αμυντικός σημειώνει ο κ. Οικονομίδης,
που παρατηρεί:

«Οι εξοπλισμοί υποτίθεται πως έγιναν κατά την περίοδο της Σοβ. Ενώσεως για
τους γνωστούς λόγους. Το ΝΑΤΟ τότε είχε αυτόν ακριβώς τον στόχο. Ο
υποτιθέμενος λοιπόν λόγος διά τον οποίον εδαπανήθησαν τόσα χρήματα, ένας
ενδεχόμενος αμερικανοσοβιετικός πόλεμος, ουδέποτε έγινε. Ο δε εχθρός
κατέρρευσε υπό το βάρος της κακής του οικονομίας. Εγώ, ο απλός πολίτης, νομίζω
δικαιούμαι να συμπεράνω ότι σήμερα η καλή οικονομία μιας χώρας είναι καλύτερη
άμυνα από οποιουσδήποτε εξοπλισμούς. Σήμερα τι λόγο υπάρξεως έχουν οι
εξοπλισμοί, το ΝΑΤΟ, ποιος είναι ο εχθρός; Μήπως το Ιράκ, η Γιουγκοσλαβία; Και
πρέπει γι’ αυτό να δαπανώνται τόσα εκατομμύρια δολάρια για ένα υπερόπλο που
τελικά κατερρίφθη ή, ακόμη χειρότερα, έπεσε από μηχανική βλάβη;».

Ποιος είναι ο ρόλος τού ΟΗΕ στον πόλεμο που κάνει το ΝΑΤΟ εναντίον της
Σερβίας; διερωτάται η κ. Ανδρεοπούλου.

«Για ποιον ΟΗΕ μιλάμε; Πού βρίσκεται; Ποια θέση πήρε σε ό,τι συμβαίνει στα
Βαλκάνια; ΥΠΑΡΧΕΙ; Αν ναι, τι λόγο άρθρωσε; Εκτός αν… ΟΗΕ=ΗΠΑ, δηλαδή οι ΗΠΑ
αντικατέστησαν τον ΟΗΕ και δεν μας το… ανακοίνωσαν.

Όσο για τις ΗΠΑ, με ποιο δίκαιο φορτώνει τους πρόσφυγες στην Ελλάδα; Γιατί η
χώρα μας να πληρώσει το οικονομικό και όχι μόνον κόστος;

Αφού η πανίσχυρη δύναμη το παίζει προστάτης του κόσμου, γιατί δεν ανοίγει και
το πορτοφόλι της και να πει στα όμορα του Κοσόβου κράτη: διαθέτω τόσα
εκατομμύρια δολάρια για την περίθαλψη αυτών που ξερίζωσα με τους πυραύλους μου;

Και η Κύπρος τι γίνεται; Τα σαράντα εκατομμύρια Κούρδων πότε θα αποκτήσουν
ό,τι οι λαοί δικαιούνται; Αναρωτιέμαι γιατί άραγε δεν επενέβησαν στην Ιρλανδία
που και εκεί έχουν τα γνωστά προβλήματα με τον IRA;».

Η επιθετικότητα των ΗΠΑ οφείλεται στην ανυπαρξία αντιπάλου δέους, επισημαίνει
ο κ. Τρανταλίδης: «Μη έχοντας πλέον αντίπαλο και επιμένοντας στο ρόλο του
παγκόσμιου χωροφύλακα, οι ΗΠΑ ανακάλυψαν το θέμα των μειονοτήτων. Ένα θέμα που
η αναμόχλευσή του ισοδυναμεί με πυριτιδαποθήκη. Αυτό βέβαια συνιστά υποκρισία
αφού οι ΗΠΑ προκλητικότατα δεν κυρώνουν της Διεθνείς Συνθήκες που αφορούν την
προστασία των δικαιωμάτων κι αυτό για να μην ελέγχονται από τα διεθνή forum
και δικαστήρια. Έτσι φθάσαμε στο πορφυρό Πάσχα, με το δράμα των προσφύγων, για
τη διάσωση των οποίων την αποκλειστική ευθύνη έχουν αυτοί που το δημιούργησαν».

Τις συνέπειες που έχει η κρίση του Κοσσυφοπεδίου στην Ελλάδα θίγει ο κ. Κόττος:

«Η Ελλάδα, βρισκόμενη σε πολύ δύσκολη θέση, ως σύμμαχος του ΝΑΤΟ, απέναντι της
ΝΑΤΟϊκής εκστρατείας προς το Κοσσυφοπέδιο εναντίον της Σερβίας, επέλεξε ως
“χρυσή τομή” την αποδοχή (αναγκαστικά) της ελεύθερης διέλευσης του εν λόγω
εκστρατευτικού σώματος διά μέσου της χώρας μας, αρνήθηκε όμως την ενεργό
πολεμική συμμετοχή της εναντίον της φίλης μας Σερβίας.

Αδιανόητο, αισχρό, κυνικό το εν λόγω φαινόμενο: η Γιουγκοσλαβία, που με την
απαράμιλλη αντίστασή της επί Κατοχής εναντίον της Γερμανίας συνετέλεσε τα
μέγιστα στη νίκη των πρώην συμμάχων της, σήμερα να δέχεται τα ανηλεή
εκδικητικά πυρά των νικημένων κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο Γερμανών και
Ιταλών, άμα δε και την πρωτόγνωρη μεγάλη αγνωμοσύνη των νικητών πρώην συμμάχων
της, Γάλλων, Άγγλων και Αμερικανών.

Μια καταρράκωση κάθε έννοιας δικαίου και ευγνωμοσύνης. Με τη συρρίκνωση της
Γιουγκοσλαβίας σε δύο φάσεις: αρχικά με την περίπτωση Βοσνίας, Κροατίας και
Σλοβενίας, και σήμερα του Κοσσυφοπεδίου.

Προ της θέσεώς μας αυτής, ο “πλανητάρχης” Κλίντον εξαπέλυσε μια κυνική
εκβιαστική “ρουκέτα” εναντίον μας, ότι η φλόγα του Κοσσυφοπεδίου υπάρχει
άμεσος κίνδυνος να επεκταθεί με πόλεμο της Ελλάδας και της Τουρκίας στο
Αιγαίο. Μια εκβιαστική, προφανώς, απειλή εναντίον μας, για να αναγκασθούμε να
συμμετάσχουμε και ενεργά στην εν λόγω εκστρατεία.

Τη συμμετοχή μας ως συμμάχων του ΝΑΤΟ, εναντίον της φίλης μας Σερβίας. Μεγάλοι
ηγέτες του κόσμου, μεγάλοι άρα θιασώτες διδάσκαλοι “του δικαίου και της ορθής
λογικής”, με ποια λογική η Ελλάδα ως σύμμαχός σας στο ΝΑΤΟ πρέπει να
συμμετάσχει πολεμικά εναντίον της φίλης Σερβίας, όταν, αντίθετα, σεις, ως
σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ, δεν επεμβαίνετε πολεμικά υπέρ ημών, εναντίον της
συμμάχου και φίλης σας στο ΝΑΤΟ Τουρκίας, για αποτροπή της επίθεσής της
εναντίον μας; Με ποια λογική και δίκαιο; Ένα ακατανόητο σχήμα οξύμωρο.
Σύμμαχοι και εχθροί συγχρόνως η Ελλάδα και η Τουρκία στο ΝΑΤΟ. Πράγμα (σχετικά
με ελληνοτουρκικό πόλεμο) που τελικά η “πλανητάρχισσα” Αμερική, πατρώνα του
ΝΑΤΟ, το διέψευσε, ως παρερμηνεία μας. Ποιος λοιπόν κοροϊδεύει ποιον;».